Πρίντεζης Blog: Σκόνη και θρύψαλα θα γίνεσαι μαζί του!

Να είχα χίλια μάτια να τον βλέπω. Να βλέπω αυτό τον Παναθηναϊκό. Να βλέπω την αρμάδα του Ζοτς που ακόμα περιμένει τους Σλούκα, Ναν, Χέιζ-Ντέιβις, Φαλ για να είναι πλήρης, αλλά κανένα πρόβλημα. Υπάρχουν και άλλοι που μπορούν να βγουν μπροστά και να μπορέσουν να αποδώσουν τα προσδοκώμενα. Να μπουν στην εξίσωση του Ζοτς και να κρατήσουν ψηλά τον Παναθηναϊκό. Κόντρα στην Βιλερμπάν, εμφανίστηκε ένας πεισμωμένος Παναθηναϊκός μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ. Ενας Παναθηναϊκός που έκανε τα πάντα στο παρκέ. Είχε παίκτες με σωστές τοποθετήσεις, είχε πείσμα, είχε ενέργεια, είχε τσαγανό, είχε νεύρο και ήθελε να τελειώσει μια ώρα νωρίτερα το παιχνίδι και το έκανε πράξη.

Φυσικά δεν γίνεται να μην σταθώ στο πρόσωπο του αγώνα. Στο νούμερο ένα πρόσωπο που μας προσφέρει χαμόγελα. Αναφέρομαι στον Λευτέρη Μαντζούκα. Ο διεθνής φόργουορντ είναι άλλος… παίκτης, άλλος άνθρωπος. Πραγματικά τον βλέπεις και χαίρεσαι. Φαίνεται πως έχει δουλέψει πολύ το καλοκαίρι, αλλά και κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στις ΗΠΑ. Εχει βελτιώσει την τεχνική του και φυσικά έχει κερδίσει επάξια την εμπιστοσύνη του Ζοτς που ξέρετε καλά πως δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, αλλά είναι πάνω από όλα δίκαιος. Το αξιοσημείωτο με τον Μαντζούκα δεν είναι πως έχει βελτιώσει μόνο τις catch and shoot καταστάσεις, αλλά πλέον δημιουργεί και για τον εαυτό του. Εδωσε λύσεις και σε close out καταστάσεις, αλλά και σε coast to coast. Να είναι καλά το παιδί και να συνεχίζει να δίνει λύσεις με αυτό τον τρόπο.

Ο Παναθηναϊκός των πολλών απουσιών, νιώθει πραγματικά γεμάτος καθώς με τον τρόπο που αγωνίζεται, τον τρόπο που παίζει, καλύπτει τα κενά. Ναι κόντρα στην Βιλερμπάν, αλλά μέσα από αυτά τα παιχνίδια μπορείς να κερδίσεις αυτοπεποίθηση και αυτό κάνουν οι «πράσινοι». Ο Φρανσίσκο ήταν σκέτη απόλαυση και υπήρχαν στιγμές που ήταν ο παίκτης… ορχήστρα. Ο Παναθηναϊκός έβγαλε αρκετούς αυτοματισμούς και σίγουρα σας έχει μείνει το 98-70, όταν ο Ρογκαβόπουλος άρπαξε τη μπάλα, έδωσε πάσα στον Καλαϊτζάκη και εκείνος με τρομερή πάσα έδωσε τη δυνατότητα στον Λεσόρ να καρφώσει. Μια εικόνα που ξεσήκωσε πολύ τον κόσμο.

Ανέφερα το όνομα του Καλαϊτζάκη. Ο διεθνής φόργουορντ είναι ένας… ελβετικός σουγιάς στην άμυνα και κάνει τα πάντα. Περιόρισε Μιλς και Κράουντερ ενώ όντας στο «2» σε ψηλό σχήμα έχει βρει τον ρόλο του. Γενικότερα όλοι οι παίκτες ανεβάζουν στροφές. Ο επιθετικός πλουραλισμός (11/11) είναι αποτέλεσμα της καλής κυκλοφορίας της μπάλας, αλλά και του χρόνου στις προπονήσεις και στο γυμναστήριο. Α… να μην ξεχάσω. Χάρηκα πολύ και για τον Γκραντ. Ο Παναθηναϊκός τον έχει ανάγκη και ο Αμερικανός γκαρντ μπήκε φουριόζος και βοήθησε στο κομμάτι της οργάνωσης.

Εν κατακλείδι ο Παναθηναϊκός έβγαλε αντίδραση μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ, αλλά έχει ήδη μπροστά του ένα ακόμα επικίνδυνο παιχνίδι. Κόντρα στην Μακάμπι. Φυσικά είναι στο χέρι του να κερδίσει και άνετα κάνοντας και το ανάλογο ροτέισον. Μέσα σε όλα αυτά αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα και για τους απόντες. Θεωρώ πως κόντρα στην Φενέρ (8/10) θα έχουμε 1-2 επιστροφές. Λογικά η μία θα είναι του Χέιζ-Ντέιβις.