Παναθηναϊκός: H επόμενη μέρα μετά το σοκ, πώς θα αλλάξει η εικόνα!

Ο Παναθηναϊκός δείχνει να περνά το πιο δύσκολο κομμάτι της φετινής διαδρομής, ειδικά στο ξεκίνημα του 2026. Η ήττα στη Θεσσαλονίκη από τον Άρη δεν «χτυπάει» μόνο για το αποτέλεσμα. Βγάζει στην επιφάνεια μια εικόνα που επαναλαμβάνεται, με σκαμπανεβάσματα, νεύρα και παιχνίδια που γίνονται πιο περίπλοκα απ’ όσο θα έπρεπε.

Δεν είναι μία φάση, μία λεπτομέρεια ή ένα στατιστικό που εξηγεί τα πάντα. Η συνολική αίσθηση είναι πως από την 1η Ιανουαρίου κάτι μοιάζει να γύρισε ανάποδα και οι «πράσινοι» έφτασαν να θυμίζουν ομάδα που… «παλεύει να μπει playoffs.». Αυτό από μόνο του βαραίνει, γιατί το ρόστερ, οι στόχοι και οι προσδοκίες δεν «ταιριάζουν» με τέτοια διαδρομή.

Το πιο απογοητευτικό για τον Παναθηναϊκό είναι ότι υπήρξε σημείο μέσα στη σεζόν που έμοιαζε να έχει βρει ρυθμό και να έχει χτίσει μια βάση αυτοπεποίθησης. Μετά από μεγάλα αποτελέσματα απέναντι στην πρώτη Χάποελ, στη Φενέρμπαχτσε των 12 σερί νικών και στη δύσκολη έδρα της Ζαλγκίρις Κάουνας, το πρόγραμμα έδινε ευκαιρία για ένα σερί. Στην πράξη, όμως, η συνέχεια πήγε αλλού.

Ακολούθησαν ήττες και «ζόρικα» βράδια: από τον Ολυμπιακός, την Αρμάνι Μιλάνο, τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και την Μπάγερν Μονάχου, ενώ υπήρξε και παιχνίδι που έγινε… θρίλερ απέναντι στη Βιλερμπάν. Το πιο ηχηρό καμπανάκι ήταν η ήττα στη Stoiximan GBL από ομάδα διαφορετική του Ολυμπιακού, για πρώτη φορά μετά από 727 ημέρες.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απουσία του Κέντρικ Ναν είναι σημαντική, αλλά δεν μπορεί να γίνει η μοναδική εξήγηση. Όταν μια ομάδα περιμένει σταθερά από έναν παίκτη να «σβήνει» κάθε φωτιά, το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και αφορά ρόλους, ισορροπίες, αυτοματισμούς και κυρίως σταθερότητα στην απόδοση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το παιχνίδι με τη Βιλερμπάν: ο Παναθηναϊκός πήγε σε +15, έδειξε να ελέγχει, αλλά ξανά το ματς γύρισε σε κατάσταση συναγερμού. Και απέναντι στον Άρη, ήρθε μεγάλο σουτ από τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, όμως στην παράταση οι γηπεδούχοι βρήκαν περισσότερες καθαρές λύσεις και πήραν το παιχνίδι.

Ο Άρης έχει λόγους να αισιοδοξεί και δείχνει ανταγωνιστικός, όμως τα μεγέθη δεν αλλάζουν: ο Παναθηναϊκός έχει περισσότερη ποιότητα, βάθος και εμπειρία. Το μπάσκετ, βέβαια, δεν κρίνεται μόνο από τα ονόματα. Κρίνεται και από τη συνθήκη, τη φόρμα, την πνευματική ηρεμία, την πειθαρχία στο πλάνο. Αυτά είναι που αυτή την περίοδο δεν «κουμπώνουν» στους «πράσινους», κάτι που φάνηκε και από το τεταμένο κλίμα, τις εντάσεις και τις διαμαρτυρίες.

Στο καθαρά αγωνιστικό, το «τι αλλάζει» είναι δύσκολη κουβέντα, γιατί δεν υπάρχει ένα κουμπί που τα φτιάχνει όλα. Την ίδια στιγμή, η πίεση αυξάνεται και εκτός παρκέ, μετά και από τα στόρι του Δημήτρης Γιαννακόπουλος, που έριξαν ακόμη περισσότερο βάρος στην ατμόσφαιρα. Σε αυτό το σκηνικό, η αποβολή του Έργκιν Αταμάν στο ματς με τον Άρη έδωσε επιπλέον διάσταση στη συζήτηση γύρω από την εικόνα της ομάδας.

Στο μεταξύ, δεν υπάρχει χρόνος για «εσωτερικό ψάξιμο» με ηρεμία. Έρχεται διαβολοβδομάδα στην EuroLeague, με παιχνίδια απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης και την Παρτιζάν, ενώ πλησιάζει και το Κύπελλο. Εκεί, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να «ηρεμήσει» στο παρκέ: πιο καθαρή άμυνα για 40 λεπτά, λιγότερη βιασύνη, καλύτερη διαχείριση κατοχών και ψυχραιμία στις κρίσιμες μπάλες.

Παράλληλα, καλό είναι να υπάρχει ρεαλισμός και στο κομμάτι της ενίσχυσης. Ακόμη κι αν προκύψει κίνηση μετά την trade deadline της 5ης Φεβρουαρίου στο NBA, κανείς δεν «σβήνει» μόνος του την ένταση, ούτε διορθώνει μονομιάς τη συνολική λειτουργία. Η «σωτηρία της χρονιάς» περνάει περισσότερο από την καθημερινή δουλειά, τη συνέπεια στο πλάνο και την επιστροφή μιας σταθερής ταυτότητας στο παιχνίδι.

Σε αυτό το πλαίσιο, η παραδοχή του Χρήστος Σερέλης μετά το παιχνίδι ήταν ενδεικτική για το πού πρέπει να πέσει το βάρος: «Κακή εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο, έπρεπε να παίξουμε καλύτερη άμυνα». Η άμυνα και το καθαρό μυαλό είναι το σημείο εκκίνησης. Όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν μόνο αν ο Παναθηναϊκός δείξει άμεσα αντίδραση μέσα στο παρκέ.

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού