Πρωτάθλημα με «λακκούβες»: ο Παναθηναϊκός και η παγίδα της βιασύνης

Ο Πορτογάλος δεν κατάφερε λίγα το καλοκαίρι, αν και έβλεπε τους καλύτερούς του παίκτες να αποχωρούν. Οι μεταγραφές που έγιναν ήταν καλές, δεν μπορείς να πεις ότι έγιναν εγκλήματα στη στελέχωση, αν εξαιρέσεις ότι χρειαζόταν ένας χαφ ακόμα — αν και πρέπει να δούμε αν υπάρχει πρόθεση αξιοποίησης του Μπρέγκου.

Η φετινή version απέχει ποιοτικά απ’ τις προηγούμενες. Η ομάδα μάλλον αναγκαστικά βάσισε στο ξεκίνημά της πολλά περισσότερα στην αμυντική προσήλωση, τη σκληράδα και το mentality της.

Παράσημο για τον κόουτς ο τρόπος που “μάζεψε” τους πράσινους στην Ευρώπη και τους είδε να παίζουν χωρίς δέος απέναντι σε κλαμπ ιστορικά, ακριβότερα και με μεγάλη δύναμη από τη μέση και μπροστά.

Ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί κι άλλες μεγάλες βραδιές του προπονητή του για να περάσει από τον όμιλο του Γιουρόπα, αλλά στο μεταξύ το ελληνικό πρωτάθλημα —με τις “λακκούβες” που κρύβει και τα λαμόγια έτοιμα στη γωνία για να σε “πυροβολήσουν” με ένα ανάποδο σφύριγμα— αποτελεί μεγάλο εμπόδιο που κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα οποιαδήποτε πρόοδο.

Ήδη μετά το 1-1 με τους Βοιωτούς άρχισαν οι κλασικές γκρίνιες! Αναμενόμενο — στην Ελλάδα είμαστε. Αλλά θα πέσει στην ίδια παγίδα ο οργανισμός να διώξει προπονητή που έκανε την προετοιμασία, που διάλεξε τους παίκτες; Κι αν π.χ. ο… επόμενος πει “δεν μου κάνει ο Πάντοβιτς, ο Σάντσες, ο Ντέσερς”, τι θα κάνεις; Θα πληρώνεις τζάμπα παίκτες για να κάθονται; Το έχουμε ζήσει το έργο αμέτρητες φορές…