Νίστρουπ: Πώς «έκλεισε» μια πληγή που κόστιζε στον Παναθηναϊκό

Το πιο καθαρό σημάδι βρίσκεται στο πόσο δύσκολα επιτρέπει πλέον στον αντίπαλο να δημιουργήσει πραγματικά επικίνδυνες καταστάσεις.

Στα προκριματικά, οι «πράσινοι» έφταναν να επιτρέπουν στους αντιπάλους τους παραγωγή απειλής που πλησίαζε το 1,7 ανά παιχνίδι. Για ομάδα με τις απαιτήσεις του Παναθηναϊκού, το νούμερο ήταν πολύ υψηλό, ακόμη κι αν υπήρχαν πολλές εξηγήσεις λόγω εποχής, ετοιμότητας και αλλαγών στο ρόστερ.

Στα πρώτα παιχνίδια του πρωταθλήματος, η εικόνα έχει αλλάξει θεαματικά. Ο αντίστοιχος δείκτης έχει πέσει περίπου στο 0,65, κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς προϊόν καλύτερης τύχης ή χαμηλότερης ποιότητας αντιπάλων.

Ο Νίστρουπ έχει βρει πλέον μεγαλύτερη σταθερότητα στο πίσω κομμάτι, η αμυντική γραμμή έχει αποκτήσει χημεία και το σημαντικότερο είναι πως οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές έχουν μικρύνει. Δεν υπάρχουν τόσο εύκολα τα μεγάλα κενά που βλέπαμε το καλοκαίρι.

Την ίδια ώρα, η μεσαία γραμμή αντιδρά πολύ καλύτερα μετά την απώλεια. Ο Κάγκουα έχει προσθέσει ένταση και σωστές τοποθετήσεις, ενώ ο Καμαρά έχει ανεβάσει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του στις μονομαχίες και στα ένας εναντίον ενός.

Βεβαίως, υπάρχει και η παράμετρος των αντιπάλων. Άλλο το επίπεδο της Ευρώπης και άλλο αυτό των πρώτων αγωνιστικών του πρωταθλήματος. Όμως η διαφορά είναι τόσο μεγάλη ώστε δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Ο Παναθηναϊκός έγινε πιο συμπαγής, πιο ήρεμος και πολύ λιγότερο ευάλωτος. Το επόμενο τεστ είναι να αποδείξει ότι αυτή η πρόοδος μπορεί να μεταφερθεί και στα παιχνίδια μεγαλύτερης πίεσης που έρχονται.