Καρπετόπουλος: «Υποκρισία στην Ελλάδα! Γουόκαπ όπως Ζέκα»

Αναλυτικά όσα γράφει στη Sportday:

Το διαβατήριο δεν εξασφαλίζει τη θέση στον Γουόκαπ: ούτε κάποιος που την έχει υποσχεθεί, ούτε κάποιος τον πλήρωσε για να γίνει Έλληνας και η θέση του στην εθνική να είναι ρεζερβέ βάσει συμφωνίας. Αυτό ίσως σκανδάλιζε κι εμένα.

Γιατί ό,τι συμβαίνει δεν με σκανδαλίζει; Πρώτον διότι η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί δεν είναι παράνομη, αλλά προβλεπόμενη, δεν αποτελεί κάποιου είδους ελληνικό κόλπο. Είναι και η εξέλιξη συνηθισμένη στην ιστορία του σπορ στην Ελλάδα.

Απ’ το να ψάχνουμε δήθεν γιαγιάδες και παππούδες αθλητών στην Αμερική, όπως κάναμε τη δεκαετία του ’80 όταν βαφτίζαμε τον χαρισματικό Ράμπις «Ραμπίδη» και τον γίγαντα Νέλσον «Στεργάκο», προτιμώ αυτό που συμβαίνει τώρα: είναι λιγότερο υποκριτικό και περισσότερο τίμιο. Θα βοηθήσει το σπορ. Ακριβώς όπως το βοήθησαν παιδιά με αμφίβολες ελληνικές ρίζες που ήρθαν εδώ, βρήκαν μία χώρα και μία εθνική, και μας βοήθησαν να εξελίξουμε το μπάσκετ και να το αγαπήσουμε πιο πολύ.

Μιλώντας για υποκρισία ως χώρα έχουμε σταθερά και με δαύτη ένα καλό συμβόλαιο: μας χαλάει π.χ. η ελληνοποίηση του Γουόκαπ, ενώ η ελληνοποίηση του Ζέκα μας φάνηκε κάτι λογικό, όταν έγινε. Οι περιπτώσεις δεν έχουν καμία διαφορά: μιλάμε για δύο κυρίους, με άψογη συμπεριφορά, που αγάπησαν την Ελλάδα που γνώρισαν, σε μεγάλη μεν ηλικία, πλην όμως με την καρδιά τους. Αυτή είναι και η διάσταση της ιστορίας που με γοητεύει ειλικρινά και πιο πολύ.

Ο Γουόκαπ, όπως κι ο Ζέκα, δεν είναι η περίπτωση ανθρώπου που θα έπαιζε σε μία εθνική για τα χρήματα, όπως κάνουν διάφοροι ντεσπεράντο Αμερικανοί.