Παναθηναϊκός: Το μεγάλο πρέπει της νέας σεζόν

Αυτό που πρέπει να πετύχει είναι να πείσει τους οπαδούς του, αλλά εν μέρει και τον ίδιο του τον εαυτό ως οργανισμός, ότι έχει βελτιωθεί με τον Νίστρουπ και ότι φέτος θα κάνει πραγματικό πρωταθλητισμό.

Γιατί οι απλές νίκες, από μόνες τους, δεν αρκούν πια για να αλλάξουν το κλίμα. Ο κόσμος θέλει να δει σημάδια προόδου, συνοχή, σοβαρότητα και μια ομάδα που να βγάζει στο γήπεδο κάτι πιο πειστικό και πιο ολοκληρωμένο από αυτό που έδειξε στο προηγούμενο διάστημα.

Η άθλια παρουσία στα πλέι οφ μπορεί τελικά να κάνει και καλό, ακριβώς επειδή έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο αδυναμίες που δεν είχαν να κάνουν μόνο με απουσίες, αλλά και με παρουσίες. Φάνηκαν πράγματα που ίσως για καιρό έμεναν στην άκρη ή καλύπτονταν πρόχειρα από επιμέρους αποτελέσματα.

Το ξεσκαρτάρισμα ήταν εκ των ουκ άνευ, αφού ακόμα υπάρχουν στην ομάδα παίκτες που δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας. Και αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται πλέον ιδιαίτερη ανάλυση για να το καταλάβει κανείς. Το θέμα είναι να υπάρξει η βούληση και η αποφασιστικότητα να αλλάξουν όσα πρέπει.

Το κέντρο της άμυνας είχε προβλήματα, και μάλιστα προβλήματα που κόστισαν σε σταθερότητα και ασφάλεια. Το δίδυμο Τσέριν-Μπακασέτας είχε μεγάλες μεταπτώσεις, χωρίς να μπορέσει να δώσει σε διάρκεια την ισορροπία και τη συνέχεια που απαιτείται από μια ομάδα με υψηλούς στόχους. Ακόμα και η σύσταση της επίθεσης ήταν παζλ για δυνατούς λύτες, με ρόλους που δεν ξεκαθάρισαν ποτέ απόλυτα και με μια συνολική εικόνα που πολλές φορές έδειχνε ότι η ομάδα έψαχνε τον εαυτό της.

Ο Ντέσερς έβγαλε τραυματισμούς και πάλι καλά που ήρθε ο Τετέη για να δούμε καμιά προσωπική ενέργεια, αν και με ποδόσφαιρο… ηρωικό δεν πρόκειται να δεις προκοπή. Οι ατομικές εκλάμψεις είναι χρήσιμες, αλλά δεν γίνεται να αποτελούν μοντέλο λειτουργίας για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει.

Κάθε παίκτης είναι δύσκολο να βοηθήσει πραγματικά μια ομάδα μη σχηματική και διόλου καλουπωμένη. Μπορεί να σκοράρει, να διακριθεί σε τέσσερα-πέντε ματς, να δώσει κάποιες λύσεις σε επίπεδο εντυπώσεων, αλλά στα ντέρμπι, εκεί όπου όλα κρίνονται στις λεπτομέρειες, η τακτική γίνεται για κάθε προπονητή δύσκολο κουίζ. Και ο Παναθηναϊκός δεν έχει την πολυτέλεια να πορεύεται μόνο με εμπνεύσεις της στιγμής. Χρειάζεται δομή, χρειάζεται πλάνο, χρειάζεται ποδοσφαιρική ταυτότητα που να φαίνεται από νωρίς και να μην εξαρτάται κάθε εβδομάδα από το ποιος θα βρεθεί σε καλή μέρα.

Επίσης, ένα από τα μεγάλα ζητούμενα είναι ο χαρακτήρας της ομάδας. Πρέπει να δείξει ότι έχει ψυχή και guts, ότι μπορεί να σταθεί σε δύσκολες στιγμές, να αντιδράσει, να αντέξει την πίεση και να μην λυγίζει με την πρώτη στραβή. Φυσικά, χρειάζεται και λίγη μεγαλύτερη σοβαρότητα, γιατί σε αυτό το επίπεδο δεν σου συγχωρούνται εύκολα ούτε οι χαλαρές στιγμές ούτε οι επαναλαμβανόμενες επιπολαιότητες.

Το θέμα, βέβαια, είναι ότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν ταυτόχρονα και μάλιστα πολύ νωρίς, για να μην πάει στράφι η σεζόν από το ξεκίνημά της. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση: όχι απλώς να παρουσιαστεί καλύτερος ο Παναθηναϊκός, αλλά να το δείξει εγκαίρως, πριν αρχίσει ξανά να κυνηγάει τον χρόνο και να φορτώνεται από νωρίς πίεση που θα μπορούσε να έχει αποφύγει.

Δημήτρης Στρατής