"Σε μια διετία θα έχει εκμηδενιστεί το χρέος"

Μετά τις βόμβες του πρώτου μέρους της αποκλειστικής συνέντευξης του Γιάννη Αλαφούζου στο «sdna.gr» που διαβάσατε χθες, στο δεύτερο μέρος ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού απαντάει σε όλα τα ερωτήματα οικονομικού περιεχομένου.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Αποκαλύπτει τι παρέλαβε, τι προβλέπεται από εδώ και πέρα και εξομολογείται τη δυσκολότερη απόφασή του στα 2,5 χρόνια ενασχόλησής του. Και όχι μόνο. Για πρώτη φορά ο Αλαφούζος λέει δημόσια ότι ο Νίκος Πατέρας τον βοηθάει ενώ απαντά και για τη σχέση του με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη και τον Ανδρέα Βγενόπουλο. Επιπλέον ο Αλαφούζος μιλάει ευθαρσώς για τη σχέση του με τον Νίκο Νταμπίζα και το διαζύγιο αλλά και την πιο ευτυχισμένη στιγμή του στην ομάδα.

Αναλυτικά όσα είπε στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης:

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού τι πρέπει να έχει στο μυαλό του; Ότι η εταιρία λαϊκής βάσης παρέλαβε ένα χάος, μια καμένη γη;

«Όχι καμένη γη. Παραλάβαμε τεράστιο χρέος και τεράστιο κόστος λειτουργίας. Ο Παναθηναϊκός λειτουργούσε σε τρελό κόστος σε σχέση με τα έσοδά του. Να σας πω δύο παραδείγματα. Ο Μπουμσόνγκ με τον Τοτσέ, ο οποίος είναι κύριος και καλός ποδοσφαιριστής, ασχέτως εάν δεν του ταίριαξε απόλυτα η ομάδα, στοίχιζαν όσο όλο μας το ρόστερ σήμερα! Δεν γυρίσαμε το διακόπτη για να εξαφανιστεί το χρέος».

Πριν αναλάβετε είχατε εικόνα της κατάστασης;

«Είχα εικόνα, αλλά όταν ξεκινάς κάτι έχεις απλά μία εικόνα, δεν καταλαβαίνεις όλο το μέγεθος. Πριν αναλάβω είχα μιλήσει πολύ με τον Δημήτρη Γόντικα και με τον Αδαμάντιο Πολέμη, ο οποίος είχε ασχοληθεί πολύ προσωπικά με τα οικονομικά του Παναθηναϊκού και ήταν πάρα πολύ ανήσυχος με την όλη κατάσταση. Με βοήθησε πολύ. Περίμενα ότι θα ήταν δύσκολα τα πράγματα».

Είχατε και άλλες προσδοκίες όταν αναλάβατε;

«Δεν υπήρχε άλλη λύση. Δεν υπήρχε κανείς διατεθειμένος να πάρει το ρίσκο. Εάν υπήρχε άλλη επιλογή δεν θα είχα αναλάβει τον Παναθηναϊκό».

Στο θεμελιώδες ερώτημα πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τα διοικητικά του Παναθηναϊκού, ποια είναι η απάντηση;

«Γιατί θεώρησα ότι δεν έπρεπε να πάει στη Γ’ Εθνική ο Παναθηναϊκός. Έπρεπε να σωθεί με κάθε κόστος».

Μεσολάβησε κάτι για να εμπλακείτε;

«Η ζωή είναι μικρή. Όλοι μας κάνουμε κάτι στη ζωή. Κάποιοι επιλέγουν να περνούν πιο καλά, κάποιοι επιλέγουν να προσφέρουν μέσα από τη συμμετοχή στα κοινά. Θεώρησα ότι αφού είχα τη δυνατότητα κυρίως από πλευράς επιχειρηματικής εμπειρίας, γνώσης γενικά των οικονομικών, έπρεπε κάτι να κάνω. Εάν δεν κάνουμε τίποτα και εμείς, θα καταστραφεί το σύμπαν!».

Είχατε λάβει διαβεβαιώσεις οικονομικής βοήθειας;

«Όχι. Έχω βοήθεια από 1-2 ανθρώπους. Τότε είχα τελείως άλλη αίσθηση από το ποια θα ήταν η συνολική συνδρομή της “Συμμαχίας”. Το σχέδιο της λαϊκής βάσης δεν ξεκίνησε για να βρούμε 10 ανθρώπους να δώσουν από 1 εκατ. ευρώ. Περίμενα από τον κόσμο να βοηθήσει περισσότερο».

Όταν είδατε ότι σε ένα βαθμό ο κόσμος γύρισε την πλάτη του, σας δημιουργήθηκε απογοήτευση;

«Όχι, καθόλου. Απλά αντιμετώπισα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση διότι το βασικό σχέδιο δεν λειτουργούσε. Εγώ θα έκανα ό,τι μπορούσα ούτως ή άλλως. Αλλά όταν είδα πόσο διέφερε η θεωρία από την πράξη, προβληματίστηκα».

«Για 12-18 μήνες εγκατέλειψα τα πάντα για τον Παναθηναϊκό»

Σκεφτήκατε να τα παρατήσετε;

«Όχι. Η πιο δύσκολη απόφασή μου ήταν μετά τη Βέροια που χάσαμε 3-0 τον Δεκέμβριο του 2012. Εγώ δεν είχα αποφασίσει ακόμα να αναμειχθώ με τη λειτουργία του Παναθηναϊκού. Αυτό συνέβη από τον Ιανουάριο του 2013. Τότε αποφάσισα ότι δεν είχα άλλη επιλογή. Εγώ ήθελα να βοηθήσω σε επίπεδο οργάνωσης της “Παναθηναϊκής Συμμαχίας” και να τρέξει μόνο του αυτό. Το αρχικό σχέδιο μου, αν και τα πρώτα σχέδια ποτέ δεν βγαίνουν, ήταν ο Φερέιρα, ένας εξαιρετικός άνθρωπος που σέβομαι, να προχωρούσε τα ποδοσφαιρικά και ο Γόντικας, ένας αξιοπρεπέστατος κύριος και φίλος, να έτρεχε τα διοικητικά. Εγώ θα οργάνωνα το ιδιοκτησιακό και τη στρατηγική για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων. Πάρα πολλές φορές έχω πει ότι δεν είχα σχέση με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Νομίζω ότι έχει παρεξηγηθεί αυτό. Σαν παιδί και σαν φοιτητής έχω παίξει πάρα πολύ ποδόσφαιρο, έπαιζα και μετά. Και προσπαθώ πάντα να κλοτσάω μια μπάλα. Είμαι και οπαδός του Παναθηναϊκού από παιδάκι. Έχω φάει αποβολές από το σχολείο επειδή πήγαινα στο γήπεδο να δω τον Παναθηναϊκό. Απλώς δεν θεωρώ ότι ξέρω ποδόσφαιρο επειδή είμαι επιχειρηματίας και οπαδός. Οι άλλοι όλοι νομίζουν ότι ξέρουν επειδή είναι ιδιοκτήτες ή πρόεδροι. Εγώ δεν το νομίζω. Μαθαίνω πράγματα και στη διοίκηση και στη λειτουργία της ομάδας. Εμπλουτίζω τις γνώσεις μου, αλλά όταν ξεκίνησα ήμουν τελείως άσχετος σε αυτό το κομμάτι. Τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα διότι έχω βρει στελέχη που κάνουν ένα αξιόλογο τιμ. Πρώτος ο Αγησίλαος Τουμαζάτος, ένας εξαιρετικός διαχειριστής των οικονομικών, ασφαλώς ο Γιάννης Αναστασίου, ο Τάκης Φύσσας και ο Λεωνίδας Βόκολος, δύο επιλογές μου πριν έρθει ο Νίκος Νταμπίζας, είναι και η Αθηνά Μπαλωμένου στα νομικά. Τότε δεν υπήρχε τίποτα χωρίς να έχω την εμπειρία. Έχει πολλά στελέχη η ΠΑΕ. Κάποιοι αποχώρησαν είτε γιατί ήταν πολύ ακριβοί είτε γιατί δεν ήθελαν. Έχουν παραμείνει ο Γιώργος Στάμος, ο Άλκης Παπαντωνίου, πολλά νεότερα παιδιά».

Εκείνη η απόφαση ήταν η πιο δύσκολη γιατί επηρέαζε όλη την υπόλοιπη ζωή σας;

«Ναι, όπως και την επαγγελματική μου δραστηριότητα. Εγκατέλειψα για 12-18 μήνες τα πάντα. Τώρα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα και μπορώ να παρακολουθώ και άλλες δραστηριότητες».

Πότε αισθανθήκατε ότι πατήσατε στα πόδια σας;

«Πριν ένα χρόνο περίπου».

Παραλάβατε αυτή την πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση. Η μόνη λύση ήταν μία μνημονιακού τύπου πολιτική;

«Τι θα πει μνημονιακή πολιτική; Εάν εννοούμε ότι δεν μπορούμε να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα βγάζουμε και δεν μπορώ να δανείζομαι, τότε ναι. Πού θα κατέληγε ο δανεισμός; Σε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα…».

Παρ’ όλα αυτά έχουν γίνει δανεισμοί τους οποίους έχετε αναλάβει εσείς να αποπληρώσετε.

«Ναι, αλλά όχι τραπεζικοί. Πάντοτε όταν κάνεις κάτι πρέπει να παίρνεις την ευθύνη. Και εγώ έχω πάρει την ευθύνη όσο περνάει από το χέρι μου να διασωθεί ο Παναθηναϊκός».

Αυτή τη στιγμή πού θα λέγατε ότι βρίσκεται οικονομικά η ΠΑΕ;

«Είναι καλύτερα από πέρυσι. Και πολύ καλύτερα από πρόπερσι. Και χειρότερη από ό,τι θα είναι του χρόνου. Φέτος θα έχουμε πάλι καθαρό πιστοποιητικό. Δεν τίθεται θέμα βιωσιμότητας. Πάμε καλύτερα, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε τις υπερβάσεις για να τα καταφέρουμε. Μέχρι τώρα τα έχουμε καταφέρει. Ακόμα δεν έχουμε λύση ολοκληρωτικά το πρόβλημα. Έχει περιοριστεί ο κίνδυνος».

Τι εννοείτε με τον όρο «υπερβάσεις»;

«Όταν έχεις μία “τρύπα”, για παράδειγμα, 10 εκατ. ευρώ και δεν μπορεί κανείς να δώσει περισσότερα απ’ όσα έχει δώσει, εκεί πρέπει να βρεις καινούργιους δρόμους».

Υπάρχουν τέτοιοι δρόμοι στην Ελλάδα του 2015;

«Δεν θα πω ότι πάντοτε υπάρχουν, αλλά όταν προσπαθείς πολύ, βρίσκεις ένα δρόμο. Χρειάζεται εμπειρία και εξυπνάδα, αλλά κυρίως προσπάθεια και επιμονή. Είμαστε πιο κοντά τώρα στην τελική τακτοποίηση των θεμάτων. Σήμερα έχουμε μια περιουσία: τους ποδοσφαιριστές μας. Όταν πουλήσαμε τον Μαυρία στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Δεν είχαμε, όμως, άλλη επιλογή. Ή τον Καρνέζη, ο οποίος ήθελε να πάει σε ένα καλύτερο περιβάλλον γιατί έφυγε στη μέγιστη στιγμή της κρίσης μας. Για τα παιδιά μας αισθάνομαι ότι πρέπει να τα προστατέψουμε. Έχω πατρικά συναισθήματα απέναντι σε αυτά τα παιδιά».

«Ο Πατέρας βοηθά με την παρουσία του»

Ο κόσμος έχει συνηθίσει το μεγαλομέτοχο που βάζει συνέχεια χρήματα, γι’ αυτό δυσκολεύεται να δει πώς ο Παναθηναϊκός θα φτάσει στην εκμηδένιση του χρέους. Προφανώς εδώ υπάρχει ο Αλαφούζος που έχει βοηθήσει, βάζοντας λεφτά. Οι περίφημοι φίλοι του Παναθηναϊκού που βοηθούν, υπάρχουν ή στην πραγματικότητα είστε… μόνος σας;

«Υπάρχουν. Όταν άνθρωποι βάζουν ή δανείζουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, μόνο ευχαριστώ μπορεί κανείς να τους πει γιατί δεν έχουν υποχρέωση να το κάνουν. Δεν μπορώ να πω “γιατί δεν έβαλες παραπάνω…”. Υπάρχουν και άλλοι που είναι εδώ και βοηθούν με την παρουσία τους. Όπως ο Νίκος Πατέρας, που όποτε τον ρωτήσω κάτι είναι πρόθυμος να μου δώσει απάντηση ή όποτε σκέφτεται κάτι που μπορεί να βοηθήσει, με παίρνει τηλέφωνο. Δεν είναι όλα μόνο χρήματα αλλά και σκέψη».

Έχετε επαφές και με άλλους πρώην μετόχους; Μιλάτε με τον κ. Βαρδινογιάννη; Με τον κ. Βγενόπουλο;

«Με τον κ. Βγενόπουλο μπορεί να βρίσκομαι μια φορά τον χρόνο. Με τον κ. Βαρδινογιάννη μια φορά στα δύο χρόνια».

Είχατε προαναγγείλει ότι θα δημοσιοποιούσατε έναν τρόπο για να βοηθήσουν επιφανείς Παναθηναϊκοί την ομάδα οικονομικά. Γιατί δεν προχώρησε αυτό;

«Μα έγινε μέσω του ομολογιακού δανείου που ξεκίνησε. Και υπάρχουν. Εκεί έχουμε βοήθεια».

Υπάρχει και κόσμος που βλέπει δανεισμό και σκέφτεται ότι έτσι υποθηκεύεται το μέλλον του Παναθηναϊκού;

«Δεν έχουμε τραπεζικά δάνεια. Εκμεταλλευόμαστε τα έσοδα που έχουμε. Κάνουμε προεισπράξεις από χορηγούς, πωλήσεις. Είναι μία ταμειακή διευκόλυνση. Το κάνουν όλες οι επιχειρήσεις. Αυτό σου αυξάνει μία φορά τον δανεισμό, αλλά με την προϋπόθεση ότι αυτά γίνονται κάθε χρόνο και ανακυκλώνεται ο δανεισμός, δεν υπάρχει πρόβλημα. Δεν έχει ούτε ένα δάνειο ο Παναθηναϊκός που να χρωστάει κάποια εκατομμύρια σε μια τράπεζα και να πρέπει να τα αποπληρώσει σε κάποια χρόνια. Δεν είχε ο Παναθηναϊκός κανένα δάνειο χωρίς αντίκρισμα συγκεκριμένων εσόδων που θα το αποπλήρωνε».

Πόσο πίσω πήγε οικονομικά την ομάδα ο αποκλεισμός από την Ευρώπη;

«Θα είχαμε 2-2,5 εκατ. ευρώ ακόμα και δεν θα μας κακοφαινόταν. Εκ των υστέρων μπορεί να ήταν καλή η εξέλιξη γιατί μας άφησε να συγκεντρωθούμε σε κάτι που χτίζαμε».

Ποιο είναι το πλάνο εκμηδένισης του χρέους;

«Σε μία διετία από σήμερα το χρέος θα έχει εκμηδενιστεί. Με την προϋπόθεση ότι θα είμαστε στο Europa League. Εννοείται ότι εάν μπούμε όμιλο Champions League ξεχρεώνουμε άμεσα. Ότι δεν έχει τελειώσει η περιπέτεια δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε καλά».

Το άνοιγμα;

«Να διευκρινίσουμε κάτι. Στο σύνολο των υποχρεώσεων του Παναθηναϊκού είναι όλα τα χρόνια συμβολαίου ενός παίκτη. Για παράδειγμα, του Μπεργκ. Αυτό δεν μας ενοχλεί άμεσα. Είμαστε και σε κακή περίοδο ως χώρα. Εάν είχαμε παραπάνω έσοδα ως ΠΑΕ, της τάξεως του 30-40%, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Θα παίρναμε μια ονοματοδοσία για το γήπεδο, θα πουλάγαμε περισσότερα διαρκείας και απλά εισιτήρια, θα μπορούσαμε να πουλάμε περισσότερα εισιτήρια φθηνά για όσους δεν έχουν χρήματα…».

«Λάθος ο χρόνος της μεταγραφής Μπούρμπου»

Είχατε πει στην κουβέντα σας με τους οργανωμένους, τον Μάιο του 2014, ότι η ομάδα ξεκινάει από άλλο επίπεδο τη σεζόν 2014-’15. Επομένως θα σας στεναχωρήσει οτιδήποτε λιγότερο από πέρυσι πετύχει ο Παναθηναϊκός;

«Οπωσδήποτε θα με στεναχωρήσει. Θα στεναχωρηθώ εάν δεν κερδίσουμε και το πρωτάθλημα και το Κύπελλο».

Θα το θεωρήσετε αποτυχία δηλαδή;

«Εξαρτάται από τις συνθήκες, από την παρουσία μας στους αγώνες. Ειδικά στην Ελλάδα δεν είναι μόνο να είσαι καλός εσύ για να κερδίσεις κάτι. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που κρίνουν τους τίτλους…».

Αυτό το τελευταίο που λέτε είναι ο λόγος που δύσκολα θα ακουστεί από άνθρωπο του Παναθηναϊκού η λέξη «τίτλος»;

«Είναι δύο οι λόγοι. Προσπαθούμε να είμαστε προσγειωμένοι και επίσης προσπαθούμε να κάνουμε περισσότερα και να λέμε λιγότερα. Ο Παναθηναϊκός, όπως και κάθε μεγάλη ομάδα, έχει ως μοναδικό σκοπό κάθε χρόνο να κατακτάει όλους τους τίτλους που υπάρχουν στη χώρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να έχουμε μια ταπεινότητα. Πρέπει να είσαι μετρημένος σε όσα λες».

Φέτος ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή του πορεία…

«…Κάνοντας τον χειρότερο απολογισμό βαθμών που έχει κάνει ποτέ. Δεν έκανε όμως τα χειρότερα παιχνίδια που έχει κάνει ποτέ. Πολλές φορές ο Παναθηναϊκός είχε φτάσει σε πολύ πιο ψηλά επίπεδα από το σημερινό. Αλλά αν δούμε τα παιχνίδια με τη Σταντάρ Λιέγης, τυχαία δεν προκριθήκαμε. Τη Μίντιλαντ τη διαλύσαμε, την Αϊντχόφεν, που είναι πρώτη στην Ολλανδία, τυχαία δεν την κερδίσαμε, με την Εστορίλ στην Πορτογαλία κάναμε ένα από τα χειρότερά μας παιχνίδια και δεν δέχομαι ότι δεν προσπάθησαν οι ποδοσφαιριστές μας. Προφανώς προσπάθησαν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία από τον ισχυρισμό ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν προσπάθησαν. Οι παίκτες μας δεν είναι πωρωμένοι επαγγελματίες που το μόνο που τους νοιάζει είναι τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, αλλά είναι παιδιά που θέλουν να παίξουν μπάλα και να κερδίσουν. Αλλιώς δεν τους σηκώνει το κλίμα του Παναθηναϊκού. Όταν ήμουν οπαδός έλεγα σε τέτοιες περιπτώσεις ότι η ομάδα δεν είχε καλή μέρα. Τώρα, από μέσα βλέπω ότι υπάρχουν φορές που έχουν κακή μέρα επτά ποδοσφαιριστές, όπως συνέβη ας πούμε στην Τρίπολη με τον Αστέρα. Δεν είναι ότι δεν ήθελαν. Έφταιγε η κόπωση, η ψυχολογία, οι συμπτώσεις; Δεν ξέρω τι απ’ όλα, αλλά παγκοσμίως υπάρχουν μέρες που μια ομάδα δεν αποδίδει καλά. Με την Εστορίλ στη Λεωφόρο στεναχωρήθηκα που δεν κερδίσαμε, αλλά ευχαριστήθηκα την εικόνα μας και ενθουσιάστηκα από τα παιδιά για την εξέλιξή τους. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το δέσιμο που έχουμε πετύχει μεταξύ των παικτών και της ομάδας».

Παρά ταύτα το ευρωπαϊκό όνομα του Παναθηναϊκού είναι πολύ βαρύ, το πιο βαρύ από κάθε άλλη ελληνική ομάδα, οπότε κάτι δεν πήγε καθόλου καλά φέτος…

«Φέτος κάναμε λάθη στις μεταγραφές μας διότι έχω πει δεκάδες φορές ότι το κρίσιμο παιχνίδι για μας ήταν αυτό με τη Σταντάρ Λιέγης. Γιατί, εκτός από τη σημασία του ευρωπαϊκού μας ονόματος, υπήρχε και ένα πρακτικό κέρδος: τα 2,5 εκατ. ευρώ που θα παίρναμε με το “καλημέρα”. Δεν τα πήραμε και μας κάνουν μεγάλη διαφορά. Δεν ήμασταν έτοιμοι μεταγραφικά όταν έπρεπε. Χρειαζόμασταν ένα δεξί μπακ. Ο Χρήστος Μπούρμπος έχει αποδείξει ότι τελικά ήταν καλή μεταγραφή, ήταν όμως λάθος ο χρόνος της. Ο Μπούρμπος είχε να παίξει μπάλα από τον Απρίλιο και επίσης είχε διενέξεις με τον ΟΦΗ γιατί δεν τον άφηναν ελεύθερο. Εδώ να πούμε ότι η εξαπάτηση που υφίστανται οι ποδοσφαιριστές του ΟΦΗ από τη διοίκηση είναι απίστευτη! Ο Μπούρμπος είναι εξαιρετικός ποδοσφαιριστής και χαίρομαι πολύ που τον έχουμε στην ομάδα μας, αλλά δεν έπρεπε να είχε επιλεγεί από τη στιγμή που δεν θα ήταν έτοιμος να παίξει τον Ιούλιο. Κι αυτό γιατί εκεί παίζαμε την ευρωπαϊκή επιτυχία της χρονιάς. Μετά από τη Σταντάρ Λιέγης παίξαμε πολύ καλά. Αν την είχαμε κερδίσει δεν ξέρω εάν θα είχαμε την ίδια εξέλιξη. Μετά χτύπησε ο Μπεργκ και η ομάδα ξεφούσκωσε μία περίοδο. Είχαμε και έχουμε ελαττώματα, αλλά νομίζω ότι πήραμε μια βαθιά απογοήτευση μετά τον αποκλεισμό με τη Σταντάρ. Τώρα σιγά-σιγά επανερχόμαστε και ελπίζω να συνεχιστεί η βελτίωση του Παναθηναϊκού».

«Δεν μου κέρδισε την εμπιστοσύνη ο Νταμπίζας»

Αυτός ο μεταγραφικός χειρισμός και ο αποκλεισμός από τη Σταντάρ εξηγεί γιατί χάλασε η σχέση σας με τον Νίκο Νταμπίζα;

«Ναι, αυτό οπωσδήποτε έπαιξε ρόλο. Θέλαμε επίσης έναν χαφ, ασχέτως εάν μετά κρίναμε διαφορετικά. Τώρα έχουμε πάρει τον Νίνη για την επιστροφή του οποίου είμαι πολύ χαρούμενος, γιατί είναι παιδί του Παναθηναϊκού και θα του δοθεί ευκαιρία να ξαναχτίσει την καριέρα του στην ομάδα που ξεκίνησε και αγαπάει. Τα μεταγραφικά δεν ήταν λόγος που θα με έκανε να αποφασίσω ότι ήταν αντιπαραγωγική η συνέχιση της συνεργασίας με τον Νταμπίζα. Ήταν ότι για κάποιους λόγους είχα κακή επικοινωνία μαζί του. Δεν μπόρεσα να του κερδίσω την εμπιστοσύνη και να μου κερδίσει την εμπιστοσύνη. Είχα πλημμελή ενημέρωση σε πάρα πολλά ζωτικά θέματα και αισθανόμουν ότι ως πρόεδρος του Παναθηναϊκού υπήρχε κίνδυνος να γίνουν λάθη και να πάθουμε ζημιά. Αποδίδω στην έλλειψη επικοινωνίας όσα συνέβησαν το καλοκαίρι. Έκρινα ότι δεν μπορούσα να πάρω το ρίσκο για ακόμα μία μεταγραφική περίοδο όπου δεν θα ήξερα τι γίνεται και δεν θα ελέγχαμε τι συμβαίνει. Ο Νίκος είναι ένας άνθρωπος που του αρέσει πολύ να ενεργεί μόνος του. Έδινε ενημέρωση, δεν μπορώ να πω ότι δεν έδινε, αλλά πάρα πολλά πράγματα μας τα έλεγε την τελευταία στιγμή, δεν μας εμπιστεύονταν στα πάντα. Με ενοχλούσε πάρα πολύ. Ήταν θέμα επικοινωνίας και δευτερευόντως η αποτυχία του καλοκαιριού».

Φαντάζομαι ότι αυτό σας δημιούργησε μια στεναχώρια παραπάνω γιατί είχατε στηρίξει με σθένος την επιλογή Νταμπίζα, παρά τις αντίθετες γνώμες στην αρχή, και δικαιωθήκατε…

«Πάντοτε αυτά είναι δυσάρεστα. Τα πράγματα είναι απλά. Εγώ έχω μία ευθύνη απέναντι στον Παναθηναϊκό. Δεν είναι προσωπική μου επιχείρηση ο Παναθηναϊκός. Σε μία προσωπική μου επιχείρηση θα λειτουργούσα διαφορετικά, θα έβαζα τις φωνές, θα έκανα άλλα. Εδώ είμαι θεματοφύλακας του Παναθηναϊκού αυτή την περίοδο. Δεν μπορούσα να διακινδυνεύσω νέα λάθη. Έγιναν μεγάλα λάθη σε θέματα επικοινωνίας. Για παράδειγμα, ο Παναθηναϊκός δεν είχε σχέση με μάνατζερ, είτε μεγάλους είτε μικρούς. Καμία, μα καμία! Η τεχνική διεύθυνση δεν μας έφερε σε επαφή ως διοίκηση με κανέναν μάνατζερ. Με τους μεγάλους μάνατζερ δεν αγοράζεις ή πουλάς μόνο ποδοσφαιριστές, αλλά μπορείς να κάνεις άλλες συνεργασίες. Δεν είναι δυνατόν να είμαστε τελείως στο σκοτάδι σε θέματα αγοράς και πώλησης παικτών».

Το πρώτο καλοκαίρι, όμως, ο Παναθηναϊκός έκανε σχεδόν άριστη μεταγραφική περίοδο.

«Ναι, διότι ήμασταν όλοι πολύ πιο κοντά ο ένας στον άλλο. Ήταν απλά τα πράγματα, γιατί υπήρχε μία γνώση από πριν για τις κινήσεις μας. Τον Μάρκους τον είχε βρει ο Γιάννης Αναστασίου και τον είχε επισκεφθεί, όπως και τον Εμίρ. Τον Νάνο τον είχε εντοπίσει ο Νταμπίζας. Ήταν λυμένα όλα. Τι σχέσεις να κάνουμε με μάνατζερ, αφού είχαμε πόλεμο πρώτης γραμμής για να επιβιώσουμε. Και το καταφέραμε. Η κακή λειτουργία ήρθε όταν το πράγμα άρχισε να ρολάρει και έπρεπε να αναπτύξουμε άλλα στοιχεία, να γνωρίζουμε τι γίνεται στην αγορά».

Άρα δεν είχατε διαπιστώσει εξαρχής πρόβλημα επικοινωνίας;

«Ο Νίκος ήταν μοναχικός λύκος πάντοτε. Αλλά η επιτυχία και η δουλειά του είχαν καλύψει σε μεγάλο βαθμό την έλλειψη επικοινωνίας. Επίσης, αυτά τα πράγματα φαίνονται περισσότερο στη διάρκεια του χρόνου. Κατηγορούν τον Αναστασίου για τις μεταγραφές. Ο Αναστασίου τι είπε; Ότι εγώ θέλω να είμαστε έτοιμοι τον Ιούλιο. Από τη στιγμή που δεν ήταν έτοιμη η ομάδα, να έψαχνε τον Αύγουστο, τελευταία στιγμή, παίκτη αμφιβόλου αποτελεσματικότητας; Προτίμησε να βγάλει τα δικά μας παιδιά και να δουλέψει με παίκτες που ξέρει. Δεν ξέραμε βέβαια ότι θα χτυπήσει ο Μπεργκ».

«Έντιμος άνθρωπος με αρχές ο Αναστασίου, θέλουμε να τον κρατήσουμε χρόνια»

Τον ακολουθεί πάντως η δήλωση ότι το ρόστερ είναι πλήρες…

«Θα κριθεί στο τέλος της σεζόν. Ο Γιάννης έχει πετύχει στη δουλειά που κάνει. Εάν αυτή η δήλωση ήταν ατυχής, θα το κρίνουμε στο τέλος της σεζόν. Εγώ βλέπω ότι είχε δίκιο ο Γιάννης γιατί εξελίσσονται οι ποδοσφαιριστές. Ο Καρέλης, ο Δώνης, ο Λαγός τα νέα παιδιά είναι ίδια με πέρυσι; Υπάρχει μεγάλη βελτίωση».

Έχετε πλάνο ανανέωσης συμβολαίου του Αναστασίου;

«Ναι, βέβαια, έχουμε κάνει ήδη κουβέντες και θέλουμε να τον κρατήσουμε χρόνια!».

Είναι δική μου εντύπωση ότι τον εμπιστεύεστε περισσότερο από κάθε προπονητή με τον οποίο συνεργαστήκατε;

«Τον εμπιστεύομαι πάρα πολύ. Τον Φερέιρα τον εμπιστεύτηκα, αλλά ήρθαν έτσι τα πράγματα που κάποια στιγμή δεν πήγαινε άλλο. Τον Γιάννη όντως τον εμπιστεύομαι περισσότερο από κάθε άλλον.».

Τι σας έχει κερδίσει στον Αναστασίου;

«Είναι έντιμος άνθρωπος, με αρχές. Με έχει εντυπωσιάσει ότι ποτέ δεν έχει διαλέξει τον εύκολο δρόμο. Είτε να πει ότι φταίει ο τεχνικός διευθυντής που δεν έκανε μεταγραφές, είτε να πει ότι φταίει ο Αλαφούζος, είτε ο ποδοσφαιριστής. Πάντα παίρνει τις ευθύνες του. Τηρεί απόλυτα τις αρχές του: εντιμότητα, ανταγωνιστικότητα, ευθύτητα, ειλικρίνεια. Προσπαθεί συστηματικά και με επιμονή να βελτιώσει την ομάδα και τα παιδιά. Είναι άνθρωπος ακέραιος».

Υπήρχε περίοδος που σκεφτήκατε αλλαγή προπονητή;

«Όχι, καμία! Αλίμονο!».

«Μεγάλη διαδικασία να αλλάξει η Διπλή Ανάπλαση»

Με το θέμα ανακατασκευής της Λεωφόρου προέκυψε πρόβλημα πάλι με το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τι γίνεται;

«Είχα καταλάβει από τη συζήτησή μας με την κα. Δούρου ότι και πρόβλημα να υπήρχε με το Ελεγκτικό, θα προκύψει λύση μέσα από ένα διαφορετικό πλάνο».

Θα βάλει και ο Παναθηναϊκός χρήματα στο έργο;

«Ναι, βέβαια, γιατί δεν φτάνουν μόνο της Περιφέρειας».

Πρόσφατα προέκυψαν αντιδράσεις από πολιτιστικούς συλλόγους των Αμπελοκήπων. Φοβάστε πιθανή προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας;

«Πάντοτε υπάρχει αυτός ο κίνδυνος. Ελπίζω, εάν είναι γνήσιοι οι φόβοι των κατοίκων που αντιδρούν, θα αντιμετωπιστεί το θέμα. Είκοσι, τριάντα μέρες τον χρόνο λειτουργεί η Λεωφόρος. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό πρόβλημα. Όσο για τον χώρο πρασίνου που λένε ότι είναι χαρακτηρισμένη η Λεωφόρος, εμείς είμαστε κάθετα αντίθετοι με τη Διπλή Ανάπλαση. Ποτέ ο Παναθηναϊκός δεν έχει δεχθεί ότι δεν του ανήκει η Λεωφόρος. Είναι παράλογο και προκλητικό για τους πολιτικούς που αμφισβητούν την ιδιοκτησία της Λεωφόρου. Ανήκει στον Ερασιτέχνη. Ούτε συζήτηση πάνω σε αυτό».

Γιατί ο Παναθηναϊκός δεν κάνει ενέργειες απεμπλοκής από το νόμο της Διπλής Ανάπλασης;

«Κάνουμε. Πρώτα βγάλαμε άδεια λειτουργίας, γιατί όπως θυμάστε η Λεωφόρος ήταν χαρακτηρισμένη πράσινη και δεν λειτουργούσε. Δεν μπορούμε να τους πούμε “αλλάξτε τον νόμο”, γιατί είναι μεγάλη διαδικασία. Με όλους όσοι μίλησα είναι υπέρ της εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης».

Τι ισχύει με το προπονητικό κέντρο στο Κορωπί; Ανήκει στον Παναθηναϊκό ή όχι, τελικά;

«Αυτή τη στιγμή δεν έχει ολοκληρωθεί το συμβόλαιο μεταβίβασης. Υπήρχαν κίνδυνοι φορολογικά. Στον Παναθηναϊκό ανήκει απολύτως το προπονητικό. Και θα γίνει πάρα πολύ ωραίο. Μας λείπουν δύο γήπεδα τα οποία δεν τα έχουμε φτιάξει ακόμα καθαρά για οικονομικούς λόγους, αλλά θα γίνουν μελλοντικά. Λυπάμαι πολύ γιατί ταλαιπωρήσαμε την ακαδημία και φέτος, διότι έχουμε μόνο τρία γήπεδα και δεν μας φτάνουν. Έχουμε προσπαθήσει να νοικιάσουμε γήπεδα, αλλά δεν έχουμε βρει κάτι βολικό. Ελπίζω του χρόνου να έχουμε τουλάχιστον ένα γήπεδο. Σεβόμαστε την ακαδημία».

 «Προσπάθεια για δύο μεταγραφές»

Προχωρήσατε σε μία σειρά συμβόλαια-επιβραβεύσεων παικτών. Αυτό σημαίνει ότι υπήρχαν αδικίες στα προηγούμενα συμβόλαια;

«Έκαναν κάποιοι περισσότερα απ’ όσα περιμέναμε και θέλαμε να τους δείξουμε ότι ωριμάζουν όλα μαζί με την ομάδα. Δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε κάνει λάθη. Μπορεί να εξελίσσονται συζητήσεις και με άλλους ανθρώπους. Με εξαίρεση τους ποδοσφαιριστές που θεωρήσει ο Αναστασίου και βέβαια ο Φύσσας και ο Βόκολος -εκεί τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις τον έχει ο Αναστασίου, αν και θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει συναίνεση- ότι πρέπει να δοθούν δανεικοί ή δεν κάνουν για τον Παναθηναϊκό, θέλουμε να κρατήσουμε όλα τα παιδιά στην ομάδα».

Μεταγραφές τι να περιμένει ο κόσμος;

«Προσπάθειά μας είναι να κάνουμε δύο μεταγραφές, έναν κεντρικό αμυντικό σίγουρα, και προσπαθούμε για επιθετικό».

Τελευταία ερώτηση πιο προσωπική. Ποια ήταν η πιο ευχάριστη και ποια η πιο δυσάρεστη στιγμή σας στον Παναθηναϊκό;

«Η πιο ευχάριστη, ήταν το Κύπελλο… Όχι! Το 3-0 επί του Ολυμπιακού ήταν! Τι το συζητάμε; Ήταν μία δικαίωση όλων μας. Η πιο δυσάρεστη, ήταν το βράδυ που χάσαμε 3-0 από τη Βέροια, τον Δεκέμβριο του 2012, γιατί εκεί κατέρρευσαν τα πάντα. Έφευγε ο Γόντικας, είχε φύγει ο Φερέιρα, δεν είχα μάθει ακόμα ότι οι ομάδες έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους, οπότε είχα και άλλα θέματα που εν τέλει είμαι σίγουρος ότι δεν υπήρχαν. Στη διαδρομή νοίκιασα ένα αυτοκίνητο για να γυρίσω και εκείνη τη νύχτα αποφάσισα να ασχοληθώ πιο προσωπικά με τα διοικητικά».