Χουάντσο: «Όταν ήρθα στην Αθήνα, οι οπαδοί του Ολυμπιακού πέταξαν ακέφαλο κοτόπουλο στο βανάκι»

Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα του Παναθηναϊκού, έχοντας συμπληρώσει τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα. Ο ίδιος έχει εκφράσει πολλές φορές την αγάπη του για τη χώρα μας, την οποία πλέον αισθάνεται σαν το σπίτι του.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Marca, ο Ισπανός φόργουορντ γύρισε τον χρόνο πίσω, στην πρώτη του άφιξη στην Αθήνα, και περιέγραψε την εντυπωσιακή υποδοχή των οπαδών του Παναθηναϊκού στο αεροδρόμιο.

Η αφήγησή του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στις εκδηλώσεις ενθουσιασμού των φίλων του Τριφυλλιού, καθώς περιλάμβανε και ένα περιστατικό που τον έκανε να αναρωτηθεί πού είχε βρεθεί.

«Ήμουν πολύ χαρούμενος από την πρώτη μέρα που έφτασα, όταν κατέβηκα από το αεροπλάνο και με περίμεναν 15.000 έξαλλοι οπαδοί με πυρσούς. Σκέφτηκα αμέσως: “Πού έχω μπλέξει;”

Καθώς φεύγαμε και περνούσαμε μια γέφυρα, οι άνδρες ασφαλείας που ήταν μαζί μου στο αυτοκίνητο άρχισαν να φωνάζουν έντρομοι: “Πρόσεχε, πρόσεχε, πρόσεχε!”. Όταν ρώτησα τι συμβαίνει, είδα ότι στο μπροστινό τζάμι, μέσα σε μια μεγάλη φωτιά, είχαν πετάξει ένα αποκεφαλισμένο κοτόπουλο γεμάτο αίματα», ήταν η απίστευτη ιστορία από την πρώτη ημέρα του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στην Ελλάδα, την οποία ο ίδιος εξιστορήθηκε γελώντας.

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε:

Για τον Κίνο Κολόμ: «Ο Κίνο ήταν ένας από τους καλύτερους βετεράνους που είχα στη ζωή μου. Με έμαθε πολλά και με φρόντιζε σαν μικρό αδερφό, μένοντας πάντα μαζί μου για σουτ ή καλώντας με για φαγητό. Αυτό μου έμεινε, γι’ αυτό τώρα είμαι εγώ αυτός που καλεί τους νεότερους, θέλοντας να τους βοηθήσω και να τους μάθω πράγματα».

Για τα «παράθυρα» της Εθνικής: «Στα παράθυρα της Εθνικής δεν πετύχαμε τον στόχο μας, αλλά ήταν ένα καλό μάθημα για όλους, ειδικά για τους νεότερους που έρχονται πολύ δυνατοί, με πολύ ταλέντο και δίψα. Το μέλλον της Ισπανίας είναι εξασφαλισμένο με αυτούς».

Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Έχω μεγάλη επιθυμία να μάθω από τον Ζέλικο. Πάντα ήμουν παίκτης που μου άρεσε να με προπονούν και να μπορεί ο προπονητής να βγάλει τον καλύτερό μου εαυτό. Έχω μεγάλες προσδοκίες από τον Ζέλικο. Είμαστε μαζί δύο εβδομάδες και πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία».

Για τα παπούτσια του Κόμπι στο Μουντομπάσκετ 2019: «Ήμουν στο σπίτι και έφτιαχνα τη βαλίτσα μου με τον Τσάβι Ραμπασέδα. Είχα ένα χρυσό ζευγάρι Kobe που λάτρευα και όταν τα έπιασα ένιωσα ένα ιδιαίτερο προαίσθημα. Μόλις τα έβαλα στη βαλίτσα, είπα στον Τσάβι: “Κοιτάξε, αυτά είναι για τον τελικό”. Προκριθήκαμε από τις φάσεις και φτάσαμε στον τελικό. Αλλά στο χαλάρωμα πριν το παιχνίδι τα φόρεσα, μου έκαναν φουσκάλες και με πονούσαν. Έτσι, στον τελικό, όταν το παιχνίδι κοντοζύγωνε στο τέλος, ζήτησα από έναν φροντιστή να μου τα φέρει και πήγα εκεί που ήταν ο Κόμπι για να του ζητήσω να μου τα υπογράψει. Ήμουν το πιο ευτυχισμένο παιδί στον κόσμο».

Για το Βερολίνο:«Στο Βερολίνο κατέκτησα το Ευρωμπάσκετ και την Ευρωλίγκα. Εκεί δεν έχω χάσει ούτε ένα παιχνίδι. Και επιπλέον, η εθνική γυναικών μόλις κατέκτησε εκεί το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο».

Για το αν είναι ευτυχισμένος στην Αθήνα: «Είμαι πολύ ευτυχισμένος στην Αθήνα. Από την πρώτη μέρα που με υποδέχτηκαν 15.000 οπαδοί με καπνογόνα σκέφτηκα: “Πού έμπλεξα; Γιατί δεν υπογράφω στην Ισπανία να έχω την ησυχία μου;” Όμως πάντα μου άρεσαν οι πιο δύσκολοι και τρελοί δρόμοι».

Για το περιστατικό κατά την άφιξή του στην Αθήνα: «Πηγαίνοντας προς το γήπεδο μετά την άφιξή μου, είμασταν στο βαν και είχαμε προσπεράσει τους φιλάθλους του ΠΑΟ, όταν ξαφνικά έπεσε κάτι στο παρμπρίζ. Ήταν ένα κοτόπουλο χωρίς κεφάλι. Ένας από τους άνδρες ασφαλείας είπε: “Αυτοί είναι του Ολυμπιακού”. Εκείνη τη στιγμή είχα τρομάξει. Εδώ είναι αδύνατον να περάσεις απαρατήρητος».

Για το πόσο θα κρατήσει η δημοφιλία: «Με τον καλύτερό μου φίλο στην ομάδα αυτά τα τρία χρόνια, τον Τζέριαν Γκραντ, συζητάμε ότι σε τέσσερα ή πέντε χρόνια κανείς δεν θα μας ζητάει φωτογραφίες, ότι αυτή η ζωή θα τελειώσει για εμάς. Γι’ αυτό πρέπει να την απολαμβάνουμε».

Για τη σχέση του με τον Γιόκιτς: «Με τον Γιόκιτς είχα εξαιρετική σχέση και διατηρώ ακόμα επαφή μαζί του. Το να παίζεις δίπλα του είναι πολύ εύκολο, όπως το να παίζεις με τον Μαρκ, τον Ρίκι ή τον Κίνο· δηλαδή σε βοηθούν και δημιουργούν για σένα. Είναι σπουδαίος άνθρωπος και πολύ ταπεινός».

Για το πέρασμα από τη Μινεσότα και τον COVID-19: «Τα 10 παιχνίδια που έπαιξα στη Μινεσότα ήταν πιθανότατα τα καλύτερα που έκανα στο ΝΒΑ και με βοήθησαν να υπογράψω το μεγάλο, δεύτερο συμβόλαιο στη συνέχεια. Ήμουν ευτυχισμένος γιατί με έναν τρόπο πόνταραν σε μένα, παίζοντας πολλά λεπτά. Και αφού παίξαμε εναντίον του Χιούστον όπου πέτυχα 18 πόντους, βρέθηκα μπροστά στην είδηση: “Η σεζόν στο ΝΒΑ αναστέλλεται”. Μετά ακολούθησαν αρκετοί μήνες στους οποίους δεν ξέραμε τι θα συμβεί».

Για τις προτάσεις που είχε: «Εκεί που υπήρξα πιο ευτυχισμένος παίζοντας μπάσκετ είναι εδώ αυτά τα τρία χρόνια. Αγωνιζόμενος, κατακτώντας τίτλους, αναζητώντας έναν σημαντικό ρόλο. Πριν υπογράψω στον Παναθηναϊκό, ο αδερφός μου, που ήταν στην Μπαρτσελόνα, με έπαιρνε καθημερινά τηλέφωνο για να υπογράψω στην Μπαρτσελόνα. Είχα πολλές προτάσεις, η Ρεάλ παρακολουθούσε την κατάσταση, επίσης η Μακάμπι και η Φενέρμπαχτσε. Όλες οι ομάδες. Ήταν μια δύσκολη αλλά πολύ προσωπική απόφαση».

Για την προσωπικότητα του Γιαννακόπουλου: «Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι ναι μεν επαναστάτης, αλλά κυρίως επειδή θέλει πάντα να νικάει, κι γι’ αυτό έχει επιτύχει στις επιχειρήσεις του. Οι εργαζόμενοί του λένε ότι είναι ο καλύτερος εργοδότης που είχαν, ότι ενδιαφέρεται πάντα για εσένα. Είναι πολύ εκδηλωτικός, αλλά είναι ο ιδιοκτήτης μιας ομάδας που θέλει να κερδίζει».

Για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Το πρόβλημα με τα social media είναι ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα, λυπάμαι για αυτούς. Στα social media φαίνεται ότι κάποιος είναι πάντα ευτυχισμένος, χωρίς προβλήματα, και αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Με στεναχωρεί που οι νέοι μεγαλώνουν με αυτό και με την ιδέα ότι, αν δεν φτάσουν αυτό το στάτους ομορφιάς, μόδας ή οτιδήποτε άλλο, θεωρούν ότι απέτυχαν».

Για την οικογένεια του Παναθηναϊκού: «Τα παιδιά του Τζέριαν Γκραντ είναι σαν δικά μου παιδιά. Αυτή είναι η οικογένεια του Παναθηναϊκού, που όπως όλες έχει τα προβλήματά της. Αλλά θέλουμε να νικάμε εδώ σαν οικογένεια. Κι αυτό είναι κάτι που είδα αυτά τα τρία χρόνια και ο Γιαννακόπουλος καταφέρνει να το κάνει όλο και πιο σημαντικό».

Για το ελληνικό ντέρμπι: «Το ζεις με έναν τρόπο όταν παίζεις εντός έδρας και με διαφορετικό όταν παίζεις εκτός. Αλλά μου αρέσει πολύ να τα παίζω. Στο κάτω κάτω, διεκδικούμε σχεδόν όλους τους τίτλους εναντίον τους, μπορεί να παίξουμε εναντίον τους 15 ή 20 φορές το χρόνο. Όταν παίζουμε εντός έδρας δεν υπάρχει κανένας οπαδός του Ολυμπιακού και όταν πάμε εκεί δεν υπάρχει κανένας δικός μας. Υπάρχει μεγάλη ένταση και πίεση και το κάθε τι μπορεί να γίνει viral. Και ό,τι κι αν συμβεί, στο τέλος του αγώνα θα γίνει χαμός. Το να ξεπερνιούνται τα αθλητικά όρια δεν μου αρέσει. Πρέπει να το αποδεικνύεις στο γήπεδο».

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού