Παναθηναϊκός: Όχι τα ίδια και με τον Παναιτωλικό...

Τουλάχιστον σε επίπεδο διάθεσης και πνευματικής ετοιμότητας. Την πρώτη φορά λες μπορεί και να ήταν σύμπτωση, την δεύτερη αρχίζεις να φοβάσαι και την τρίτη το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο και μεγάλο.

Να έχεις περάσει με κόπο και αίμα τους…ψαράδες από την Ισλανδία, να δίνεις μια αχτίδα ελπίδας στον κόσμο και την Κυριακή να μην βλέπεσαι;

Μετά από λίγες ώρες και απέναντι στην υποβιβασμένη (ουσιαστικά) Λαμία; Πόσο νορμάλ μπορεί να είναι αυτό; Άλλος Παναθηναϊκός στην Ευρώπη κι άλλος στην Ελλάδα απέναντι σε …λιμά;

Υπάρχει τρομακτικό ζήτημα με τον συμβιβασμό με την αποτυχία, το ζητούμενο είναι η λύση του προβλήματος γιατί το ταμπλό γράφει 2/28 και το αρνητικό ρεκόρ μπορεί να επιμηκυνθεί ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΑ! Από… διαστροφή και όχι μόνο κάτσαμε και ξαναείδαμε το παιχνίδι στην Λαμία.

Ο εκνευρισμός για την αφέλεια, τα ατομικά λάθη, την χαλαρότητα, την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, την αδυναμία να κάνεις 5-6 σπριντ στη σειρά, να προσφέρεις συνδυαστικό ποδόσφαιρο, γίνεται ακόμη μεγαλύτερος!

Πόσο άσχημο είναι να μην υπάρχει ΜΙΣΟΣ άνθρωπος να στοιχηματίσει ότι και με τον Παναιτωλικό την Κυριακή θα υπάρξει άνετη επικράτηση αντί ενός ακόμα ψυχοβγαλτικού ματς;