Παναθηναϊκός: Αυτό πρέπει να γίνει για να σωθεί κομμάτι της Λεωφόρου

Το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για τη Λεωφόρο έφερε στο προσκήνιο ένα σχέδιο με έντονο συμβολισμό για τον Παναθηναϊκό, την Αθήνα και την ιστορία του γηπέδου. Μέσα από φωτογραφίες και πλάνα παρουσιάστηκε μια διαφορετική εκδοχή για την επόμενη ημέρα του ιστορικού χώρου, με βασική ιδέα να μη σβηστεί πλήρως η εικόνα του «Απόστολος Νικολαΐδης».

Η πρόταση προβλέπει να μη γίνει ολοκληρωτική κατεδάφιση της Λεωφόρου, αλλά να παραμείνουν συγκεκριμένα τμήματα του γηπέδου. Στο πλάνο περιλαμβάνονται τα δύο πέταλα, καθώς και η πλευρά που βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ώστε ο χώρος να διατηρήσει τη μνήμη και την ταυτότητά του, ακόμη κι αν πάψει να λειτουργεί ως έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας.

Η λογική του σχεδίου είναι να μετατραπεί το σημείο σε έναν υβριδικό χώρο αθλητισμού, πρασίνου και αστικής αναψυχής. Στην πρόταση υπάρχουν προβλέψεις για γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, χώρους πρασίνου, αλλά ακόμη και ανοιχτή πισίνα, με στόχο η Λεωφόρος να παραμείνει ζωντανή μέσα στον αστικό ιστό και προσβάσιμη στους κατοίκους.

Το αρχιτεκτονικό γραφείο που παρουσίασε την πρόταση στάθηκε ιδιαίτερα στη διπλή ταυτότητα που πρέπει να έχει ο χώρος την επόμενη ημέρα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Πρέπει να διατηρήσει δύο ιδιότητες. Να είναι στοιχείο – μνήμης της πόλης και ταυτόχρονα ανοιχτό για τον κόσμο. Η πρόταση μας σαν αρχιτεκτονικό γραφείο είναι αυτή θεωρώντας το υψίστης στοιχείο μνήμης της Αθήνας»

Το κρίσιμο σημείο, όμως, δεν είναι μόνο το αρχιτεκτονικό σκέλος. Το βασικό ζήτημα είναι πώς μπορεί να γίνει πράξη μια τέτοια αλλαγή χωρίς να τιναχθεί στον αέρα το συνολικό σχέδιο της διπλής ανάπλασης και ειδικά η εξέλιξη των έργων στον Βοτανικό για το ποδοσφαιρικό γήπεδο και τις εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκεκριμένη πρόταση έχει ήδη κατατεθεί στον Δήμο Αθηναίων και στην Πολιτεία. Αυτό εξηγεί και τις πρόσφατες δηλώσεις του Χάρη Δούκα για την προοπτική να διατηρηθεί η Λεωφόρος ως ιστορικό μνημείο της Αθήνας και να συνδυαστεί με νέο χώρο πρασίνου.

Ωστόσο, εδώ υπάρχει μια πολύ σημαντική παράμετρος. Με βάση όσα προβλέπει το προεδρικό διάταγμα για τη διπλή ανάπλαση, όσο βρίσκονται σε εξέλιξη οι κατασκευές στον Βοτανικό, οποιαδήποτε συζήτηση για τροποποίηση του προεδρικού διατάγματος θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη. Ακόμη κι αν υπάρχουν νομικά εργαλεία για να γίνει κάτι τέτοιο, η επιλογή να ανοίξει τώρα το προεδρικό διάταγμα θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρές επιπλοκές.

Ουσιαστικά, ο δρόμος για να προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο δεν περνά από μια απευθείας αλλαγή στο προεδρικό διάταγμα, αλλά από στοχευμένες νομικές τροποποιήσεις στον νόμο Μπιρμπίλη του 2011, πάνω στον οποίο στηρίζεται το ισχύον πλαίσιο της διπλής ανάπλασης.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί στο παρελθόν έχουν γίνει παρεμβάσεις στον συγκεκριμένο νόμο. Υπήρξαν αλλαγές στο χρηματοδοτικό κομμάτι των αναπλάσεων, αλλά και σε προβλέψεις που αφορούσαν την άδεια λειτουργίας των νέων εγκαταστάσεων στον Βοτανικό. Μέχρι σήμερα, όμως, οι αλλαγές αυτές δεν άγγιξαν τον σκληρό πυρήνα των περιβαλλοντικών παραμέτρων.

Στην περίπτωση της Λεωφόρου, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Αν διατηρηθούν τμήματα του γηπέδου, τότε επηρεάζεται το ισοζύγιο πρασίνου που προβλέπει η διπλή ανάπλαση. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί μια απλή πολιτική απόφαση ή μια αρχιτεκτονική πρόταση, αλλά απαιτείται σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων ώστε να ξεπεραστούν τα εμπόδια και να μη δημιουργηθεί πρόβλημα στο συνολικό έργο.