Συγκλονίζει ο Χατζηγιοβάνης: «Ήθελα απλώς να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει» (vid)

Σε ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα πραγματοποιήθηκε η ειδική βράβευση του Τάσου Χατζηγιοβάνη στην 45η γιορτή του ΠΣΑΠΠ, με τον πρώην ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού να τιμάται για την κοινωνική του προσφορά και την ευαισθησία που επέδειξε μέσα από τη φιλανθρωπική του δράση.

Ο μεσοεπιθετικός της Ομόνοιας είχε συμβάλει με το ποσό των 12.500 ευρώ στην προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων για την κάλυψη των εξόδων νοσηλείας του τετράχρονου Δημήτρη Όθωνα, ο οποίος έδινε τη δική του μάχη με το νευροβλάστωμα. Δυστυχώς, το παιδί δεν κατάφερε να βγει νικητής.

Η στιγμή της βράβευσης ήταν ιδιαίτερα συγκινητική, με τον Χατζηγιοβάνη να ανεβαίνει στο βήμα εμφανώς φορτισμένος. Με δυσκολία συγκρατώντας τα δάκρυά του, ευχαρίστησε τον ΠΣΑΠΠ και μίλησε για την απόφασή του να βοηθήσει τον μικρό Δημήτρη, στέλνοντας παράλληλα ένα σημαντικό μήνυμα για την αλληλεγγύη και την ανάγκη να μη γυρίζουμε την πλάτη σε όσους χρειάζονται στήριξη.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Τάσος Χατζηγιοβάνης:

«Έχω λίγο άγχος. Μου είναι πολύ δύσκολη στιγμή, κρατιέμαι για να μην συγκινηθώ. Ευχαριστώ πολύ τον ΠΣΑΠΠ για την τιμή που μου έκανε να βρίσκομαι εδώ. Δεν έκανα τη δωρεά για να προβληθώ, δεν σκέφτηκα ότι θα βρίσκομαι εδώ. Το μόνο που ήθελα απλώς ήταν να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει.

Όταν έμαθα την ιστορία με τον μικρό Όθωνα Δημήτρη, η μόνη μου σκέψη ήταν να τον βοηθήσω να έχει μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Ήρθα σε επικοινωνία με την μητέρα του και ήλπιζα κι εγώ μαζί της να τα καταφέρει. Δυστυχώς όμως αργότερα ο Δημήτρης έφυγε από την ζωή.

Όσα μαθαίνω τις τελευταίες μέρες με στεναχωρούν και με προβληματίζουν βαθιά. Αυτό που θέλω να πω είναι να είμαστε προσεκτικοί, ώστε να βεβαιωνόμαστε πως η βοήθεια μας φτάνει εκεί που πρέπει.

Να μην κλείσουμε την καρδιά μας, γιατί αύριο πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα χρειάζεται την βοήθεια μας, μία οικογένεια που θα περνά δύσκολα.

Κάποιος που έχει ανάγκη πρέπει να ξέρει ότι δεν είναι ποτέ μόνος.

Δεν μπορούμε ποτέ να αλλάξουμε την έκβαση μιας δύσκολης ιστορίας, μπορούμε όμως να σταθούμε δίπλα σε εκείνον που τη ζει, ο καθένας όπως μπορεί.

Σκέφτομαι κάθε μέρα εκείνους που προσφέρουν αθόρυβα, χωρίς να μάθουμε ποτέ το όνομά τους.

Θα ήθελα το σημερινό χειροκρότημα να φτάσει και σε αυτούς.

Εγώ πιστεύω ότι το καλό πάντα νικά και θα συνεχίσω να δίνω και να προσφέρω όπως και όπου μπορώ».