Η μεταγραφή που μπορεί να λύσει τα χέρια του Ζοτς - Το μεγάλο κέρδος για Σλούκα και Γκραντ

Φέτος επέδειξε εξαιρετική συμπεριφορά, «πατώντας» κυρίως στην ικανότητά του να διαβάζει την αντίπαλη άμυνα και να αναγνωρίζει πολύ γρήγορα τι του δίνει κάθε κατοχή.

Αυτό ήταν ένα στοιχείο που ήθελε να προσθέσει ο Ζοτς δίπλα στον Κώστα Σλούκα. Για τον αρχηγό όλο λέμε εδώ και μία διετία ότι κάποια στιγμή θα… αράξει λίγο περισσότερο, θα περιορίσει τα λεπτά του και θα χρησιμοποιείται περισσότερο στα πραγματικά κρίσιμα σημεία. Μόνο που, πότε με την αδυναμία προσαρμογής του Μπράουν και πότε με εκείνη του Σορτς, ο βετεράνος κατέληγε να αγωνίζεται πολύ περισσότερο από όσο αναλογεί πλέον στα χρόνια του.

Τέτοιους παίκτες τους θέλεις να μπαίνουν και να κάνουν τη διαφορά για 10-15 μεγάλα λεπτά. Να ελέγχουν τον ρυθμό, να αποφασίζουν, να βάζουν την υπογραφή τους όταν το παιχνίδι καίει. Όχι να χρειάζεται να σε «κουβαλούν» για τριαντάλεπτα και βάλε σε ολόκληρη τη σεζόν.

Φέτος είδαμε αρκετές φορές μεγάλες διαφορές να χάνονται, ακριβώς επειδή οι πράσινοι δεν είχαν, πέρα από τον Κώστα και τον Ναν, τους γκαρντ που θα μπορούσαν να πάρουν ένα μέρος της πίεσης πάνω από τους δύο σταρ και να δημιουργήσουν προσωπική φάση στο τέλος κλειστών παιχνιδιών.

Ο Σορτς και ο Γκραντ δεν έδωσαν σε αυτό το κομμάτι όσα περίμενε η ομάδα. Δυσκολεύονταν να δημιουργήσουν σταθερά ρήγματα και, μέσα από αυτά, καταστάσεις για τους συμπαίκτες τους. Ήταν ένα χαρακτηριστικό που χρειαζόταν απελπιστικά το σύνολο, προκειμένου να υποστηρίξει καλύτερα την PnR επίθεση από τον άξονα και να μην εξαρτάται συνεχώς από τις αποφάσεις των ίδιων δύο παικτών.

Θα δούμε φέτος τι μπορεί να προσφέρει ο Φρανσίσκο. Ο Γάλλος τρέχει καλά συγκεκριμένες καταστάσεις, έχει ανεπτυγμένη αντίληψη του χώρου και πολύ καλή αίσθηση του παιχνιδιού. Είναι αρκετά καλός στο κομμάτι της απόφασης, ενώ στην αγωνιστική του συμπεριφορά τον χαρακτηρίζει και μια ανιδιοτέλεια που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη όταν γύρω του υπάρχουν αρκετοί παίκτες που χρειάζονται κατοχές.

Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ο τύπος του γκαρντ που δεν θα φοβηθεί να πάει στην προσωπική φάση. Θα αναγνωρίσει το miss match και θα επιχειρήσει να το χτυπήσει στα πόδια, κάτι που λείπει όταν απέναντί σου έχεις άμυνες που αλλάζουν συνεχώς.

Αν κολλήσει με τους υπόλοιπους, τότε και ο Γκραντ και κυρίως ο Σλούκας μπορούν να παρουσιαστούν πολύ πιο φρέσκοι στα μεγάλα παιχνίδια. Δεν θα χρειάζεται να αφήνουν τα κόκαλά τους στο γήπεδο σε κάθε δύσκολη βραδιά, όπως συνέβη πολλάκις την περασμένη σεζόν, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή ο Αμερικανός να τα φτύσει και ο Έλληνας να λαβωθεί.

Κι αυτό ίσως να είναι τελικά το μεγαλύτερο κέρδος από την παρουσία του Φρανσίσκο: όχι μόνο τι θα δώσει ο ίδιος, αλλά και πόσο καλύτερους και πιο ξεκούραστους μπορεί να κάνει τους γύρω του.

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού