Ο Panathinaikos, τα λάθη και το μέλλον...

Αποτελεί ξεκάθαρο κανόνα για όλους όσοι είναι σε θέση να κατανοήσουν τις βασικές αρχές του ποδοσφαίρου ότι οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι.

Στην προετοιμασία μπαίνουν τα θεμέλια και σε συνδυασμό με τι προσθαφαιρέσεις των κομματιών του παζλ, κρίνεται εν πολλοίς το μέγεθος της επιτυχίας ή της αποτυχίας της σεζόν που ακολουθεί. Οι όποιες εξαιρέσεις, υπάρχουν απλώς για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

[ads2]

Ο σχεδιασμός είναι το “νούμερο ένα”: η προσεχτική στελέχωση του ρόστερ, η κάλυψη των εξόφθαλμων κενών και η αποφυγή καραμπινάτων λαθών, είναι η βενζίνη στο ντεπόζιτο για το μαραθώνιο που ακολουθεί.

Και οι εκάστοτε επιλογές είθισται είτε να σε δικαιώνουν αποστομωτικά, είτε να σε τιμωρούν παραδειγματικά (ποδοσφαιρικά). Ανέκαθεν η Ιστορία μας έδινε, άλλωστε, τα παραδείγματα: πριν από τρία καλοκαίρια, λόγου χάρη, ο Παναθηναϊκός απέκτησε Μπεργκ, Καρέλη, Σίλντενφελντ, Νάνο, Κουτρουμπή, Μέντες, Αμπέντ, Πράνιτς, Κλωναρίδη, Ατζαγκούν και Μπαϊράμι. Κι αν όχι ουδείς, σίγουρα ελάχιστοι περίμεναν το υψηλό ποσοστό επιτυχίας των μεταγραφών (με ελάχιστο/φυσιολογικό ποσοστό αστοχίας), αλλά και τη χημεία που δημιουργήθηκε στο ρόστερ. Παράγοντες (μεταξύ άλλων.) καθοριστικοί που δημιούργησαν ένα σύνολο που έπαιξε σε αρκετά ματς ελκυστικό ποδόσφαιρο, άλωσε με τριάρα το Φάληρο και έφτασε μέχρι την εμφατική κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, ανεβάζοντας ταυτόχρονα τον πήχη και τις προσδοκίες όλων.

Η βάση για να προκύψει κάτι καλό δημιουργήθηκε, το δύσκολο εγχείρημα είχε επιτευχθεί, το (θεωρητικά πιο) εύκολο των απαιτούμενων καραμπινάτων “πινελιών” όχι. Ο Παναθηναϊκός έκανε τα εύκολα δύσκολα και πνίγηκε σε μία κουταλιά νερό.
Στο ρόστερ διατηρήθηκε ο Σίλντενφελντ και αποκτήθηκαν οι Μπούρμπος, Στιλ, Μπερίσα και Μπούι, δίχως να επιτευχθεί η ποιοτική αναβάθμιση της ομάδας και κυρίως χωρίς να καλυφθούν τα τρανταχτά -και σε ορισμένες περιπτώσεις χρόνια- κενά.

Γεγονός που πλήρωσε ξεκάθαρα η ομάδα στην Ευρώπη, ανεξαρτήτως εάν δεν της δόθηκε ποτέ η δυνατότητα να διεκδικήσει επί ίσοις όροις το πρωτάθλημα, μετά τα όσα συνέβησαν και ακολούθησαν του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο.
Πέρυσι το καλοκαίρι τέτοια εποχή, από την άλλη, το μπάτζετ αυξήθηκε σημαντικά, οι μεταγραφές έγιναν πιο έγκαιρα από ποτέ και μετά από χρόνια αποκτήθηκαν παίκτες με βιογραφικό αεροδρομίου (Εσιέν-Σάντσεθ), συν τους Βέμερ, Τελάντερ, Αμπέντ, Λουντ, Καλτσά, Γιαννακόπουλο και το νεαρό Ευαγγέλου.

Ο βασικός στόχος της ανάκτησης των εγχώριων τίτλων που τέθηκε από τον Αλαφούζο ήταν σαφώς μη ρεαλιστικός, προφανώς όχι λόγω του ειδικού βάρους του συλλόγου, αλλά διότι η διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος στα κέντρα αποφάσεων και την ΕΠΟ δεν τον δικαιολογούσε εκ των πραγμάτων, ανεξαρτήτως των όποιων αγωνιστικών λαθών.

Φτάσαμε ακόμα και στο σημείο να μην παρατάσσεται στοχευμένα η καλύτερη δυνατή 11άδα στο πρώτο ματς με τη Καμπάλα και να μένουν βασικοί παίκτες στον πάγκο (ενδεικτικά ο Μπεργκ μοιράστηκε το χρόνο με τον Καρέλη μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του στο 58′.), προκειμένου να είναι φρέσκοι στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος στο Αγρίνιο (sic) με τον Παναιτωλικό.

Η παραπάνω λάθος στόχευση, “έδεσε” με τα πάσης φύσεως “εγκληματικά” λάθη και γύρισε εν τέλει μπούμερανγκ με (αυτο)καταστροφικές διαστάσεις.
“Ενα σωστά προσδιορισμένο πρόβλημα έχει λυθεί κατά 50%” έλεγε ο Αϊνστάιν και όσο ο Παναθηναϊκός δεν σκέφτεται ευρωπαϊκά και πνίγεται στην εγχώρια. Μπανανία, ειδικότερα όταν γνωρίζει το μότο των νταβατζήδων περί “νίκης με κάθε τίμημα” και ενόσω ο ίδιος βρίσκεται ξεκάθαρα σε μετωπική με το υπάρχον σύστημα-καθεστώς, αλλά και όσο θα πορεύεται και θα “ψωνίζει” με ελληνικά και όχι με ευρωπαϊκά κριτήρια, τόσο θα περιορίζει αισθητά τις πιθανότητες ανάκτησης του διαχρονικού dna του. Αυτού που, πρωτίστως, διαφήμιζε το σύλλογο και τη χώρα στα πέρατα του κόσμου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιστροφή του μύθου Ζιλμπέρτο Σίλβα, που έχει ζήσει τον Παναθηναϊκό της Ευρώπης (και να είστε σίγουροι ότι πέρασε πλέον το φυσιολογικό στάδιο προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα που συνάντησε στην ομάδα και θα κρίνει τους πάντες και τα πάντα στο ποδοσφαιρικό τμήμα, όπως σαφώς επιβάλλεται να συμβεί), μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική για το σύλλογο.

Για την ανάκτηση της αύρας και της ποδοσφαιρικής λογικής που διέπεται από την απολύτως ορθή φιλοσοφία, όπως ο ίδιος τη δημοσιοποίησε στις δηλώσεις του: “εμείς είμαστε ο Παναθηναϊκός και θα σκεφτόμαστε μόνο τον Παναθηναϊκό και κανέναν άλλον.”

Η Ιστορία, όσο κι αν δεν το κατανοούν ορισμένοι, δεν ξεγράφεται. Κάνει κύκλους, έχει τα “πάνω” και τα “κάτω” της, αλλά δεν σβήνει ποτέ. Στα “πάνω” της, βέβαια, όλα είναι εύκολα.

Υ.Γ.: “Μάθε από το παρελθόν, ζήσε το παρόν, έλπιζε για το μέλλον.”.

Συνδεθείτε στην ομάδα του Newspao.gr στο Viber Ακολουθείστε τo Newspao.gr στο Google News