Παναθηναϊκός: Γιατί ο Νίστρουπ έχει προκαλέσει ήδη πανικό στον ανταγωνισμό

Ανοίγουν ένα παράθυρο προς το μέλλον ακολουθώντας, θαρρείς, την ίδια την εξέλιξη. Χτίζουν μια ομάδα που σε στιγμές μοιάζει βγαλμένη από πειράματα… ρομποτικής, με παίκτες ιδανικά fit γι’ αυτό που θέλει να παρουσιάσει ο Νίστρουπ.

Ένα καινούργιο signature style, βασισμένο στην άριστη γνώση των βασικών —ντρίμπλα, πάσα, κοντρόλ— αλλά πάνω απ’ όλα στην ταχύτητα εκτέλεσης και σκέψης.

Την Κυριακή, από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο, το τριφύλλι έβγαλε τον Παναιτωλικό από την comfort zone του. Στηρίχθηκε στις αλληλοκαλύψεις και στην ταχύτητα αντίδρασης με την οποία μπορεί να καλύψει χώρους, να «μπει» στις γραμμές πάσας του αντιπάλου και να εκτελέσει καλύτερες συνεργασίες.

Και όλα αυτά με ένα γκρουπ παικτών που διαθέτει εντυπωσιακό πακέτο τεχνικής κατάρτισης.

Σε αυτό το μοτίβο ακόμη και ο «σταμπαρισμένος» Καμαρά φαντάζει σε ορισμένες στιγμές σαν Ζιλμπέρτο, ερχόμενος μάλιστα σε περισσότερες επαφές με την μπάλα συγκριτικά με τον παλαίμαχο αρχηγό της «σελεσάο».

Ο κόουτς απλώνει την άμυνά του και δημιουργεί παγίδες στους ballhandlers, εξ ου και τα πολλά λάθη των αντιπάλων τα οποία καρπώνονται οι πράσινοι. Η πίεση δεν είναι άναρχη. Υπάρχει στόχος, συγχρονισμός και πρόθεση να οδηγηθεί ο αντίπαλος εκεί που θέλει ο Παναθηναϊκός.

Ουσιαστικά, με τις προσθήκες των Μαροκινών, ο Νίστρουπ οραματίζεται να φτιάξει μια πραγματική θεριστική μηχανή. Μια ομάδα που δεν θα παραχωρεί πολλά στην αντίπαλη επίθεση, αλλά ταυτόχρονα θα διαθέτει ποδοσφαιριστές που μπορούν να επιτεθούν εξίσου καλά συνδυαστικά ή κατά μέτωπο.

Και όλα αυτά στηριζόμενοι στην επικοινωνία. Ο κόουτς ζητά από τους παίκτες του να «μιλούν» διαρκώς στο γήπεδο και έχει δώσει ηγετικό ρόλο σε αυτό το κομμάτι στον Ντε Φράι, ο οποίος κάνει μέχρι στιγμής πολύ καλή δουλειά ως συντονιστής, τσεκάροντας πανοραμικά το τερέν από τα μετόπισθεν.

Με αυτά τα προσόντα οι πράσινοι μειώνουν σημαντικά τον χώρο δράσης του αντιπάλου και, κυρίως, μπορούν μέσα σε εντυπωσιακά μικρό χρονικό διάστημα να μετατρέψουν την άμυνα σε επίθεση, βρίσκοντας ανοιχτό γήπεδο και καταστάσεις στο transition.

Και όσο αυτή η φιλοσοφία δουλεύεται, τόσο περισσότερο ενδιαφέρον θα έχει να δούμε πού μπορεί πραγματικά να φτάσει.

Δημήτρης Στρατής