Παναθηναϊκός: Πού θα παίζει ο Ουναΐ - Οι διατάξεις και οι παίκτες δίπλα του

Ο Αζεντίν Ουναΐ επιστρέφει στον Παναθηναϊκό και το μεγάλο αγωνιστικό ενδιαφέρον πλέον μεταφέρεται στον τρόπο με τον οποίο θα τον αξιοποιήσει ο Τζέικομπ Νίστρουπ.

Ο Μαροκινός δεν είναι ένας ποδοσφαιριστής που περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη θέση. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει χρησιμοποιηθεί τόσο χαμηλότερα στον άξονα όσο και πίσω από τον φορ, ενώ μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και από την αριστερή πλευρά, συγκλίνοντας προς τον κεντρικό διάδρομο.

Μία από τις πιο προφανείς επιλογές είναι να τοποθετηθεί στο «8». Σε παιχνίδια όπου ο Παναθηναϊκός θα έχει την πρωτοβουλία και θα χρειάζεται περισσότερη δημιουργία, ο Ουναΐ μπορεί να παίξει μπροστά από έναν χαφ με μεγαλύτερη έμφαση στην ανασταλτική ισορροπία.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο Σωτήρης Κοντούρης μπορεί να λειτουργήσει ως ο παίκτης που θα καλύπτει χώρους και θα προσφέρει ένταση, αφήνοντας στον Ουναΐ μεγαλύτερη ελευθερία να κουβαλήσει την μπάλα και να συμμετέχει στην ανάπτυξη.

Υπάρχει παράλληλα η λύση του 4-3-3. Σε αυτή τη διάταξη, ο Ουναΐ μπορεί να βρίσκεται στην αριστερή εσωτερική θέση, με έναν εκ των Κινγκς Κάνγκουα ή Ιμράν Λούζα στην απέναντι πλευρά του άξονα.

Με αυτόν τον τρόπο ο Παναθηναϊκός μπορεί να παρατάξει δύο ποιοτικούς εσωτερικούς χαφ, έχοντας παράλληλα έναν πιο ισορροπητικό παίκτη πίσω τους. Κάνγκουα και Λούζα αποτελούν άλλωστε δύο από τις σημαντικές προσθήκες στη φετινή μεσαία γραμμή.

Μία ακόμη εκδοχή φέρνει τον Ουναΐ πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή, ως καθαρό «10» σε 4-2-3-1. Εκεί μπορεί να παίξει πίσω από τον επιθετικό, παίρνοντας περισσότερο την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές και αναλαμβάνοντας μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας.

Αυτός ο ρόλος του ταιριάζει ιδιαίτερα, καθώς και στη Τζιρόνα χρησιμοποιήθηκε σε διαφορετικούς σχηματισμούς, με το καλύτερο πρόσωπό του να εμφανίζεται όταν είχε πιο επιθετικές αρμοδιότητες στον άξονα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μία πιο ιδιαίτερη τακτική εκδοχή που μπορεί να δώσει στον Νίστρουπ ακόμη περισσότερες λύσεις. Ο Ουναΐ μπορεί να ξεκινά ονομαστικά από αριστερά, αλλά στην πράξη να κινείται συνεχώς προς τα μέσα.

Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και σε παιχνίδι της Χιρόνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, όταν ο Μαροκινός χρησιμοποιήθηκε στην αριστερή πλευρά με εντολή να συγκλίνει και να συμμετέχει περισσότερο στο παιχνίδι του κέντρου.

Σε αυτή την παραλλαγή, το αρχικό 4-2-3-1 μπορεί κατά την εξέλιξη της επίθεσης να αποκτά χαρακτηριστικά 4-3-2-1. Ο Ουναΐ αφήνει το πλάτος και μεταφέρεται στους εσωτερικούς χώρους, δημιουργώντας υπεραριθμία στον άξονα.

Ένα πιθανό σχήμα θα μπορούσε να έχει τον Σωτήρη Κοντούρη χαμηλότερα, τους Κινγκς Κάνγκουα και Ιμράν Λούζα σε εσωτερικούς ρόλους και τον Ουναΐ να κινείται από αριστερά προς τον άξονα.

Στη δεξιά πτέρυγα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο Λιβάι Γκαρσία, ενώ στην κορυφή υπάρχουν οι λύσεις των Ανδρέα Τεττέη και Σίριλ Ντέσερς. Ο Γκαρσία αποκτήθηκε φέτος από τον Παναθηναϊκό, ενώ Τεττέη και Ντέσερς βρίσκονται επίσης στις επιθετικές επιλογές του Νίστρουπ.

Το συγκεκριμένο πλάνο έχει το πλεονέκτημα ότι συνδυάζει τεχνική ποιότητα με τρεξίματα και ένταση. Ο Κοντούρης μπορεί να κρατήσει την ισορροπία, ο Κάνγκουα να καλύψει μεγάλες αποστάσεις και οι Ουναΐ – Λούζα να αναλάβουν σημαντικό κομμάτι της δημιουργίας.

Το σημαντικότερο για τον Νίστρουπ είναι ότι πλέον δεν χρειάζεται να «κλειδώσει» τον Ουναΐ σε έναν μόνο ρόλο. Μπορεί να τον μετακινεί ακόμη και μέσα στο ίδιο παιχνίδι, προσαρμόζοντας παράλληλα ολόκληρη τη λειτουργία της μεσαίας και μεσοεπιθετικής γραμμής.

Άλλωστε, ο Δανός έχει δείξει ότι δεν διστάζει να αλλάζει τη διάταξη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα και θεωρεί σημαντικότερο τον έλεγχο της μπάλας, την κίνηση και τη δημιουργία από την παρουσία ενός αποκλειστικά «σκληρού» χαφ.