Έτσι καταστράφηκε η χημεία της ομάδας

Λογικά ο Λάζλο Μπόλονι θα θελήσει προσεχώς να “προστατέψει” την ομάδα από το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών.

Ίσως αφήσει εκτός 11άδας τον Μακέντα για να κάνει το σχήμα πιο λειτουργικό, προσθέτοντας ένα χαφ αντί του Ιταλού, ίσως κρατήσει στον πάγκο Μπουζούκη και Χατζηγιοβάνη, ίσως σταματήσει να χρησιμοποιεί ψηλά τους στόπερ, π.χ η ομάδα λειτουργούσε καλύτερα πέρσι έχοντας τον Πούγγουρα στο κέντρο της άμυνας αντί του Βέλεθ.

Οι επιλογές του τεχνικού διευθυντή το καλοκαίρι έσπασαν τα δίδυμα που έκαναν την ομάδα στα πλέι οφ να φαίνεται ελπιδοφόρα (εξαιρείται η συντριβή στο Φάληρο εκεί που με το ζόρι συμπλήρωνες 11άδα).

Φέτος ο Πούγγουρας υποχώρησε στον πάγκο κι ο Μπαρτ Σένκεφελντ έχει άλλο παρτενέρ που παλεύει να “μάθει”, ενώ ο Κουρμπέλης δεν έχει δίπλα του την “ασπίδα” που λέγεται Ανουάρ. Πολύτιμος ο Μαροκινός κι η φυγή του έκανε κακό στον κάπτεν αφού τον βγάζει έξω από τη λειτουργία της ομάδας μιας και πρέπει να παριστάνει το…πιτ-μπουλ, ρόλο που δεν μπορεί να υπηρετήσει. Το τριφύλλι χωρίς άξονα που προσφέρει κλεψίματα και ενέργεια χάνει το πιο σημαντικό του όπλο.

Πέρσι πολλούς αντιπάλους τους “σκότωνε” το γεγονός πως με το που κέρδιζαν μπάλα αυτοί οι δύο μαζί έστηναν άμεσα παγίδα και την ξανακέρδιζαν. Ο Πογιάτος “έσπασε” επιπλέον το δίδυμο που είχε βρει χημεία στα μετόπισθεν.

Ο Βέλεθ έχει το νου του περισσότερο στην επίθεση, ούτε αυτός, ούτε ο Ολλανδός βολεύονται να παίζουν αριστεροί στόπερ και το έργο παρουσίασε νωρίς προβλήματα, λαμβάνοντας υπόψη πως ΚΑΙ η φυσική κατάσταση μόνο καλή δεν είναι.

Δημήτρης Στρατής