Δώνης: «Ο Βαρδινογιάννης έλεγε πως ο Παναθηναϊκός δεν θα αλλάξει ποτέ χέρια!» (vid)

Αναλυτικά στους Betarades:

Για τη μετακίνησή του στην Αλ Χιλάλ: «Η Αλ Χιλάλ είναι η Ρεάλ Μαδρίτης ή η Μπαρτσελόνα της ασιατικής ζώνης. Μόλις είχα φύγει από τον ΑΠΟΕΛ, είχα κάνει ένα ραντεβού με τον Γιώργο Καραγκούνη για την Εθνική Ομάδα. Ο Καραγκούνης είχε δώσει το λόγο του στον Μαρκαριάν.

Η Αλ Χιλάλ είχε διώξει τον προπονητή, επειδή έχασε τον τελικό του Champions League της Ασίας. Ένας από τους έντεκα Πρίγκιπες της Αλ Χιλάλ είχε δει τον αγώνα Μπαρτσελόνα-ΑΠΟΕΛ και είπε, βρείτε μου τον προπονητή αυτής της ομάδας.

Εγώ πίνω καφέ στη Λ. Κηφισιάς και με παίρνει ένας τηλέφωνο, αν θα ενδιαφερόμουν να πάω στην Αραβία. Λέω, κάποιος μας κάνει πλάκα. Με παίρνει ο άνθρωπος μετά από μισή ώρα. Το ποσό ήταν μεγάλο για 6+ μήνες. Θα φεύγαμε στη Λάρισα βόλτα.

Δε δίνω συνέχεια γιατί δεν το πιστεύω. Με ξαναπαίρνει ο άνθρωπος το βράδυ, να κάνουμε μια συνέντευξη στο Ντουμπάι. Έφτασα στη Λάρισα και ξανάφυγα. Κάναμε μελέτη, πώς είναι η ομάδα. Να κάτσω να το διαβάσω στο ταξίδι. Κάναμε ραντεβού 2 τη νύχτα.

Αρχίζω εγώ τα ονόματα. Κάνω μια ανάλυση της ομάδας και περνούν 2-3 ώρες. Κάνουν ένα μίτινγκ, μου είπαν ότι είναι ενθουσιασμένοι από το ραντεβού. Την άλλη μέρα γυρίζω στην Ελλάδα. Περνάνε 2-3 μέρες, λέω τη χάσαμε τη δουλειά. Τελικά με πήραν τηλέφωνο, μου ετοίμασαν τα πάντα και εγώ πανηγύριζα στο μπαλκόνι μόνος μου!

Είμαι χαρούμενος που άλλαξα την κουλτούρα μου, δεν ζω με αυτό το στρες, τι θα πει ο καθένας. Χαίρομαι για τους ανθρώπους, δεν μπορώ να σκεφτώ αρνητικά για τον άλλον. Νιώθω ποδοσφαιρικά δικαιωμένος. Το 2015 η Σαουδική Αραβία δεν ήταν έτσι.»

Για τα πρώτα του βήματα – Το ξεκίνημα στον Παναθηναϊκό: «Στο σχολείο ήμουν πολύ καλός μαθητής, ήμουν απουσιολόγος. Οι δάσκαλοι με έλεγαν εξαίρετο μαθητή, αλλά θα γίνω από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα. Πήγα για δοκιμή στον Παναθηναϊκό με επικεφαλής τον Δομάζο.

Ο Δομάζος με πήγε στον Βαρδινογιάννη και του είπε, αυτός θα αντικαταστήσει τον Σαραβάκο.

Όταν με άφησε ο πατέρας μου στο ξενοδοχείο στη Μιχαλακοπούλου, έκλαιγα επί δύο 24ωρα. Δεν ήθελα με τίποτα να μείνω στην Αθήνα μόνος μου.

Έγραψα τις πανελλαδικές, υπήρχε ένα τελευταίο ματς με τον Παύλο Μελά, πήγα και έπαθα βαρύ διάστρεμμα. Ήθελα να περάσω στη Γυμναστική Ακαδημία.

Μπήκα στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού και είδα Θανάση Δημόπουλο, Χρήστο Δημόπουλο, Βέλιμιρ Ζάετς, Δημήτρη Σαραβάκο. Δεν τους γούσταρα και πολύ, γιατί ήμουν ΠΑΟΚ. Λέω, τι θέλω εγώ εδώ… Με ένα Citroen μικρό άρχισα να πηγαίνω με τον Καλιτζάκη στην Παιανία.

Τότε το ποδόσφαιρο ήταν διαφορετικό. Δεν υπήρχε η τακτική, ούτε φάε αυτό, ούτε μην ξενυχτάς. Από τη δική μας γενιά, το ποδόσφαιρο άρχισε να γίνεται πιο επαγγελματικό.

Έκανα την πρώτη προετοιμασία με τον Δανιήλ στη Γερμανία, μπήκα σε κάποια φιλικά και όταν γύρισα στο αεροδρόμιο, έδωσε συνέντευξη ο Μαυρίδης και είχε πει ότι ο Δώνης θα κάνει πολύ μεγάλη καριέρα στον Παναθηναϊκό. Το είπε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις.

Την επόμενη χρονιά ξεκίνησε ο δανεισμός μου στον Αθηναϊκό, μετά στον Παναργειακό και μετά για έξι μήνες στα Γιάννενα. Μου κόλλησε το παρατσούκλι «Μουμπάρακ» στον Παναθηναϊκό!

Από ερασιτέχνης, είχαν την ατομική ενέργεια. Δεν ξέρω για ποιο λόγο. Γι’ αυτό, έχω πολλές απαιτήσεις από τα εξτρέμ. Εγώ τον πρώτο παίκτη δεν τον υπολόγιζα. Παίζαμε με τη Γιουβέντους στο Ολυμπιακό Στάδιο και είχαν τον μπακ της Εθνικής Ιταλίας. Στο μυαλό μου, έλεγα, δεν γίνεται να μην τον περάσω!

Σαν ποδοσφαιριστής δεν έκανε ποτέ λανθασμένες πάσες. Το μειονέκτημά μου ήταν το αριστερό μου πόδι. Στατιστικά αν δει πόσα γκολ είχε ο Βαζέχα από σέντρες δικές μου, θα καταλάβει. Έβαλα 54 γκολ στον Παναθηναϊκό, πρωτάθλημα-κύπελλο!

Το όνειρό μου ήταν να μείνω στον Παναθηναϊκό, δυσκολεύτηκα με τους δανεισμούς. Ο Βαρδινογιάννης έλεγε στις ενδιαφερόμενες ομάδες, πως ήμουν μικρός – τι τον θέλετε αυτόν.»

Για τον Δανιήλ, τον Ρότσα και τον Όσιμ: «Οι προπονήσεις του Δανιήλ είχαν προθέρμανση, κύριο μέρος, τακτική, τελειώματα, συν φυσική κατάσταση. Ήταν 200 χρόνια μπροστά. Με καλούσε στο γραφείο και μου έλεγε, πρόσεχε τις παρέες σου!

Μετά, θα κρατήσω πράγματα από τον Ρότσα. Αυτό που παίζει τεράστιο ρόλο στην προπονητική είναι ο τρόπος που θα φτάσει ο εκάστοτε προπονητής στην επιτυχία. Ο Ρότσα είχε επέμβει πάνω στο μυαλό μας, ώστε να μη φοβόμαστε τον αντίπαλο και πάντα μας έδινε την έμπνευση να ξεπεράσουμε το όριό μας.

Άλλη σχολή ο Όσιμ. Εγώ μαζί με τον Γ.Χ, μας κοροϊδεύανε εκείνη την εποχή. Είχαμε λίγα λεφτά και ψάχναμε. Ο Όσιμ δοκίμαζε τις αντοχές μας δίχως συγκεκριμένο στόχο. Μας πήγαινε έξω από τα όριά μας. Η διαδικασία δεν είχε στόχευση. Κάποιοι παίκτες έχουν διαφορετική άποψη από τη δικιά μου. Ο Δανιήλ και ο Ρότσα ήταν υψηλότερου επιπέδου από τον Όσιμ.»

Για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη: «Αυτό που μου έκανε εντύπωση αλλά δεν κράτησε τον λόγο του, ήταν ότι μας είχε πει και πάντα μας το έλεγε, ότι ποτέ η ομάδα δεν θα αλλάξει χέρια.

Δεν το έδωσε σαν υπόσχεση, ήταν από τις βασικές του ατάκες όλα τα χρόνια, όσο τον είχα πρόεδρο στον Παναθηναϊκό.

Δεν μπορούσε να διανοηθεί από τότε, ότι θα φύγει η ομάδα από τα χέρια της Οικογένειας. Έχω χρόνια να τον δω. Θα έπρεπε αυτή την υπόσχεση να την κρατήσει και η ομάδα να μην περάσει αυτές τις περιπέτειες.»

Δείτε παρακάτω: