Παναθηναϊκός: Μακάρι φέτος να βλέπουμε την αρχή του τέλους

Το σπουδαιότερο πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός τα προηγούμενα χρόνια ήταν ότι παρουσίαζε μια ομάδα χωρίς κίνητρο, ενέργεια, σβηστή από δίψα για επιτυχία.

Το μάτι που γυαλίζει χάθηκε ανάμεσα στα χρόνια με τις αμέτρητες αποτυχίες, το τράβηγμα της πρίζας από τον Αλαφούζο, την βεβαιότητα πως η ομάδα απλώς συμμετέχει στο πρωτάθλημα γιατί έτσι πρέπει, κάτι που έφερε και την περσινή καταστροφή όταν ενώ μπορούσες να βγεις Ευρώπη στο τέλος τα έκανες μούσκεμα.

Ήρθαν κάμποσοι καλοί παίκτες όλα αυτά τα χρόνια αλλά μέσα σε άρρωστο κλίμα ήταν φυσικό παιδιά με ποιότητα του 6 και του 7 να αποδίδουν για πολύ λιγότερο.

Με σύνολο που «μύριζε» προβλήματα και…ανιωθίλα είναι προφανές ότι στον ομαδικό αθλητισμό συνεπάγεται ότι ο καθένας ατομικά μοιάζει κάμποσες βαθμίδες κάτω από τα στάνταρ του κι ας έχει προσόντα μπόλικα.

Θυμηθείτε μόνο πως ήταν Βιγιαφάνιες, Αϊτόρ πέρσι και πως παρουσιάζονται σήμερα. Μέχρι πρότινος κάποιος αδυνατούσε να τους εμπνεύσει, να τους τρίξει τα δόντια, να τους ντοπάρει ψυχικά.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι φέτος αντικρύζουμε την αρχή του τέλους όλων αυτών των νοσηρών φαινομένων που ακόμα θέλουν δουλειά για να ξεριζωθούν από το Κορωπί.

Δημήτρης Στρατής