Παναθηναϊκός: Γιατί ο Ζοτς δεν πρέπει να «ακουμπήσει» τα πάντα πάνω στον Ναν

Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα από το ξεκίνημα: διαθέτει μια βάση παικτών που παίζουν μαζί εδώ και χρόνια και πάνω σε αυτή μπορεί να προσπαθήσει να χτίσει κάτι πραγματικά στέρεο. Δεν ξεκινά από το μηδέν. Υπάρχουν αυτοματισμοί, γνωριμία μεταξύ αρκετών παικτών και προσωπικότητες που έχουν ήδη ζήσει μεγάλες καταστάσεις με την πράσινη φανέλα.

Σήμερα, μάλιστα, βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να απολαμβάνει το άγχος των αντιπάλων για το πώς θα σταματήσουν τον Ναν, τον Φρανσίσκο, τον Σλούκα, τον Ντέιβις και τους υπόλοιπους, περισσότερο ίσως από το πώς θα επιβάλουν οι ίδιοι το παιχνίδι τους. Όταν έχεις τόσες πολλές πηγές δημιουργίας και σκορ, η άλλη πλευρά αναγκάζεται εξαρχής να σκεφτεί πώς θα περιορίσει τη δική σου ποιότητα.

Για αρχή, πάντως, ένας από τους βασικούς στόχους του Ζοτς πρέπει να είναι να περιορίσει την εξάρτηση της ομάδας από τα κέφια του Κέντρικ Ναν.

Την άνοιξη του 2024, όταν πραγματικά δεν πιστεύαμε στα μάτια μας με όσα βλέπαμε από τον Παναθηναϊκό, ο όποιος περιορισμός του Αμερικανού από τις αντίπαλες άμυνες δεν δημιουργούσε τεράστιο επιθετικό πρόβλημα για δύο βασικούς λόγους.

Ο πρώτος ήταν ότι εκείνος ο Παναθηναϊκός δεν ήταν εξαρτημένος αποκλειστικά από τον Ναν, όπως είχε συμβεί μερικούς μήνες νωρίτερα με τον Μπέικον, όταν αρκετές φορές έμοιαζε να παίζει μόνος του. Ο δεύτερος ήταν ότι οι συστηματικές βοήθειες των αντιπάλων στο μαρκάρισμα του Κέντρικ δημιουργούσαν χώρο και δυνατότητες για τους υπόλοιπους. Ο Γκραντ και κυρίως ο Σλούκας μπορούσαν να σκοράρουν, να δημιουργήσουν και να αξιοποιήσουν τους ψηλούς.

Εκείνος ο Παναθηναϊκός έμοιαζε σε ορισμένα διαστήματα των παιχνιδιών να παίζει ακόμη και με παίκτη περισσότερο, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, επειδή έβρισκε λύσεις σχεδόν από παντού. Ο Κώστας Αντετοκούνμπο είχε κάνει τεράστια παιχνίδια, ο Λούκα Βιλντόζα έδινε πράγματα όταν η ομάδα τον χρειαζόταν, ο Πάνος Καλαϊτζάκης πρόσφερε ενέργεια, άμυνα και σημαντικές κατοχές. Δεν περίμεναν όλοι απλώς να πάρει την μπάλα ο Ναν και να λύσει το πρόβλημα.

Αυτή ακριβώς είναι η λογική που περιμένουμε να επαναφέρει ο Ομπράντοβιτς.

Για τον Ζοτς δεν κάνουν όλοι για όλα, αλλά όλοι θα πάρουν την ευκαιρία και τον χρόνο τους. Αυτό αποτελεί διαχρονική αρχή των ομάδων του. Από εκεί και πέρα, όποιος δεν αξιοποιεί τις ευκαιρίες του δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι θα συνεχίσει να έχει τον ίδιο ρόλο.

Θα δοκιμαστούν πολλοί παίκτες, πολλά σχήματα και διαφορετικές πεντάδες. Θα υπάρξουν βραδιές όπου ο Ναν θα είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής και άλλες όπου θα πρέπει η ομάδα να μπορεί να κερδίσει ακόμη κι αν εκείνος δεν βρίσκεται στην καλύτερή του κατάσταση.

Αυτό είναι και το μεγάλο ζητούμενο. Να πάψει το τριφύλλι να καθορίζεται τόσο πολύ από το αν ο Κέντρικ θα έχει καλή ή κακή βραδιά. Όχι για να μειωθεί ο ρόλος του καλύτερου επιθετικού όπλου της ομάδας, αλλά ακριβώς για να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνος μέσα σε ένα σύνολο που θα έχει πολλές διαφορετικές απειλές.

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού