Παναθηναϊκός: Ο χαφ που ψάχνει ακόμα μετά τον Κάνγκουα

Η μεταγραφή του Κινγκς Κάνγκουα δίνει στον Παναθηναϊκό έναν μέσο με έντονη επιθετική παρουσία, όμως δεν φαίνεται πως κλείνει οριστικά το κεφάλαιο της ενίσχυσης στον άξονα.

Ο Τζέικομπ Νίστρουπ αποκτά έναν παίκτη που μπορεί να πατήσει περιοχή, να απειλήσει, να σκοράρει και να προσφέρει τρεξίματα από τη μεσαία γραμμή προς την επίθεση. Δεν πρόκειται, όμως, για τον χαφ που θα πάρει από χαμηλά την πρώτη πάσα και θα οργανώσει τον ρυθμό της ομάδας.

Ο Κάνγκουα έρχεται με αριθμούς που δείχνουν ξεκάθαρα το προφίλ του. Την περσινή σεζόν είχε 12 γκολ και 9 ασίστ, στοιχεία που δείχνουν έναν ποδοσφαιριστή με συμμετοχή στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και όχι έναν κλασικό ρυθμιστή της κυκλοφορίας.

Στο πλάνο του Νίστρουπ, με τριάδα στη μεσαία γραμμή, ο Κάνγκουα μπορεί να κουμπώσει σε έναν από τους δύο πιο προωθημένους ρόλους μπροστά από τον αμυντικό χαφ. Εκεί μπορεί να δώσει ένταση, πίεση, κάθετες κινήσεις και επαφή με την αντίπαλη περιοχή.

Αυτό που δεν καλύπτει από μόνος του είναι το κομμάτι της ηρεμίας, της πρώτης ανάπτυξης και του ελέγχου του παιχνιδιού. Ο Παναθηναϊκός, ειδικά στα παιχνίδια με την Πάκσι, έδειξε πως χρειάζεται έναν μέσο που θα κρατά την ομάδα ισορροπημένη όταν οι υπόλοιποι ανεβαίνουν.

Για αυτό και η απόκτηση του Κάνγκουα δεν σημαίνει απαραίτητα πως ο Παναθηναϊκός σταματά να κοιτάζει την αγορά για ακόμη έναν χαφ. Αν ο στόχος είναι ένας παίκτης που θα δίνει τέμπο, θα κυκλοφορεί την μπάλα και θα συνδέει άμυνα με επίθεση, τότε μιλάμε για διαφορετικό προφίλ.

Στο συγκεκριμένο κάδρο παραμένει η περίπτωση του Ματίας Γένσεν της Μπρέντφορντ. Ο Δανός μέσος έχει συνδεθεί έντονα με τον Παναθηναϊκό, με το όνομά του να βρίσκεται ψηλά στη λίστα για τον άξονα.

Ο Γένσεν είναι παίκτης με εμπειρία από την Premier League και χαρακτηριστικά που ταιριάζουν περισσότερο στον ρόλο του χαφ που μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό. Για τον Παναθηναϊκό, μια τέτοια προσθήκη θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τον Κάνγκουα.

Με απλά λόγια, ο Κάνγκουα δεν είναι ο μέσος που έρχεται για να κάνει όλη τη δουλειά στον άξονα. Είναι μια σημαντική προσθήκη με επιθετικά χαρακτηριστικά, αλλά όχι απαραίτητα η τελική απάντηση στο «οχτάρι» που αναζητά ο Νίστρουπ.