Το μοναδικό στοίχημα του Αταμάν

Καλή η ζωή στην Ιταλία, οι Ευρωλίγκες με την Εφές αλλά το μέγεθος του Παναθηναϊκού (όπως κι η πίεση που ασκεί σε όσους τον υπηρετούν) είναι πολλαπλάσιο, συχνά και ανυπόφορο για όσους έχουν μάθει σε ήρεμες καταστάσεις και δυσκολεύονται να συνηθίσουν ότι στο ΟΑΚΑ η καθημερινότητά τους μπαίνει στο μικροσκόπιο κι εξετάζεται από εκατομμύρια μάτια.

Ο Τούρκος, ως προπονητής ενός brand που δεν έχει σταυρώσει φάιναλ-φορ εδώ και 11 χρόνια-, πρέπει εκτός όλων των άλλων να λειτουργεί ιδανικά χωρίς να φαίνεται πολύ. Επίσης πρέπει να προλαβαίνει προβλήματα κι όχι να ψάχνει στη διάρκεια των αγώνων τη λύση τους.

Πρέπει να ενθαρρύνει τους αθλητές του να πάρουν πρωτοβουλίες χωρίς να τους στρεσάρει. Πρέπει να έχει την ικανότητα να τους υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις τους, αλλά όχι και να προβάλει υπερβολικές απαιτήσεις ή νεύρα στις (αναπόφευκτες) “στραβές”, γιατί όλα αυτά δημιουργούν εντάσεις και δεν είναι δύσκολο το πράγμα να ξεφύγει.

Αν κάποιος όλα αυτά τα θεωρεί εύκολα κάνει λάθος: ίσως ξέρει από προπονητές, αλλά δεν γνωρίζει πολλά από ανθρώπους που συχνά “σπάνε” από το βάρος των προσδοκιών που έχει ένας τεράστιος οργανισμός από δαύτους.

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού