Παναθηναϊκός: Ο Γιοβάνοβιτς των μεταγραφών και και η αδικία

Όμως δεν είναι δίκαιο να επιρρίπτουμε ευθύνες που έχασε τον τίτλο, απεναντίας πρέπει να του αναγνωριστεί πως παρότι έχει στα χέρια του ρόστερ με μ.ο κλάσης που είναι συζητήσιμος, εκείνος με την ψυχολογική προετοιμασία που κάνει αλλά και με τον τρόπο που προετοιμάζει τακτικά τα παιχνίδια, μικραίνει τους χώρους για τους παίκτες του, κρύβει όσο γίνεται τις όποιες αδυναμίες υπάρχουν κι ο Παναθηναϊκός είναι ανταγωνιστικός.

Περίμενε κανείς τέτοια πορεία μετά το σακάτεμα του Αϊτόρ και την μικρή ενίσχυση της εμβόλιμης μεταγραφικής ενίσχυσης;

Η πρώτη διετία ήταν αναγνωριστική, ο κόουτς πήρε το κύπελλο και φέτος θα κατακτούσε και το πρωτάθλημα αν η ομάδα του έπαιζε σε μια λίγκα όπου μόνιμα ευνοείται εκείνος που έχει τις καλύτερες άκρες στα γραφεία.

Μετά από δύο χρόνια όμως και με δεδομένο ότι πέρσι το κλαμπ φώναξε παρών -μετά από χρόνια- στον πρωταθλητισμό οι απαιτήσεις ανεβαίνουν και οι δικαιολογίες παύουν.

Πρέπει να διασφαλιστεί ότι θα μπεις στο νέο πρωτάθλημα αρματωμένος γιατί διαφορετικά ο προπονητής θα παίξει κορώνα-γράμματα την δουλειά και την υστεροφημία του μιας και ως γνωστόν στα μέρη μας ξεχνάμε γρήγορα.