Παπαδόπουλος: «Διοικητικά είχαμε τα πάντα, εξωαγωνιστικά δεν ήταν δυνατός ο Παναθηναϊκός»

Αναλυτικά ένα απόσπασμα από όσα είπε στο Gazzetta:

Για τη μεταγραφή στον Παναθηναϊκό: «Ήρθε ο Παναθηναϊκός με τον οποίο ο μάνατζερ μου δεν πρέπει να είχε καλές σχέσεις, γι’ αυτό και μου είχαν πει από την ομάδα ότι “θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά μαζί κι όχι με το μάνατζερ σου”.

Εγώ τους εξήγησα ότι έχω πρόταση με ένα συγκεκριμένο ποσό από τη Ντιναμό Κιέβου και πως την επόμενη μέρα θα πήγαινα να μιλήσω για μια πρόταση με πολλά λεφτά. Ο κύριος Λιβαθηνός μού έκανε επίσης μια πολύ καλή πρόταση κι έτσι κλείσαμε τη συνάντηση αφήνοντας ανοιχτό το θέμα.

Αν τα πράγματα δεν ήταν όπως μου τα είχαν πει οι Ουκρανοί, θα επέστρεφα στην Ελλάδα για να συζητήσουμε πάλι και να δώσουμε τα χέρια με τον Παναθηναϊκό.

Πήγα στην Ουκρανία και έμεινα εκεί τρεις μέρες, μου έδειξαν τα πάντα: Τρομερές εγκαταστάσεις, γήπεδα, εστιατόρια, γυμναστήρια… Από τότε έδειχναν τι πλάνο είχαν και πώς ήθελαν να αναπτυχθούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Υπήρχε στο τραπέζι η πρόταση του Παναθηναϊκού. Αν δεν υπήρχε θα το διαπραγματευόμουν διαφορετικά. Η Ντιναμό Κιέβου ήταν μια μεγάλη ομάδα που έπαιζε στο Champions League, αλλά τελικά προτίμησα να πάω στον Παναθηναϊκό».

Η σχέση με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη και το 2004: «Είχα υπογράψει με τον Σπύρο Λιβαθηνό και στις υπογραφές γνώρισα και τον κύριο Γιάννη. Στη συνέχεια και ως αρχηγός είχα πολύ καλές σχέσεις μαζί του».

Νταμπλ με τον Παναθηναϊκό, πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού, δεύτερος του πρωταθλήματος, MVP του πρωταθλήματος, εθνική ομάδα, Euro 2004, Ολυμπιακοί Αγώνες και Confederation Cup.

Πραγματικά ήταν μια απίστευτη σεζόν. Μερικές φορές ονειρευόμαστε μερικά πράγματα αλλά αυτό το πράγμα δεν μπορούσα καν να το διανοηθώ!

Με τον Παναθηναϊκό ήταν κάτι που μπορούσε να γίνει αλλά αυτό με την Εθνική ήταν απίστευτο και καταφέραμε να ενώσουμε όλους τους Ελληνες. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να βλέπεις όλους τους Ελληνες ενωμένους».

Τα ματς-σταθμός: «Όσο ήμουν στον Παναθηναϊκό, τα κομβικά ματς ήταν αυτά με τον Ολυμπιακό. Εκείνη τη χρονιά έπαιξα με τον Ολυμπιακό στη Ριζούπολη (1-1), στη Λεωφόρο και στον τελικό Κυπέλλου στη Νέα Σμύρνη. Στο 1-1 ήταν μια δικαίωση για εμένα, γιατί έκανα την ασίστ με το κεφάλι στον Μιχάλη Κωνσταντίνου που έκανε το 0-1.

Στο δεύτερο ματς, κέρδισα το πέναλτι στην αρχή και το ματς έληξε 2-2. Απ’ ότι έμαθα αργότερα, ο τελικός Κυπέλλου έπαιξε μεγάλο ρόλο στην κλήση μου στην Εθνική ομάδα. Θεωρώ ότι αυτά τα τρία ματς ήταν πολύ σημαντικά για την εξέλιξή μου και το τι θα ακολουθούσε στην Εθνική».

Για το συλλαλητήριο κατά της οικογένειας Βαρδινογιάννη: «Νομίζω ότι αυτό δεν ήταν δίκαιο για την οικογένεια Βαρδινογιάννη και αυτό φάνηκε στην πορεία. Μετά υπήρξε κακή διαχείριση. Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός τώρα μπαίνει σιγά σιγά πάλι σε μια σταθερότητα.

Νομίζω ότι η τόση απρόσμενη επιτυχία, οι πολλοί τραυματισμοί κι η διαχείριση που δεν είχα εγώ ώστε να με προστατεύσουν με μια εξειδικευμένη προπόνηση ήταν οι λόγοι που είχα μια πορεία φθοράς.

Στη συνέχεια, όταν υπέγραψα την ανανέωσή μου και έγινα αρχηγός, ήρθαν νέα παιδιά όπως οι Μάντζιος, Τζιόλης, Λεοντίου και αρκετοί ξένοι… Κάθε χρόνο άλλαζε το ρόστερ με αποτέλεσμα να χάσει λίγο την ταυτότητά του ο Παναθηναϊκός

Διοικητικά είχαμε τα πάντα. Εκείνη η ομάδα είχε την Παιανία, ως παίκτες είχαμε τα πάντα. Εξωαγωνιστικά σίγουρα ο Παναθηναϊκός δεν ήταν δυνατός.

Δεν το συζητάμε αυτό. Τώρα, στην εποχή του VAR όλα είναι πιο ομαλά, όσον αφορά στη διαιτησία. Και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ακόμα και στην Αγγλία. Το VAR βοηθάει και παρότι μπορεί κάτι να μην λειτουργήσει καλά κάποιες φορές, δίνει βοήθειες».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ