Μεταγραφές: Το κλασικό ζήτημα των επιλογών στο παζάρι

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να αργεί χαρακτηριστικά με τις μεταγραφές του την τελευταία διετία αλλά τουλάχιστον πετυχαίνει να εντάξει ιδανικά στο πλάνο του όλους τους νεοφερμένους.

Πριν από τον Ιβάν μέγιστο πρόβλημα του κλαμπ (αλλά και των περισσότερων ελληνικών συλλόγων) ήταν οι μεταγραφικές επιλογές.

Από πέρσι βλέπουμε έναν ιδιοκτήτη αποφασισμένο να σπρώξει περισσότερο χρήμα στην αγορά. Επειδή υπάρχουν περισσότερα λεφτά για ξόδεμα αλλά κι ένας Αλαφούζος που είναι αβέρτος θα είναι αμαρτία να πεταχτούν τα ευρώπουλα σε …κουτουρού περιπτώσεις.

Το ζήτημα το έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου ο κόουτς κι αυτό λόγω ανωτέρας βίας. Ο προπονητής δεν μπορεί να συνεργαστεί με κάποιο οργανωμένο τμήμα σκάουτινγκ.

Μόνο στην Ελλάδα δεν ασχολούνται σοβαρά με την εύρεση ποδοσφαιριστών λες και περισσεύουν λεφτά ή φήμη στο πρωτάθλημα για να προσελκύσεις πρωτοκλασάτους.

Γι αυτό το λόγο όλοι αντί να κάνουν 3-4 στοχευμένες μετακινήσεις ουσίας κάθε καλοκαίρι για να καλύψουν τα κενά τους και να δυναμώσουν φέρνουν πάνω από 10 παίκτες που στη διάρκεια της σεζόν δεν ξέρουν τι να τους κάνουν. Το τριφύλλι έχει τα πρωτεία σε αυτό τον τομέα, χρόνια τώρα, δυστυχώς.

Δημήτρης Στρατής