Διούδης: «Θα ήθελα να έχουν χωρίσει διαφορετικά οι δρόμοι μας με τον Παναθηναϊκό»

Μεταξύ άλλων δήλωσε στην ιστοσελίδα sdna.gr:

– Στον Παναθηναϊκό παρέμεινες για 5,5 σεζόν, όπου έζησες τα πάντα. Τελικά τι είναι αυτό που μένει; Τι κρατάς;

«Στο τέλος προσπαθείς να κρατάς μόνο τα θετικά. Νομίζω είναι και ο σωστός τρόπος για να μπορείς να προχωρήσεις γιατί όπως η ζωή, έτσι και το ποδόσφαιρο προχωρά. Σίγουρα θα ήθελα να έχουν χωρίσει διαφορετικά οι δρόμοι μας με τον Παναθηναϊκό, να μην είχε χρειαστεί να μείνω όλο αυτό το διάστημα εκτός.

Ειλικρινά όμως, μέσα μου δεν έχω καμία κακία για τον Παναθηναϊκό. Σίγουρα υπάρχουν κάποια πρόσωπα που θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετική διαχείριση στην περίπτωση μου, αυτό είναι γεγονός, όμως οι ομάδες δεν είναι τα πρόσωπα.

Ο σύλλογος έχει την δική του ιστορία, ανεξάρτητα από το ποιοι διοικούν και βρίσκονται σε συγκεκριμένες θέσεις. Έχει πολύ κόσμο πίσω του και ο Παναθηναϊκός όπως ξέρετε, πάρα πολύ κόσμο. Αυτό που κρατάω είναι οι καλές αναμνήσεις και ένα αίσθημα περηφάνιας που αγωνίστηκα σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο σε πάρα πολλά παιχνίδια, όπου ήμουν μάλιστα και αρχηγός. Είναι τεράστια τιμή.

Είναι κάτι που το αντιλαμβάνομαι, όπως και κάθε ποδοσφαιριστής όταν αγωνίζεται σε μια τόσο μεγάλη ομάδα. Αυτά κρατάω. Μόνο τα θετικά. Θα είμαι πάντα ευγνώμων στον Παναθηναϊκό που μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ σε τόσο υψηλό επίπεδο».

– Φαντάζομαι πως εάν δεν έχανες τη θέση σου στο αρχικό σχήμα δεν θα είχες κανένα λόγο να αποχωρήσεις από τον σύλλογο…

«Το ποδόσφαιρο αλλάζει πολύ γρήγορα. Τα πράγματα είναι πάντα ρευστά. Για πολλά χρόνια είχα ένα συγκεκριμένο, βασικό ρόλο στην ομάδα και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Η ομάδα έκανε σταθερά βήματα κάθε χρόνο για να φτάσει φέτος να διεκδικεί το πρωτάθλημα οπότε μπορούσε ο σύλλογος να καλύψει του υψηλούς στόχους που είχα θέσει.

Όταν τα πράγματα είναι έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αλλάξεις ποδοσφαιρικό περιβάλλον. Όμως όταν τα πράγματα αλλάζουν και δεν ήμουν πλέον ευχαριστημένος από τον ρόλο που είχα στην ομάδα έπρεπε και εγώ να κοιτάξω το μέλλον μου και να δω τι θα μπορούσα να κάνω».

– Θεωρείς πως άξιζες κάτι καλύτερο με βάση την προσφορά σου στην ομάδα;

«Σίγουρα το πιστεύω αυτό, αλλά είναι καθαρά υποκειμενικό, είναι η δική μου άποψη. Όπως είπα νωρίτερα, οι συγκυρίες είναι αυτές που σε αναγκάζουν να παίρνεις αποφάσεις στο ποδόσφαιρο. Πιστεύω πρόσφερα στον Παναθηναϊκό και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς.

Σε ότι αφορά την διαχείριση μου αυτό έχει να κάνει με πρόσωπα, οπότε δεν μπορώ να κρατήσω αρνητική στάση στο σύλλογο για την λάθος, κατά την άποψη μου, αντιμετώπιση που είχα από πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτό θα ήταν λάθος από την πλευρά μου και άδικο προς όλο τον οργανισμό του Παναθηναϊκού.

Όπως προείπα δεν έχει να κάνει με πρόσωπα ο σύλλογος, αλλά από τον κόσμο και την ιδέα που πρεσβεύει. Στη δεδομένη χρονική στιγμή ήμουν στο τέλος του συμβολαίου με τον Παναθηναϊκό, αλλά και για μεγάλο διάστημα δίχως παιχνίδια οπότε το βασικό μου μέλημα ήταν να βρω μια ομάδα που θα με εμπιστευτεί και να πάρω χρόνο και αυτό έκανα εν τέλει».

– Για τρεις σερί σεζόν είχες διψήφιο αριθμό clean sheets κάτι που ασφαλώς μόνο αμελητέο δεν θεωρείται. Είναι ένα παράσημο αυτό για την καριέρα σου στον Παναθηναϊκό;

«Σίγουρα γιατί αναγνωρίζεται η δουλειά σου. Ήρθα στον Παναθηναϊκό από έναν εξίσου μεγάλο σύλλογο όπως είναι ο Άρης, ο οποίος όμως βρισκόταν στη Β΄ Εθνική εκείνη την εποχή. Οπότε έπρεπε να αποδείξω πως μπορώ να σηκώσω το βάρος της φανέλας και να ανταποκριθώ στις προσδοκίες που είχαν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού από μένα.

Με πολύ σκληρή δουλειά το κατάφερα αυτό, με το σπαθί μου. Έχει διπλάσια σημασία όταν καταφέρνεις κάτι με την αξία σου και την δουλειά σου, είναι ακόμα πιο σημαντικό. Επίσης σε ότι αφορά αυτό που ανέφερες με τα παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός ήταν μια ομάδα που δεν διένυε τα καλύτερα χρόνια του. Δεν πηγαίναμε δυστυχώς για το πρωτάθλημα, παλεύαμε να βγούμε στην Ευρώπη, οπότε έχει και αυτό την αξία του γιατί δεχόμασταν περισσότερες επιθέσεις, απ’ ότι τώρα. Για όλα αυτά λοιπόν νιώθω μια περηφάνια».

– Θεωρείς πως επηρεάστηκε ψυχολογικά όταν έχασες την θέση σου στον Παναθηναϊκό;

«Το πως αντιδρώ εγώ και πως βλέπω τα πράγματα δεν έχει να κάνει με το εκάστοτε πρόσωπο που βρίσκεται στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Σίγουρα έχεις περισσότερη αυτοπεποίθηση ως αθλητής όταν αγωνίζεσαι, όταν παίρνεις σερί παιχνίδια και νιώθεις την εμπιστοσύνη από τους προπονητές και την ομάδα.

Αυτό βοηθά τον ποδοσφαιριστή για να παρουσιάζει τον καλύτερο εαυτό του. Πάντα βρίσκω όμως κίνητρα και άλλους τρόπους για να εμψυχώνω τον εαυτό μου να δουλεύω και να βρίσκομαι στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτό νομίζω φαίνεται και από την παρουσία μου τώρα, διότι εάν είχα επηρεαστεί ψυχολογικά δεν θα παρουσιαζόμουν σε καλό επίπεδο και στο τέλος το πιο μεγάλο κακό θα το έκανα σε μένα».

– Πιστεύεις ήρθε η ώρα να κατακτήσει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα; Θα αντέξει τον ισχυρό ανταγωνισμό;

«Νομίζω αυτό είναι το στοίχημα για όλους στην ομάδα, να αντέξει μέχρι το τέλος. Είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που η ομάδα κάνει πρωταθλητισμό. Σίγουρα βρίσκεται στο DNA του συλλόγου αυτό.

Ο κόσμος είναι μαθημένος σε μεγάλες επιτυχίες κάτι που φαίνεται και από την παρουσία του σε κάθε αγώνα με την δίψα που υπάρχει για να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Οι παίκτες επίσης με τους οποίους μέχρι πριν από λίγο καιρό ήμασταν μαζί, γνωρίζω πως αισθάνονται μέσα στην ομάδα και πόσο πολύ θέλουν να κατακτήσουν αυτό τον τίτλο.

Το στοίχημα για τα παιδιά είναι να αντέξουν μέχρι το τέλος γιατί είναι αρκετά δύσκολο να βρίσκεσαι όλη τη χρονιά στην κορυφή. Ελπίζω να το καταφέρει η ομάδα γιατί το αξίζει με όλα αυτά που πέρασε τα προηγούμενα χρόνια».

– Το κεφάλαιο Παναθηναϊκός έχει κλείσει οριστικά για σένα ή έχεις αφήσει… μισοτελειωμένη δουλειά;

«Δεν θα μπορούσα να πω από τώρα κάτι τέτοιο. Σίγουρα πέρασα πάρα πολύ όμορφα χρόνια στην ομάδα. Το απόλαυσα και ποτέ δεν ξέρεις τι επιφυλάσσει το μέλλον για όλους. Εγώ έχω αρκετά χρόνια στην ποδοσφαιρική μου ζωή και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να προκύψει στο μέλλον».

– Σε ότι αφορά κάποιους προπονητές που συνεργάστηκες όπως οι Πογιάτος και Μπόλονι ακούστηκαν αρκετά. Θεωρηθείς αδικήθηκαν; Πως τους έζησες;

«Ο Πογιάτος είναι ένας προπονητής με πάρα πολύ καλές ιδέες για το ποδόσφαιρο, ο οποίος υπήρξε στις ακαδημίες του μεγαλύτερου συλλόγου στον κόσμο, στην Ρεάλ Μαδρίτης. Γνωρίζουμε όλοι το ισπανικό στιλ παιχνιδιού, το οποίο είναι πάρα πολύ όμορφο να το βλέπεις, όμως όλα αυτά θέλουν πολύ χρόνο για να μπορέσεις να τα περάσεις σε μια ομάδα. Με τη νοοτροπία που έχει ο Πογιάτος πίστευα πως θα έχει τον χρόνο που χρειάζεται στην Ελλάδα, όμως ξέρουμε πως είναι διαφορετικά τα πράγματα εδώ. Όλοι οι προπονητές ζουν με την πίεση του αποτελέσματος, κάτι για το οποίο βέβαια δεν συμφωνώ.

Σε ότι αφορά τον Μπόλονι ήρθε σε μια ηλικία στον Παναθηναϊκό που δεν θα μπορούσε να αλλάξει την φιλοσοφία του. Έκανε συγκεκριμένα πράγματα στην καριέρα του, τα οποία τα γνώριζαν οι άνθρωποι που τον έφεραν. Ήρθε στα μέσα της σεζόν και δεν θα μπορούσε να κάνει πολλές αλλαγές. Ίσως αν είχε χρόνο να έκανε άλλα πράγματα. Αυτό ήξερε, αυτό έκανε. Προσωπικά δεν είχα κάποιο πρόβλημα μαζί του. Με εμπιστευόταν και από τις κατ’ ιδίαν συνομιλίες μαζί του ένιωθα όλα αυτά που ανέφερα πιο πριν για την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό που χρειάζεται ένας τερματοφύλακας. Αντιστοίχως και εγώ τον σεβόμουν γιατί είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη καριέρα».