Παναθηναϊκός: 15 εκατ. ευρώ, 11 κινήσεις - Η κριτική των μεταγραφών

Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο καλοκαίρι με διάθεση να αλλάξει επίπεδο. Έριξε περίπου 15 εκατ. ευρώ στην αγορά και έφερε 11 παίκτες, χτίζοντας ουσιαστικά μια «νέα ενδεκάδα» γύρω από τον κορμό του.

Το αποτέλεσμα ως το φινάλε του 2025, όμως, αφήνει μια γεύση ανεκπλήρωτου. Η πρόκριση στη League Phase του Europa League και σε έναν βαθμό η παρουσία στη διοργάνωση είναι τα βασικά θετικά, αλλά στο πρωτάθλημα η εικόνα ήταν απογοητευτική.

Το πιο δύσκολο συμπέρασμα είναι ότι αρκετές από τις θερινές μεταγραφές δεν έδωσαν αυτό που περίμενε η ομάδα, ειδικά για τον ρόλο και τα χρήματα που επενδύθηκαν. Υπήρξαν εξαιρέσεις, αλλά χωρίς να αλλάξουν μόνα τους την «κουβέντα».

Η μεγάλη εικόνα

Όταν κάνεις τόσες πολλές προσθήκες σε μία περίοδο, χρειάζεσαι δύο πράγματα: σταθερό πλάνο και αγωνιστική ταυτότητα. Ο Παναθηναϊκός δεν τα είχε πάντα και αυτό «έκαψε» κομμάτι της επένδυσης.

Δεν είναι ότι όλοι οι παίκτες ήταν κακοί. Είναι ότι οι περισσότεροι είτε δεν μπόρεσαν να σταθούν σταθερά, είτε δεν «κούμπωσαν» γρήγορα, είτε χάθηκαν μέσα σε τραυματισμούς και αλλαγές προπονητών.

Οι κινήσεις που ξεχώρισαν

Αν πρέπει να μπει ένα «νούμερο 1» στις καλοκαιρινές μεταγραφές, αυτός είναι ο Γιώργος Κυριακόπουλος. Πήρε φανέλα βασικού, προσαρμόστηκε γρήγορα, ήταν θετικός στη συντριπτική πλειονότητα των αγώνων και μέχρι να τραυματιστεί στο ματς με τον ΠΑΟΚ είχε «γράψει» 18 συμμετοχές με 1 γκολ και 2 ασίστ.

Ακολουθεί ο Πέδρο Τσιριβέγια, που κόστισε 2 εκατ. ευρώ από τη Ναντ. Δεν ήταν αλάνθαστος, είχε και άσχημα παιχνίδια, όμως έπαιξε 25 ματς και σε μια ομάδα χωρίς σταθερή αγωνιστική ταυτότητα δύσκολα θα έβγαζε «μαγικά» μόνος του.

Θετικό πρόσημο μπαίνει και στον Ζαρουρί, ειδικά από τη στιγμή που επί Ράφα Μπενίτεθ προτιμήθηκε από τον Φίλιπ Τζούρισιτς στο αριστερό άκρο της επίθεσης. Δεν έκανε κάτι… εκκωφαντικό, αλλά κέρδισε πόντους μέσα από επιλογές και ρόλο.

Στα «συν» μπαίνει και ο Κωνσταντίνος Κότσαρης, που στα λίγα παιχνίδια που χρησιμοποιήθηκε έδειξε σοβαρότητα και ετοιμότητα. Καλό διάστημα είχε και ο Αλμπάν Λαφόν, αφού προσαρμόστηκε, κέρδισε τη θέση από τον Ντραγκόφσκι και έδειξε σταθερότητα πριν τραυματιστεί ελαφρά.

Οι μεταγραφές που δεν βγήκαν

Η πιο «βαριά» αποτυχία σε επίπεδο προσδοκιών είναι ο Ρενάτο Σάντσες. Ήρθε με όνομα και παραστάσεις, αλλά και με το μεγάλο ερωτηματικό των μυϊκών τραυματισμών — και τελικά συνέβη το προβλέψιμο.

Ο Πορτογάλος μέσος έμεινε στις 8 συμμετοχές (387 λεπτά), με μόλις 1 ασίστ (στον Αλεξάντερ Γερεμέγιεφ για το 1-2 επί του Παναιτωλικού στο Αγρίνιο) και συνολικά ελάχιστη επιρροή στο παιχνίδι. Τουλάχιστον, ο Παναθηναϊκός τον πήρε ως δανεικό από την Παρί Σεν Ζερμέν και το καλοκαίρι θα επιστρέψει στο Παρίσι, χωρίς να «κουβαλάει» μόνιμο βάρος.

Ακόμη πιο δύσκολο να χωνευτεί είναι το case του Βισέντε Ταμπόρδα, γιατί εδώ υπήρξε και μεγάλο κόστος: 4 εκατ. ευρώ. Δεν κάλυψε το κενό του Ουναΐ, δεν έπεισε κανέναν από τους τρεις προπονητές (Ρουί Βιτόρια, Κοντούρη, Ράφα Μπενίτεθ) και έμεινε στα 7 ματς (274 λεπτά), σχεδόν όλα στο Κύπελλο, με ένα γκολ στην Καβάλα.

Όταν μια τόσο ακριβή μεταγραφή δεν μπαίνει στο rotation, το πρόβλημα δεν είναι απλώς αγωνιστικό. Γίνεται και στρατηγικό, γιατί «δένει» πόρους που θα μπορούσαν να πάνε αλλού. Γι’ αυτό και δεν αποκλείεται καν το σενάριο δανεισμού του μέσα στον Ιανουάριο.

Ούτε αποτυχία, ούτε δικαίωση

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις που δεν μπορείς να τις πεις αποτυχημένες, αλλά δεν σε κάνουν και να χαμογελάς.

Ο Σίριλ Ντέσερς αποκτήθηκε ως βασικός φορ, όμως έμεινε δυόμιση μήνες εκτός και έπαιξε μόλις 8 ματς, πετυχαίνοντας 3 γκολ. Δηλαδή πρόλαβε να δείξει «τι έχει», χωρίς να προλάβει να το κάνει συνήθεια.

Ο Ντάβιντε Καλάμπρια επίσης ταλαιπωρήθηκε σχεδόν δύο μήνες από τραυματισμό. Έπαιξε σε 12 ματς, με 2 γκολ και 2 ασίστ, έδειξε στοιχεία που αρέσουν, αλλά ο Παναθηναϊκός δικαιούται να περιμένει πιο γεμάτη παρουσία στη συνέχεια.

Ο Μίλος Πάντοβιτς ήρθε ως αναπληρωματικός επιθετικός, έπαιξε σε 19 ματς (κυρίως ως αλλαγή), αλλά είχε μόνο 2 γκολ και 2 ασίστ. Δεν «βούλιαξε» την ομάδα, απλά δεν έδωσε και κάτι που να αλλάζει ισορροπίες.

Για τον Αχμέντ Τουμπά, που κόστισε περίπου 1 εκατ. ευρώ από την Μπασακσεχίρ, η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Έπαιξε σε 24 ματς (ο παίκτης με τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής), βοήθησε σε αρκετά παιχνίδια, αλλά δεν έκανε τη διαφορά στο κέντρο της άμυνας, όπως θα ήθελε ένα κλαμπ που κυνηγά τίτλο.