Καραγκούνης για Λεωφόρο: «Εκεί γεννήθηκε το μεγαλύτερο όνειρό μου» (vid)

Ο παλαίμαχος αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας θυμήθηκε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά όνειρα, αποκαλύπτοντας πως από μικρό παιδί ήθελε να φορέσει τη φανέλα με το «τριφύλλι» και να αγωνιστεί στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου.

Μέσα από τις αναμνήσεις του, περιέγραψε τη μοναδική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο «Απόστολος Νικολαΐδης», αλλά και τα συναισθήματα που βίωνε κάθε φορά που έβγαινε στον αγωνιστικό χώρο μπροστά στον κόσμο του Παναθηναϊκού.

Οι αναφορές του Καραγκούνη αποτελούν ακόμη ένα ξεχωριστό κομμάτι του μεγάλου αφιερώματος για την ιστορία της Λεωφόρου, φέρνοντας στην επιφάνεια εικόνες και στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη των φίλων του συλλόγου.

Αναλυτικά όσα είπε:

Ο παλαίμαχος αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας θυμήθηκε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά όνειρα, αποκαλύπτοντας πως από μικρό παιδί ήθελε να φορέσει τη φανέλα με το «τριφύλλι» και να αγωνιστεί στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου.

Μέσα από τις αναμνήσεις του, περιέγραψε τη μοναδική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο «Απόστολος Νικολαΐδης», αλλά και τα συναισθήματα που βίωνε κάθε φορά που έβγαινε στον αγωνιστικό χώρο μπροστά στον κόσμο του Παναθηναϊκού.

Οι αναφορές του Καραγκούνη αποτελούν ακόμη ένα ξεχωριστό κομμάτι του μεγάλου αφιερώματος για την ιστορία της Λεωφόρου, φέρνοντας στην επιφάνεια εικόνες και στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη των φίλων του συλλόγου.

«Αυτό το γήπεδο σού δίνει ώθηση, σού δίνει ενέργεια και σε κάνει να αποδώσεις παραπάνω από το 100%. Έρχονταν εδώ κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης και δεν πέρασε καμία. Αυτό τα λέει όλα. Ήρθε η Άρσεναλ που είχε πάρει το πρωτάθλημα αήττητη στην Premier League και έχασε, η Μπαρσελόνα έχασε, με τη Ρεάλ κάναμε το 2-2. Ήταν ανεπανάληπτα αυτά που είχε ζήσει η ομάδα σε αυτό το γήπεδο. Η ενέργεια που έβγαζε ήταν κάτι το φανταστικό. Από τη στιγμή που φτάναμε στο γήπεδο και βγαίναμε για προθέρμανση ήταν κάτι μαγικό, σαν να μην πατούσες σε χορτάρι. Όλος ο κόσμος φώναζε το όνομά μας και νιώθαμε ότι δεν μπορούσαμε να χάσουμε από κανέναν γι αυτό κάναμε αυτές τις επιτυχίες.

Θυμάμαι τον Ότο Ρεχάγκελ, είχε έρθει να μας δει να παίζουμε εδώ και του άρεσε πολύ ο τρόπος που έπαιζε αυτή η ομάδα. Ξεπατίκωσε τον τρόπο που παίζαμε κι έλεγε ότι είμαστε ανταγωνιστικοί με όλους, αυτό θέλαμε και για την Εθνική.

Από το χωριό μου όταν ξεκινούσα είχα όνειρο να παίξω στον Παναθηναϊκό και στην Εθνική Ελλάδος. Θυμάμαι περιμέναμε τις Τετάρτες για να δούμε την ομάδα, τι κάνουν, για να τα κάνουμε κι εμείς μετά στην αλάνα.

Με το γκρέμισμα της Λεωφόρου φεύγει ένα μεγάλο κομμάτι. Εγώ έζησα τη Λεωφόρο στα πιο πέτρινα χρόνια επειδή ήρθα το ’90 στην ομάδα. Τότε η Λεωφόρος ήταν χωράφι και έβαζαν εμάς τους μικρούς να παίζουμε εδώ. Για μένα, ενα παιδι από το χωριό, όπως και να ήταν,ήταν ιδιαίτερο να παίζω εδώ. Ποιος θα ξεχάσει τις νίκες, τους πανηγυρισμούς μπροστά από τη Θύρα 13 στο ματς με την Άρσεναλ κι άλλες πολλές στιγμές. Έτσι είναι η ζωή, πρέπει να προχωρήσεις και για να γίνεις μεγαλύτερη ομάδα πρέπει να έχεις καινούριο σπίτι»