Τα ίδια και τα ίδια!

Θα κάνει καιρό να ξεχάσει το χειρότερο προπονητικό του πέρασμα από ομάδα ο Ντέγιαν Ράντονιτς.

Το τριφύλλι εδώ και πολύ καιρό έμπαινε στο τζάμπολ λες και δεν είχε ξοδέψει για αγωνιστική/πνευματική προετοιμασία ούτε δευτερόλεπτο.

Σύνολο με μηδέν ψυχολογία, με τον πανικό διάχυτο και ορατό δια γυμνού οφθαλμού στο παρκέ και στον πάγκο.

Soft, παραδομένo σε οτιδήποτε αφορά το hustle κομμάτι (άμυνες, ριμπάουντ, διεκδικούμενες μπάλες) χωρίς ιδέες, χωρίς ταχύτητα στο μισό γήπεδο, υπερβολικά προβλέψιμo και με εκνευριστική στατικότητα.

Αμυντικά, το παθητικό σε κάθε παιχνίδι φλέρταρε με το +80, αδιανόητο για όσους είχαν μελετήσει την δουλειά του κόουτς στο Μόναχο και στο Βελιγράδι.

Να γράψουμε για το επιθετικό κομμάτι; Από κάποιο σημείο και μετά η φάση ήταν …όχι άλλο κάρβουνο, δηλαδή η μπάλα στον Μπέικον για παιχνίδι απομόνωσης κι είχε ο Θεός!

Που και πάλι καλά να λέμε που οι…ποικιλίες του Ντουέιν πρόσφεραν κάποιες νίκες γιατί άμα δεν ήταν ούτε αυτός στην εξίσωση θα είχε ξεγυμνωθεί εντελώς η εντυπωσιακή ανεπάρκεια των πράσινων στην προσπάθεια να φυλάξουν το καλάθι τους αλλά και να ματώσουν επιθετικά το απέναντι ειδικά σε καταστάσεις μισού γηπέδου. Τα ίδια και τα ίδια τρία χρόνια τώρα.

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού