Παναθηναϊκός: Εσωστρέφεια, ευθύνες και ένα σενάριο που τρομάζει

Ο Παναθηναϊκός μοιάζει να γυρίζει ξανά και ξανά στο ίδιο έργο, με το 1-1 απέναντι στην ΑΕΛ να λειτουργεί σαν ακόμη ένα επεισόδιο σε μια σεζόν που βαραίνει καθημερινά. Η εικόνα στο γήπεδο και η ένταση στις εξέδρες δημιουργούν ένα σκηνικό που δείχνει έτοιμο να ξεφύγει, ενώ η «πίστωση χρόνου» φαίνεται πως τελειώνει για όλους.

Το βάρος πέφτει πρώτα στους ποδοσφαιριστές που δεν βγάζουν στο χορτάρι την απαιτούμενη ένταση και τη νοοτροπία που απαιτεί η φανέλα. Δεν μπαίνουν όλοι στο ίδιο κάδρο, όμως σε μια τέτοια περίοδο φαίνεται ποιοι αντέχουν την πίεση και ποιοι δεν βγαίνουν μπροστά όταν το έχει ανάγκη η ομάδα.

Σημαντικό κομμάτι της συζήτησης αφορά και το νέο οργανόγραμμα. Στο μεταγραφικό παράθυρο του Ιανουαρίου ξοδεύτηκαν σημαντικά ποσά, όμως η ενίσχυση δεν κάλυψε δύο θέσεις που «πονούσαν» από την αρχή της χρονιάς: στόπερ και κεντρικό χαφ. Την ίδια στιγμή, δημιουργήθηκε περιβάλλον γύρω από παίκτες που γνωρίζουν πως στο τέλος της σεζόν ο κύκλος τους κλείνει, κάτι που επηρεάζει και την καθημερινότητα.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, η κριτική ακουμπά πλέον ευθέως τον Ράφα Μπενίτεθ. Σε περίπου τρεις μήνες παρουσίας, η ομάδα δεν δείχνει σταθερό σχέδιο, δεν παράγει με συνέπεια φάσεις και συχνά δίνει την αίσθηση ότι κινείται χωρίς καθαρή κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα χωρίς σιγουριά και χωρίς χαρακτήρα στις δύσκολες στιγμές.

Ρόλο στο «εκρηκτικό» μείγμα έχουν και οι οπαδοί, που εδώ και χρόνια είναι διχασμένοι και σε αρκετές περιπτώσεις η αποδοκιμασία έρχεται από πολύ νωρίς. Στο ματς με την ΑΕΛ υπήρξε πίεση σε όλη τη διάρκεια, ενώ στο στόχαστρο μπήκε και ο Τάσος Μπακασέτας. Παρ’ όλα αυτά, ο αρχηγός του Παναθηναϊκού απάντησε μέσα στο παιχνίδι με γκολ και παρουσία που έδειξε επαγγελματισμό.

Πάνω απ’ όλα, η ευθύνη καταλήγει να συζητιέται και στο επίπεδο της κορυφής, με τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού, Γιάννη Αλαφούζο, να βρίσκεται στο επίκεντρο για τη συνολική πορεία της ομάδας επί των ημερών του και για τις επιλογές που οδήγησαν σε επώδυνες στιγμές.

Όσο για το ίδιο το παιχνίδι; Η επιλογή με τρία στόπερ στη βασική ενδεκάδα άφησε τον Παναθηναϊκό «κομμένο» πιο μπροστά, το πρώτο ημίχρονο κύλησε με τελικές 1-4 και η δημιουργία ήταν φτωχή. Στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους, σε μια στιγμή που η ομάδα προσπάθησε να ανέβει μέτρα, δέχθηκε γκολ από αντεπίθεση σχεδόν από το πουθενά, επιβεβαιώνοντας πόσο εύκολα χάνει ισορροπία.

Μετά την ισοφάριση δεν άλλαξε δραματικά η ροή. Η ΑΕΛ έδωσε μπάλα, περίμενε χαμηλά και ο Παναθηναϊκός δεν βρήκε πολλές καθαρές λύσεις, ούτε εύκολες τελικές. Η τελική επιλογή, η εκτέλεση και οι αποφάσεις στα τελευταία μέτρα έμειναν κάτω από το απαιτούμενο επίπεδο.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι σκληρό: αισιοδοξία δεν «χτίζεται» με ευχές. Μπορεί να ξεχωρίσουν στιγμές από παίκτες όπως ο Ταμπόρδα, ο Ζαρουρί, ο Πάντοβιτς, ο Τάσος Μπακασέτας ή ο Κάτρης, όμως το συνολικό πλαίσιο δεν δείχνει ομάδα που πατά γερά. Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, έρχονται τα χειρότερα και το απόλυτο κάζο, με το σενάριο της συμμετοχής στις θέσεις 5-8 να μοιάζει πιο κοντά από ποτέ.