Παναθηναϊκός: Οι πρώτες δύσκολες εξετάσεις για Αλόνσο

Κάποτε λέγανε ότι ήταν βασικό «ο κόουτς να είναι ακόμα ποδοσφαιριστής για να καταλαβαίνει τα παιδιά», να «ξέρει το DNA του συλλόγου». Έχουν βάση όλα αλλά στα σπορ απόλυτη αλήθεια δεν υπάρχει.

Στο κάτω- κάτω το να ξέρεις την ομάδα και την νοοτροπία της δεν σε κάνει προπονητή: προπονητής είσαι όταν κάτι κατασκευάζεις, όταν δίνεις ταυτότητα, όταν διευθύνεις, όταν μπορείς να εξελίξεις παίκτες. Χρειάζονται πολλές γνώσεις.

Το λάθος που κάνουν όσοι κάνουν συστάσεις αυτές τις μέρες στον κόουτς ενόψει Βουλγαρίας (να παίξει ο Ίνγκανσον, να παίξει ο Τσέριν π.χ) είναι πως δεν καταλαβαίνουν πως ο άνθρωπος κάνει όσα μπορεί.

Κανονικά πρέπει το νο1 συνεργάτη σου να τον πλαισιώσεις όπως πρέπει, να του φτιάξεις το καλύτερο τιμ (με αρχηγούς αποστολής, γυμναστές, διατροφολόγους ακόμα και ψυχολόγο) ικανούς να καλύψουν τα δικά του κενά και πρέπει να τον βοηθήσεις με μεταγραφές: να του πάρεις τον καλύτερο αμυντικό χαφ που μπορείς, να του πάρεις αριστερό μπακ, καλύτερο φορ από τον Σποράρ, εξτρέμ που να…φυσάνε.

Αν τα κάνεις όλα αυτά, τότε δικαίως έχεις υψηλές προσδοκίες. Τα έχεις κάνει όμως;

Δημήτρης Στρατής