Παναθηναϊκός: Το «κρυφό» 4-3-3 μέσα στο 4-4-2, το δίλημμα Καμαρά ή Λούζα και πού «κουμπώνει» ο Ουναΐ

Όσο ο Παναθηναϊκός γεμίζει και οι παίκτες φτάνουν στο 100%, τόσο λιγότερη σημασία θα έχει αν η αρχική διάταξη καταγράφεται ως 4-4-2 ή 4-3-3. Το σημαντικότερο είναι οι θέσεις που παίρνουν οι ποδοσφαιριστές όταν η ομάδα έχει την μπάλα.

Απέναντι στον ΠΑΟΚ, για παράδειγμα, το 4-4-2 μετατρεπόταν συχνά σε σχήμα με τρεις παίκτες στον άξονα. Ο Καμαρά έμενε χαμηλότερα, ο Κινγκς Κάνγκουα κινούνταν αριστερά και λίγο ψηλότερα, ενώ ο Βισέντε Ταμπόρδα συνέκλινε από δεξιά και λειτουργούσε ουσιαστικά ως εσωτερικός χαφ.

Εκεί αρχίζουν και τα ενδιαφέροντα διλήμματα του Τζέικομπ Νίστρουπ.

Το πρώτο αφορά τον παίκτη που θα παίρνει την πρώτη μπάλα στην ανάπτυξη. Καμαρά ή Ιμράν Λούζα; Και οι δύο μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον ρόλο, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ φυσικά υπάρχουν παιχνίδια στα οποία μπορούν να συνυπάρξουν.

Και κάπου εδώ μπαίνει δυνατά στην εξίσωση ο Αζεντίν Ουναΐ.

Ο Μαροκινός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εσωτερικός χαφ σε ένα 4-3-3, να παίξει πιο ψηλά ως «8άρι»-«10άρι», αλλά και να πάρει τον ρόλο που σήμερα έχει ο Ταμπόρδα στο 4-4-2: να ξεκινά περισσότερο προς μία πλευρά και να συγκλίνει συνεχώς στον άξονα.

Με τον Ουναΐ στην ενδεκάδα, μάλιστα, ο Παναθηναϊκός μπορεί να δημιουργήσει μία ιδιαίτερα τεχνική τριάδα στη μεσαία γραμμή, έχοντας έναν χαμηλότερα για την πρώτη πάσα και δύο παίκτες μπροστά του που θα συνδέουν το κέντρο με την επίθεση.

Η κατάσταση του Κάνγκουα αυτή τη στιγμή τον καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να βγει από την εξίσωση, ενώ υπάρχει και ο Αντριάνο Γιάγκουσιτς ως μία ακόμη επιλογή.