Παναθηναϊκός: Το ναι μεν, αλλά με Μαντσίνι!

Ο Αργεντινός είναι αδικημένος, ίσως και από τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι ο καλύτερος ντριμπλέρ που έχεις μέσα στην ομάδα, με έκρηξη και καλή σέντρα, αλλά δεν σκοράρει συχνά κι έχει κενά διαστήματα στο παιχνίδι του.

Κατά τα άλλα όποτε το κλαμπ πάρει κατοχή και αποφασίσει να κλείσει τον αντίπαλο στα καρέ του, ο εν λόγω παίκτης πάντα θα αναλάβει να βγει μπροστά, να πάρει στα πόδια του το κουμάντο.

Ο νοτιοαμερικάνος είναι ικανός να παίξει σε δύσκολα μέτρα, να παίρνει μπάλα από χαμηλά να την κρατά στην κατοχή του και να δίνει ρυθμό και ποιοτικές επιλογές στο παιχνίδι.

Η αλλαγή συστήματος και νοοτροπίας από τον Τερίμ που ενθαρρύνει τον αυτοσχεδιασμό και ζητά έξτρα επιθετικότητα ευνοεί τον Μαντίνι.

Σε αυτόν τον Παναθηναϊκό έτσι κι αλλιώς υπάρχει πολύ ταλέντο! Δεν μιλάμε για δύο – τρία παιδιά που έχουν ξεχωρίσει, αλλά για μία μεγάλη δεξαμενή παικτών που έχουν μπει σε ένα σύγχρονο ποδοσφαιρικό σχέδιο κι είναι έτοιμοι όποτε τους ζητηθεί να προσφέρουν, να δώσουν ρυθμό, ταχύτητα, ποιοτικές επιλογές. Σαν τον Ντάνιελ…