Παναθηναϊκός: Ας αποδοθούν οι ευθύνες...

Τι σουτ, τι κεφαλιές, τι κόντρες, τι δοκάρια, μιλάμε για πολιορκία, ο αντίπαλος σε έβαλε κυριολεκτικά μέσα στο τέρμα σου.

Πρέπει πάντα να είσαι προετοιμασμένος για τέτοια worst case scenarios. Έχεις ειδικό βάρος φανέλας, έδρα, πιο ισχυρό κίνητρο, χρόνο διαθέσιμο και για άλλη μια φορά δεν έκανες το παραμικρό.

Αλλά τι λέμε, εδώ παραλίγο να δεχόσουν τρία (!) γκολ από την… Λαμία μέσα στην Αθήνα, χωρίς τον Καρλίτος στο γήπεδο, με Τσιλούλη να παίζει τραυματίας, με τους αντιπάλους να αγωνίζονται με δέκα.

Απέναντι στην ομάδα του Μπράτσου την Κυριακή, πάλι μια τρύπα στο νερό έκανες. Καμία ψυχραιμία, τεράστια κενά, έλλειψη φαντασίας και καθαρού μυαλού και μια ομάδα που η λέξη «σκορποχώρι» στο τέλος μάλλον την κολακεύει κιόλας.

Η πρόκριση επί του ΠΑΟΚ κάλυψε το γεγονός ότι σε ένα ακόμα παιχνίδι την Τετάρτη είδες ένα σκορποχώρι που ενώ πήγαινε για δύο αποτελέσματα βρέθηκε κοντά στο να χάσει την πρόκριση με εξευτελιστικό τρόπο, με τον αντίπαλο να τον έχει κάνει… γιο-γιο.

Το είδαμε και με την Μακάμπι στην Ευρώπη, αποτέλεσμα που κόστισε την θέση του στον Ιβάν. Ένας νωθρός, ακίνδυνος, μοιρολατρικός, κουραστικός Παναθηναϊκός, ο οποίος αντί να δείχνει από την αρχή ποιος είναι το αφεντικό και ποιος θέλει πιο πολύ την επιτυχία, τον έβλεπες να περιμένει το μοιραίο.

Τεράστια ευθύνη που αναλογεί στον προπονητή, σχεδόν μηδαμινές δικαιολογίες…