Γιώργος Βαρδινογιάννης: Η τελευταία συνέντευξη και οι αποκαλύψεις για Παναθηναϊκό, Θύρα 13 και το περίφημο «κουμπούρι»

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά διαδρομή στον Παναθηναϊκό, με έντονες στιγμές, σημαντικές επιτυχίες και ιστορίες που σημάδεψαν το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του ήταν τον περασμένο Μάιο, όταν παραχώρησε συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη για την εκπομπή «Πρωταγωνιστές», στο πλαίσιο αφιερώματος στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Ο άλλοτε πρόεδρος του Τριφυλλιού μίλησε για την αγάπη του για την ομάδα, τη σχέση του με τους οργανωμένους οπαδούς, τις επιλογές προπονητών και μεταγραφών, αλλά και το περιστατικό με το περίφημο «κουμπούρι», δίνοντας τη δική του εκδοχή για γεγονότα που συζητήθηκαν επί δεκαετίες.

Η αγάπη για τον Παναθηναϊκό και τα πρώτα χρόνια

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης εξήγησε πως η σύνδεσή του με τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, επηρεασμένος από ποδοσφαιριστές που ξεχώριζαν εκείνη την εποχή.

«Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η παρουσία του στις εξέδρες έγινε πιο συστηματική μετά το 1970, όταν άρχισε να αγοράζει εισιτήρια διαρκείας και να παρακολουθεί συχνότερα τους αγώνες της ομάδας.

«Μετά το ’70 ξεκίνησα να παίρνω δέκα διαρκείας, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω δέκα διαρκείας. Μαζί μου καθότανε ο Νανάς ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά-σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού».

Οι αναμνήσεις από τη Λεωφόρο και η φιλοσοφία του

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο «Καπετάνιος» θυμήθηκε ανθρώπους που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στο γήπεδο της Λεωφόρου και στη φροντίδα του αγωνιστικού χώρου.

«Ζούσε εκεί μέρα-νύχτα. Το πού έτρωγε και πώς έτρωγε δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι κοιμόταν στο γήπεδο. Δίπλα στα αποδυτήρια είχε ένα δωμάτιο που κοιμόταν και ασχολιόταν από το ξημέρωμα ως το βράδυ να φτιάξει μια λακκούβα και να το κρατά σε άριστη κατάσταση».

Παρά την ανάληψη της διοικητικής ευθύνης του συλλόγου, ο ίδιος υποστήριξε ότι διατήρησε τη νοοτροπία του φιλάθλου, χωρίς να αποστασιοποιηθεί από την ομάδα που αγαπούσε.

«Παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα», σημείωσε.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη θέση που είχε πάρει απέναντι σε προτάσεις για την κατανομή των εσόδων από τα εισιτήρια, επισημαίνοντας πως δεν ήθελε να αδικούνται οι μικρότερες ομάδες.

«Όταν υπήρχαν φωνές να τα παίρνει όλα τα εισιτήρια η γηπεδούχος ομάδα, αρνήθηκα. Διότι το ποσοστό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα παιχνίδια δεν είχε σχέση με το ποσοστό που έπαιρναν στο γήπεδό τους».

Τι είχε πει για τη Θύρα 13 και τους συνδέσμους

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι αναφορές του στη Θύρα 13 και στη σχέση του με τους οργανωμένους φίλους του Παναθηναϊκού. Ο Βαρδινογιάννης περιέγραψε το πρόβλημα της παράνομης διακίνησης εισιτηρίων που, όπως υποστήριξε, αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο ο σύλλογος.

«Τότε είχαμε μεικτές κερκίδες και είχαμε ένα μικρό γήπεδο και απέξω ήταν οι μαυραγορίτες, που εγώ τους κυνηγούσα. Στην αρχή είπα “από πού τα προμηθεύονται τα εισιτήρια;” και ανακαλύπτω ότι από τους συνδέσμους γίνεται όλη η μαύρη αγορά. Τα έπαιρναν από τους συνδέσμους με κανονική τιμή».

Όπως εξήγησε, η διαπίστωση αυτή, σε συνδυασμό με επεισόδια στις εξέδρες, τον οδήγησε σε αποφάσεις για τη λειτουργία των συνδέσμων, διατηρώντας διαφορετικό καθεστώς για τη Θύρα 13.

«Όταν το ανακάλυψα, σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού και με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού».

Ο ίδιος θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι δεν είχε στόχο να καταργήσει τη Θύρα 13, αλλά υποστήριξε πως κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση.

«Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13. Απεναντίας, την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης, τη Θύρα 13».

Παράλληλα, εκτίμησε πως οι φίλοι της ομάδας είχαν αναγνωρίσει την προσπάθειά του να αλλάξει την εικόνα του συλλόγου.

«Τότε δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα».

Η ιστορία με το «κουμπούρι»

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα της συνέντευξης ήταν η ιστορία με το όπλο, η οποία συνόδευε για χρόνια το όνομα του πρώην προέδρου του Παναθηναϊκού.

Ο Βαρδινογιάννης παραδέχθηκε ότι οπλοφορούσε, διευκρινίζοντας, ωστόσο, πως αυτό δεν συνδεόταν με την παρουσία του στα γήπεδα.

«Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Δεν το επιδείκνυα», είπε.

Στη συνέχεια, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι επιχείρησε να βγάλει όπλο κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα, χαρακτηρίζοντας τον σχετικό θρύλο προϊόν μυθοπλασίας.

«Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία».

Η συνεργασία με τον Χουάν Ραμόν Ρότσα

Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας του Τριφυλλιού αποκάλυψε πως είχε ενεργό ρόλο και στον αγωνιστικό σχεδιασμό, συζητώντας με τους προπονητές για ζητήματα που αφορούσαν την ομάδα.

Μιλώντας για τον Χουάν Ραμόν Ρότσα και όσα συνέβησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990, θυμήθηκε την περίοδο μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

«Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής».

Όπως περιέγραψε, οι δυο τους είχαν τακτική επικοινωνία, με τον προπονητή να τον επισκέπτεται για να συζητήσουν τα ζητήματα που απασχολούσαν τον Παναθηναϊκό πριν από τους αγώνες.

«Κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας, και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση».

Ο Βαρδινογιάννης υποστήριξε ότι στόχος του δεν ήταν να επιβάλλει πάντοτε τις δικές του επιλογές, αλλά να βοηθά τον προπονητή να εξετάζει διαφορετικά τα αγωνιστικά δεδομένα.

«Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα».

«Εγώ αποφάσιζα για τις μεταγραφές»

Ξεκάθαρη ήταν η τοποθέτησή του και για τον έλεγχο των μεταγραφικών κινήσεων, καθώς επιβεβαίωσε πως ο ίδιος είχε τον τελικό λόγο στις αποφάσεις.

«100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ, κατευθείαν», δήλωσε.

Παράλληλα, εξήγησε πως πολλές φορές επέλεγε να μη γίνονται σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ, ακόμη κι όταν υπήρχαν αντιδράσεις από τον κόσμο.

«Διαμαρτύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα».

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα έφερε την επιτυχημένη πορεία του Παναθηναϊκού το 1995 και το 1996, όταν η ομάδα διατήρησε τον βασικό της κορμό.

«Όταν το ’95 πήραμε το πρωτάθλημα, πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια, με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”».

Στη συνέχεια, στάθηκε στις επιτυχίες που ακολούθησαν, τόσο στις εγχώριες διοργανώσεις όσο και στην Ευρώπη, επισημαίνοντας ότι ήρθαν χωρίς σημαντικές προσθήκες.

«Πήραμε νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις και δεν είχα κάνει μία μεταγραφή. Με τους ίδιους παίκτες».

Ο ίδιος εξήγησε ότι οι πολλές αλλαγές μπορεί να διαταράξουν την αγωνιστική ισορροπία που έχει αποκτήσει μια ομάδα μέσα από τη δουλειά και τη συνοχή της.

«Δεν είναι ζημιά μόνο οικονομική, αλλά ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδας που έχεις χτίσει. Καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει τέσσερις-πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Κάνει μία-δύο και για συγκεκριμένες θέσεις που έχει πρόβλημα».

Η σχέση με τον Σταύρο Νταϊφά και τους ανθρώπους του Ολυμπιακού

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αναφέρθηκε ακόμη στις σχέσεις του με παράγοντες αντίπαλων ομάδων, αποκαλύπτοντας πως η ποδοσφαιρική αντιπαλότητα δεν απέκλειε τις προσωπικές επαφές.

Μιλώντας για τον Σταύρο Νταϊφά, θυμήθηκε μια συνάντηση που είχαν αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ο τελευταίος είχε αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό.

«Πολύ αργότερα. Όταν πλέον είχε φύγει. Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, ότι δεν μου είχε φερθεί καλά».

Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στον Δημήτρη Κωνσταντινίδη, με τον οποίο, όπως είπε, διατηρούσε φιλικές σχέσεις παρά τις διαφορετικές ποδοσφαιρικές διαδρομές τους.

«Με τον Δημήτρη τον Κωνσταντινίδη, τον αντιπρόεδρο και συνέταιρο, ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τη σχέση μας».

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε, ο Κωνσταντινίδης αποχώρησε από τον Ολυμπιακό επειδή διαφωνούσε με πρακτικές που θεωρούσε λανθασμένες απέναντί του.

«Δεν συμμετείχε και σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό γιατί έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε μένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα».

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έκλεισε την αναδρομή του στα χρόνια του στον Παναθηναϊκό με μια φράση που συμπύκνωνε, όπως ο ίδιος την περιέγραψε, τη φιλοσοφία του για τον σύλλογο.

«Εγώ κοίταζα την ομάδα, να φτιάχνω ομάδα».