Παναθηναϊκός: Τέλος καλό, όλα καλά

Σιχτίρισε ο κόσμος που ήταν στο γήπεδο και όσοι έβλεπαν από τις τηλεοράσεις τους τον αγώνα με την Τρίπολη.

Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα, που μπορεί να προσφέρει συγκινήσεις ακόμη και όταν δεν παίζεται σε υψηλό επίπεδο.

Φτάνει μόνο να υπάρχει ανταγωνισμός και όχι παιχνίδι νεύρων. Θεμιτό κι αυτό βέβαια για την πιο αδύναμη ομάδα αλλά κάπου υπάρχει κι ένα όριο.

Ο Αστέρας για ακόμα ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό δεν έπαιξε ποδόσφαιρο, δεν είχε τελικές, το μόνο που έκανε ήταν να παίζει με το χρόνο και να δοκιμάζει την υπομονή της εξέδρας σε κάποια μαρκαρίσματα παικτών του που ήταν σκληρά.

Ο Παναθηναϊκός κοίταξε να επιβληθεί ως γηπεδούχος και να αξιοποιήσει την παθητικότητα του αντιπάλου του.

Πάλι βρήκε λύση από στημένη φάση και πάλι καλά να λέμε γιατί χωρίς τον βασικό σου φορ και το …μηχανάκι Τσέριν στο κέντρο πολλοί ήταν εκείνοι που τον αγώνα άρχισαν να τον φοβούνται βλέποντας το ματς να πηγαίνει ως το 70΄ και γκολ να μην μπαίνει.

Δημήτρης Στρατής