Παναθηναϊκός: Αλλιώς με φορ-«κανόνι»

Πρακτικά σαφώς υπήρξε θέμα φέτος με την απουσία ενός στράικερ με 20-25 γκολ το χρόνο.

Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο μιας κι η ομάδα δυσκολεύτηκε να βάλει πολλά γκολ και δεν «πάτησε» ποτέ στη σιγουριά που θα έδινε ένας φορ-θηρίο.

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τη διάταξη (και τα πρόσωπα μέσα σε αυτήν) αλλά κυρίως την προσέγγιση της επίθεσης των πρασίνων με την κατάσταση αυτή, αλλά επιλέγουμε να σταθούμε σε κάποιες λεπτομέρειες που εντέλει έκαναν τη διαφορά κι έδειξαν την ευελιξία του προπονητή.

Ο Ιβάν παρότι μπήκε στα πλέι-οφ από μειονεκτική θέση σε σχέση με τον ανταγωνισμό (δεν είχε ούτε Αραούχο, ούτε Ακπομ, ούτε Ελ Αραμπί στη διάθεσή του), εν τέλει έκανε την διαφορά με τα εξτρέμ του.

Προφανώς θα είναι αλλιώτικα τα πράγματα του χρόνου αν και εφόσον η διοίκηση φέρει στο σύλλογο στράικερ που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς και το τριφύλλι τον ψάχνει από τότε που ο Μάρκους Μπεργκ αναχώρησε για Εμιράτα.

Ναι, ο προπονητής αποδείχθηκε άριστος διαχειριστής υλικού αλλά το θέμα είναι κάθε φορά να του δίνεις μεγάλη γκάμα επιλογών αντί να περιμένεις να σου βγάλει λαγούς από το καπέλο.

Δημήτρης Στρατής