Αυτό είναι το πραγματικό «όπλο» του Παναθηναϊκού: Βγαίνουν βασικοί και μπαίνουν… βασικότεροι

Υπάρχει μία λεπτομέρεια από το παιχνίδι με τον Παναιτωλικό που ίσως περιγράφει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη διαφορά του φετινού Παναθηναϊκού.

Στην ενδεκάδα δεν βρέθηκαν ο Ανδρέας Τεττέη, ο Κινγκς Κάνγκουα και ο Λιβάι Γκαρσία. Τι έκανε ο Νίστρουπ; Έβαλε Αζεντίν Ουναΐ, Ιμράν Λούζα και Σίριλ Ντέσερς.

Κάπου εκεί καταλαβαίνει κανείς τι επιλογές υπάρχουν πλέον.

Δεν πρόκειται απλώς για ποσότητα. Η ουσία είναι ότι ο προπονητής μπορεί να αλλάξει τρεις σημαντικούς ποδοσφαιριστές και να βάλει άλλους τρεις που σε οποιαδήποτε ελληνική ομάδα θα είχαν σοβαρές πιθανότητες να θεωρούνται βασικές μονάδες.

Αυτό δημιουργεί δύο μεγάλα πλεονεκτήματα.

Το πρώτο είναι αγωνιστικό. Με πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη, δεν γίνεται μία ομάδα να βγάλει ολόκληρη σεζόν με 12 ή 13 παίκτες. Θα χρειαστούν φρέσκα πόδια, διαφορετικά χαρακτηριστικά και λύσεις για διαφορετικούς αντιπάλους.

Το δεύτερο είναι εσωτερικό. Όταν ένας παίκτης ξέρει ότι πίσω του περιμένει άλλος αντίστοιχης ποιότητας, το επίπεδο ανταγωνισμού ανεβαίνει καθημερινά.

Βέβαια, το δυνατό ρόστερ από μόνο του δεν εγγυάται τίποτα. Το δύσκολο για τον Νίστρουπ είναι να διαχειριστεί προσωπικότητες, χρόνους συμμετοχής και προσδοκίες χωρίς να χαλάσει η ισορροπία.

Μέχρι στιγμής, πάντως, δείχνει ότι δεν φοβάται τις αλλαγές.

Και ίσως εκεί κρύβεται ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του φετινού Παναθηναϊκού: δεν υπάρχει πια η αίσθηση ότι αν βγει ένας βασικός, αυτομάτως πέφτει επίπεδο η ομάδα.