Νίστρουπ: Η διάταξη που «κλειδώνει» και αυτό δεν αλλάζει ποτέ

Το πρώτο διάστημα του Τζέικομπ Νίστρουπ στον Παναθηναϊκό δείχνει ότι ο Δανός δεν είναι προπονητής που θα δεθεί απόλυτα με έναν σχηματισμό. Έχει χρησιμοποιήσει διαφορετικές διατάξεις και δεν διστάζει να αλλάξει τη δομή της ομάδας ανάλογα με τα διαθέσιμα πρόσωπα και τις απαιτήσεις του αντιπάλου.

Αυτό που αρχίζει, πάντως, να φαίνεται περισσότερο είναι ότι το 4-2-3-1 μπορεί να αποτελέσει τη βασική αφετηρία του. Το αρχικό 4-4-2 εξυπηρετούσε συγκεκριμένες ανάγκες και συγκεκριμένα πρόσωπα, όμως με τις αλλαγές στο ρόστερ η εικόνα έχει διαφοροποιηθεί.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι ο σχηματισμός δεν αποτελεί την ουσία του ποδοσφαίρου που θέλει να παίξει. Είτε πρόκειται για 4-2-3-1 είτε για 4-4-2 είτε ακόμη και για διάταξη με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, οι βασικές αρχές παραμένουν ίδιες.

Ο Παναθηναϊκός θέλει την μπάλα, θέλει να χτίζει από πίσω, να ανεβαίνει οργανωμένα στο γήπεδο και να πιέζει ψηλά όταν τη χάνει. Αυτό είναι που χαρακτηρίζει περισσότερο τον Νίστρουπ από τους αριθμούς που εμφανίζονται πριν από τη σέντρα.

Παράλληλα, η εναλλαγή σχηματισμών δεν αποτελεί κάτι που εμφανίστηκε ξαφνικά μέσα στη σεζόν. Η συγκεκριμένη ευελιξία δουλεύτηκε από την καλοκαιρινή περίοδο και αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδιασμού.

Στο παιχνίδι με την Κηφισιά ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε ξανά με 4-2-3-1, παρότι ο Ουναΐ δεν βρισκόταν στο αρχικό σχήμα.

Ο Νίστρουπ έχει ήδη χρησιμοποιήσει περισσότερες από μία διατάξεις μέσα στη σεζόν, διατηρώντας ως βασικούς άξονες την κατοχή, το build-up και την πίεση ψηλά.