Παναθηναϊκός: Γιατί όχι 4-4-2 με τον Τετέ κοντά στον Ιωαννίδη

Μιλάμε για τους τρεις πιο ελπιδοφόρους σου παίκτες, νεαρούς σε ηλικία, με μεταπωλητική αξία και καλό όνομα στην πιάτσα. Άλλωστε τι νόημα έχει να είναι ο Ουρουγουανός μόνιμα στον πάγκο, ενώ κόστισε τόσα χρήματα;

Το σύστημα με τους δύο κυνηγούς είναι σήμερα για ομάδες που δεν επιθυμούν να έχουν σημαντική κατοχή μπάλας. Σε μεγάλο βαθμό οι επιθέσεις βγαίνουν μετά από πίεση των φορ στην ανάπτυξη του αντιπάλου, κερδισμένες μπάλες και άμεσο γρήγορο ποδόσφαιρο.

Ασφαλώς ανάλογα με το επίπεδο των παικτών που διαθέτεις, μπορείς να ανεβάσεις το ποσοστό έντασης, τα μέτρα που θα ασκείς την πίεση σου, τα τρεξίματα σου. Να μετατρέψεις δηλαδή σε ελκυστικό ένα ποδόσφαιρο που δεν θα έχει ως αυτοσκοπό την κατοχή.

Την τελευταία ακόμα δεν μπορείς να την έχεις γιατί δεν έχεις αμυντικά χαφ που να “τρώνε” το γήπεδο. Ταχύτητα όμως, 1 vs 1, μπορείς να αποκτήσεις με τους νοτιοαμερικάνους κοντά στον Φώτη.

Ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα με διαφορετικές προδιαγραφές από εκείνον Ιβάν και Τερίμ. Μπορεί να παίξει πιο γρήγορα, πιο άμεσα, να επιζητά οι επιθέσεις να βγαίνουν άμεσα μετά από κερδισμένες μπάλες με γρήγορη μεταφορά ώστε να αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο.

Δημήτρης Στρατής