Νίκος Καρούλιας: «Τον θεωρούσα ποδοσφαιρικό πατέρα μου» – Το αντίο στον Γιώργο Βαρδινογιάννη

Ο Νίκος Καρούλιας αποχαιρετά τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, μιλώντας στο SDNA για τον άνθρωπο που σημάδεψε τη δική του ποδοσφαιρική διαδρομή, αλλά και μια ολόκληρη εποχή για τον Παναθηναϊκό και το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο ιστορικός «Καπετάνιος» έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πορεία στην προεδρία του «τριφυλλιού», την οποία υπηρέτησε από το 1979 έως το 2000. Η παρουσία του συνδέθηκε με μεγάλες στιγμές για τον σύλλογο, αλλά και με μια συγκεκριμένη αντίληψη για τις αρχές που όφειλαν να διέπουν το ποδόσφαιρο.

Ο παλαίμαχος αμυντικός του Παναθηναϊκού διατηρούσε ιδιαίτερη σχέση μαζί του, η οποία δεν περιοριζόταν στο γήπεδο και στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Στη συνέντευξή του αναφέρεται στην εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Βαρδινογιάννης μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, στέλνοντάς τον στην Αγγλία για να εκπαιδευτεί ως προπονητής και να αναλάβει τις ακαδημίες του συλλόγου.

Παράλληλα, θυμάται προσωπικές ιστορίες από τη μεταξύ τους σχέση, ακόμη και τις παρατηρήσεις του «Καπετάνιου» για τις εξόδους του στις ντίσκο, ενώ εξηγεί γιατί στάθηκε στο πλευρό του στις περιόδους έντονης αμφισβήτησης, ακόμη και όταν ήρθε σε αντιπαράθεση με μερίδα των οργανωμένων οπαδών.

– Κύριε Καρούλια, γνωρίζοντας τη μακρόχρονη σχέση σας με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, θα ήθελα αρχικά να σας ρωτήσω πώς θα θυμάστε τον Γιώργο Βαρδινογιάννης; Τι είναι αυτό που μένει περισσότερο μέσα σας, όχι μόνο από τη συνεργασία σας στον Παναθηναϊκό, αλλά και από την προσωπική σας σχέση;

«Τον θεωρούσα ποδοσφαιρικό πατέρα μου και όχι μόνο. Ήταν πάντα κοντά μου. Κοιτάξτε, ήταν ο τελευταίος, αλλά και ο πρώτος, θα έλεγα, πρόεδρος που είχε αρχές. Οι αρχές του ήταν πάνω από την επιθυμία του για κύπελλα, πρωταθλήματα και διακρίσεις. Αυτό τα λέει όλα.

Εκείνη την εποχή ο Παναθηναϊκός είχε τη δυνατότητα να βοηθά πολλές ομάδες, παραχωρώντας ποδοσφαιριστές. Από πού να ξεκινήσουμε; Από τον ΟΦΗ, τον Απόλλωνα, την Κόρινθο, τη Δράμα και άλλες ομάδες.

Και όμως, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης δεν θα δεχόταν ποτέ να κερδίσει ο Παναθηναϊκός ένα πρωτάθλημα χωρίς να το αξίζει. Ποτέ! Αυτό ήταν κάτι που τον χαρακτήριζε.

Αργότερα είδαμε στο ελληνικό ποδόσφαιρο διαφορετικές καταστάσεις. Η λογική ήταν να κατακτήσεις το πρωτάθλημα με οποιονδήποτε τρόπο. Ο Βαρδινογιάννης δεν λειτουργούσε έτσι.

Γι’ αυτό και τον θεωρώ τον μεγαλύτερο πρόεδρο που πέρασε από το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά τον Γουλανδρή. Και το επαναλαμβάνω, δεν το λέω για τους τίτλους και τις διακρίσεις. Μπορεί κάποιος να πει ότι θα μπορούσε να είχε κατακτήσει περισσότερους τίτλους στα χρόνια της παρουσίας του. Είναι αλήθεια.

Όμως, για μένα μετράει η παρουσία του και το γεγονός ότι πάνω απ’ όλα τον ενδιέφεραν οι αξίες. Αναγνώριζε την αξία του αντιπάλου, ακόμη κι όταν αυτός ήταν καλύτερος από τη δική του ομάδα. Μπορούσε να δώσει συγχαρητήρια και να πει ότι ο άλλος άξιζε να πάρει το πρωτάθλημα.

Δεν έβαζε ποτέ το προσωπικό του συμφέρον ή τον εγωισμό του πάνω από τις αρχές του. Αυτή ήταν η μεγάλη του διαφορά».

– Όλα αυτά τα χρόνια θυμάστε κάποια χαρακτηριστική συνομιλία, κάποια συμβουλή ή μια κίνηση του «Καπετάνιου» που σας έχει μείνει ανεξίτηλη, είτε από την εποχή που ήσασταν ποδοσφαιριστής είτε μετά την αποχώρησή σας από την ενεργό δράση;

«Καταρχάς, όταν τελείωσα το ποδόσφαιρο, ο πρόεδρος με έστειλε στην Αγγλία, στη σχολή προπονητών της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Ήθελε να αποκτήσω τις απαραίτητες γνώσεις για να επιστρέψω και να ασχοληθώ με τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.

Ήταν δική του πρωτοβουλία. Εμένα επέλεξε να στείλει, κάτι που δεν είχε κάνει μέχρι τότε με άλλον.

Και πιστεύω ότι τελικά τον δικαίωσα, γιατί όταν αναλάβαμε τις ακαδημίες έγινε πολύ σημαντική δουλειά. Εκείνη την εποχή αναδείχθηκαν παιδιά όπως ο Καραγκούνης, ο Μπασινάς, ο Χαλκιάς και ο Αλεξόπουλος.

Ο Βαρδινογιάννης έβλεπε μπροστά. Ήθελε να δημιουργήσει ποδοσφαιριστές για το μέλλον του Παναθηναϊκού. Πίστευε πραγματικά στις ακαδημίες και στην ανάδειξη νέων παιδιών.

Εκείνη την περίοδο μπήκαν οι βάσεις για να βγουν όλοι αυτοί οι ποδοσφαιριστές. Τώρα, γιατί στη συνέχεια αυτή η προσπάθεια υποχώρησε και δεν είχε την ανάλογη συνέχεια, με αποτέλεσμα να προσπαθούμε ξανά να δημιουργήσουμε ισχυρές ακαδημίες, είναι ένα άλλο θέμα. Δεν θέλω να το σχολιάσω.

Εκείνη την περίοδο μπήκαν οι βάσεις για να βγουν όλοι αυτοί οι ποδοσφαιριστές. Τώρα, γιατί στη συνέχεια αυτή η προσπάθεια υποχώρησε και δεν είχε την ανάλογη συνέχεια, με αποτέλεσμα να προσπαθούμε ξανά να δημιουργήσουμε ισχυρές ακαδημίες, είναι ένα άλλο θέμα. Δεν θέλω να το σχολιάσω. Έχω πάρα πολλές προσωπικές ιστορίες με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη.

Μου άρεσε να βγαίνω τα βράδια, κάποιες φορές είχε τον πεθερό του τον Πολίτη, ο οποίος με έβλεπε έξω και του το μετέφερε μέχρι που μου έκανε παρατήρηση. Εγώ του έλεγα ‘πρόεδρε δεν μου αρέσουν οι ντίσκο, πάω μια φορά την εβδομάδα’. Εκείνος μου τόνιζε ότι μπορώ να πάω μέχρι την Τετάρτη. ‘Αν πας Παρασκευή, Σάββατο πριν από αγώνες θα σου κόψω το ποδόσφαιρο’ με προειδοποιούσε. Η μεταξύ μας συμφωνία κρατήθηκε. Και άλλα έχω, πολλά…

Ήταν μια σχέση ξεχωριστή, που δεν περιοριζόταν μόνο στο ποδόσφαιρο. Υπήρχαν στιγμές, συζητήσεις και περιστατικά που δεν ξεχνιούνται. Για όλα αυτά θα του είμαι πάντα ευγνώμων».

– Ο Παναθηναϊκός πέρασε και δύσκολες περιόδους, ιδιαίτερα όταν άρχισε να μεγαλώνει η αμφισβήτηση προς το πρόσωπο του Γιώργου Βαρδινογιάννη. Εσείς, πάντως, παραμείνατε κοντά του και υπερασπιστήκατε τη φιλοσοφία του. Πώς θυμάστε εκείνη την εποχή;

«Τα πράγματα είχαν αρχίσει να αλλάζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν ήταν πλέον η κατάσταση όπως την είχαμε γνωρίσει παλιότερα.

Τα επόμενα χρόνια οι πρόεδροι μεγάλων ομάδων άρχισαν να λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο. Δημιουργούνταν συνεργασίες και καταστάσεις με στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος με οποιονδήποτε τρόπο. Ο Βαρδινογιάννης δεν το έκανε αυτό. Δεν ήταν στη φιλοσοφία του.

Και γι’ αυτό βρέθηκε απέναντι ακόμη και σε μερίδα των οπαδών του Παναθηναϊκού. Εγώ είχα έρθει σε ρήξη ακόμη και με τη Θύρα 13, όταν υπήρχαν αποδοκιμασίες και ύβρεις προς τον Καπετάνιο.

Ήμουν από εκείνους που υπερασπίστηκαν τη στάση και τη συμπεριφορά του, γιατί γνώριζα πολύ καλά τι άνθρωπος ήταν και ποιες ήταν οι αρχές του.

Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ένας άνθρωπος που είχε προσφέρει τόσα πολλά στον Παναθηναϊκό αντιμετωπιζόταν με αυτόν τον τρόπο. Είχα ζήσει από κοντά τη φιλοσοφία του και ήξερα ότι δεν ήταν διατεθειμένος να θυσιάσει τις αξίες του για να κερδίσει ένα πρωτάθλημα».

– Θεωρείτε ότι μετά την αποχώρηση του Γιώργου Βαρδινογιάννη από την προεδρία, το 2000, άλλαξαν πολλά στον Παναθηναϊκό και γενικότερα στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Εντάξει, είδατε ότι και ο Γιάννης Βαρδινογιάννης προσπάθησε να κινηθεί στην ίδια κατεύθυνση. Ήθελε κι εκείνος να δημιουργήσει ένα σωστό, ένα υγιές ποδόσφαιρο.

Είχε βρει, μάλιστα, κάποια σημεία συνεννόησης και με τον γιο του Σωκράτη Κόκκαλη, τον Πέτρο. Υπήρχε η διάθεση να αλλάξουν κάποια πράγματα.

Όμως, στη συνέχεια μπήκαν άλλοι παράγοντες στη μέση και αυτές οι προσπάθειες δεν προχώρησαν. Τελικά αποχώρησε και ο Γιάννης Βαρδινογιάννης.

Γιατί στο ελληνικό ποδόσφαιρο, δυστυχώς, αν δεν ακολουθούσες τη λογική που σας περιέγραψα προηγουμένως, ήταν πολύ δύσκολο να επιβιώσεις και να διεκδικήσεις πρωταθλήματα.

Αυτή ήταν η πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί».

– Κλείνοντας, κύριε Καρούλια, πιστεύετε ότι παράγοντες όπως ο Γιώργος Βαρδινογιάννης δεν υπάρχουν πλέον στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Ότι ο «Καπετάνιος» αντιπροσώπευε μια εποχή που έχει παρέλθει οριστικά;

«Κοιτάξτε, δεν μπορώ να αποκλείσω ότι θα υπάρξουν ξανά άνθρωποι με οικονομική δυνατότητα, σωστοί άνθρωποι, που θα θελήσουν να βάλουν πάνω απ’ όλα την αξία της ομάδας τους και την αξία του ίδιου του ποδοσφαίρου. Όμως είναι πολύ δύσκολο.

Γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι η δόξα, το χρήμα και όλα όσα τα συνοδεύουν δεν είναι εύκολο να τα ξεπεράσεις. Πρέπει να είσαι άνθρωπος με πολύ δυνατές αρχές για να μπορέσεις να αντισταθείς σε όλα αυτά. Και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αυτές τις αρχές.

Νομίζω ότι στην εποχή μας το χρήμα έχει αλλοιώσει τους ανθρώπους. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι άνθρωποι σαν τον Γιώργο Βαρδινογιάννη είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν ξανά».