Το θέαμα δεν είναι το βασικό θέμα: Τι πραγματικά λείπει από τον Παναθηναϊκό

Λες και στον συγκεκριμένο αγώνα είδαμε κάτι που πραγματικά μας προκάλεσε εντύπωση ή μας έκανε να πιστέψουμε ότι η συζήτηση έπρεπε να γυρίσει πάλι εκεί. Για την οικονομία της κουβέντας, ας δεχθούμε ότι ο Μπενίτεθ έκανε ένα σωρό λάθη διαχείρισης.

Όμως για το μοναδικό που δύσκολα μπορεί να του καταλογιστεί ευθύνη είναι το ότι ο Παναθηναϊκός δεν πιέζει ψηλά. Για να πιέσεις τον αντίπαλο κοντά στα καρέ του, χρειάζεται να ακολουθήσει όλη η ομάδα και, προφανώς, οι στόπερ να ανέβουν στη σέντρα.

Αν, όμως, οι συγκεκριμένοι μπακ αφήσουν στο ξέφωτο τον ασταθέστατο Λαφόν, τότε εύκολα μπορεί να έχουμε δράματα. Και ο Ράφα το ξέρει καλά. Θυμάται πολύ καλά τι έπαθε η ομάδα στα ματς με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ σε regular season και κύπελλο και προφανώς δεν θέλει να δει τα ίδια.

Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζει ότι οι στόπερ που διαθέτει είναι συγκεκριμένων δυνατοτήτων, με εξαίρεση τον Ινγκανσον, τον Μπράουν και, άντε, τον Κάτρη που έχει δείξει καλά στοιχεία. Φυσικά, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι ο Ισλανδός είναι αργός, ενώ ο Αμερικανός είναι επιρρεπής στους τραυματισμούς.

Η αλήθεια είναι πως τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα τον Γενάρη, πριν το επιτελείο του προπονητή βελτιώσει τα τρεξίματα των ποδοσφαιριστών και δούμε ατομική βελτίωση σε αρκετούς. Το καλοκαίρι, το ρόστερ που έφτιαξε ο Παπαδημητρίου είχε τρομερά κενά και η σεζόν ουσιαστικά ναρκοθετήθηκε από τον Ιούνιο.

Σήμερα τα ακούνε άνθρωποι που ήρθαν για να μακιγιάρουν καταστάσεις και, ως έναν βαθμό, έχουν καταφέρει να τις ισορροπήσουν. Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι εβδομάδες πριν θεωρούνταν αδύνατον να προλάβεις τον… Λεβαδειακό στη μάχη της 4ης θέσης.

Ντρεπόμαστε που το γράφουμε, αλλά υπήρξε τόσο άσχημο δείγμα γραφής και τέτοια εικόνα παράδοσης, που οι περισσότεροι δεν πίστεψαν ότι η ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου θα έχανε τη συμμετοχή της στην extra season.

Κατά τα άλλα, το «παίξε επιθετικά» μας μάρανε. Γιατί ωραία η θεωρία, αλλά στο ποδόσφαιρο υπάρχουν και οι ισορροπίες, υπάρχουν και τα υλικά που έχεις στα χέρια σου, κι αυτά πολλές φορές καθορίζουν περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε ο καθένας.

Δημήτρης Στρατής