Παναθηναϊκός: Κι άλλες ευκαιρίες... ενδεκάδας, αλλά...

Από τις περισσότερες ομάδες λείπει ένα φορ ικανό να παίξει πλάτη, να γυρίσει και να σκοράρει ή να πάρει αμπάριζα την άμυνα στο ψηλό παιχνίδι ανοίγοντας κλειστές άμυνες.

Οι λίγοι τέτοιοι που υπάρχουν στη Σούπερ Λίγκα είναι ή ντεφορμέ (Ελ Αραμπί) ή τραυματίες (Σποράρ). Πάλι καλά που ο πρωτοπόρος δεν πλήρωσε την απουσία του Σλοβένου απέναντι στον σκληροτράχηλο Αστέρα.

Ο Φώτης Ιωαννίδης προσπάθησε να μπει στα παπούτσια του έμπειρου συμπαίκτη του πλην όμως έκανε πολλούς να νοσταλγούν τον Αντράζ: ο νεαρός Έλληνας θα πάρει κι άλλες ευκαιρίες στο μέλλον, αλλά λίγα προβλήματα θα λύσει.

Η έλλειψη ενός φορ βαρβάτου έκανε το ματς της Λεωφόρου ανοιχτό σε κάθε προγνωστικό: ας μην ξεχνάμε ότι όταν δεν υπάρχει ένας κυνηγός πρωταγωνιστής γίνονται εκπλήξεις.

Τον παλιό καιρό οι ομάδες έπαιζαν πολύ για τα σέντερ φορ τους, είτε αγωνίζονταν με το κλασικό 4-4-2, είτε προτιμούσαν το 3-5-2. Σε κάθε περίπτωση ο σκοπός ήταν πάντοτε ένας: να υπάρξει ένα πλάνο ώστε ο κυνηγός να φτάσει σε θέση βολής.

Μάλιστα τα χαρακτηριστικά του φορ καθόριζαν τον τρόπο ανάπτυξης. Αυτά άλλαξαν με το πέρασμα των ετών, ο στράικερ έγινε ο νο1 αμυντικός όταν ο αντίπαλος έχει μπάλα. Επίσης έπρεπε να ξέρει μπάλα για να στήνει συνεργασίες αφού πια ήταν μόνος του μπροστά.

Τέτοιος παίκτης είναι ο Σποράρ και το κακό είναι ότι άλλον σαν αυτόν δεν έχει ο Ιβάν.

Δημήτρης Στρατής