Παναθηναϊκός: Δόθηκε τέλος στις αλχημείες

Βλέπουμε τα στατιστικά Παλάσιος-Αϊτόρ και ο νους μας πάει …12 χρόνια πίσω όταν το ντουέτο Λέτο-Σαλπιγγίδη ήταν ότι πιο κοντινό στους σημερινούς σε επιδραστικότητα, προσπάθεια, γκολ και ασίστ.

Η ομάδα το 2010 πανηγύρισε νταμπλ χάρη στη συνεισφορά των πλάγιων και του Τζιμπρίλ Σισέ, όμως για πολλά χρόνια η συνταγή της επιτυχίας που θέλει μπαλαδόρους στην επίθεση…ξεχάστηκε!

Τι έχουν δει τα μάτια μας όλα αυτά τα έτη πιο κομβικές θέσεις της επίθεσης.

Δημιουργικά για καιρό δεν υπήρχε βοήθεια από κανέναν ακραίο επιθετικό και οι προπονητές έκαναν αλχημείες.

Φτάσαμε να βλέπουμε σε θέση εξτρέμ τον Ιωαννίδη, τον Χατζηθεοδωρίδη, τον Κολοβό, τον Αλτμαν, τον Μπεκ, τον Καμπετσή, τον Μπουζούκη.

Όταν «βαφτίζεις» παίκτες δίνοντάς τους ρόλους που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν «καις» και τους ίδιους και το δικό σου έργο. Κάτι παραπάνω ξέρουν Δώνης, Μπόλονι, Πογιάτος.

Δημήτρης Στρατής