Η κίνηση Νίστρουπ που αλλάζει τον Παναθηναϊκό

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές του φετινού Παναθηναϊκού βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ο Τζέικομπ Νίστρουπ χρησιμοποιεί τους παίκτες που ξεκινούν στα άκρα.

Ο Δανός δεν φαίνεται να ζητά το παραδοσιακό μοντέλο του εξτρέμ που μένει στον «ασβέστη», περιμένει την μπάλα και επιχειρεί συνεχώς προσωπικές ενέργειες από έξω προς τα μέσα.

Αντίθετα, θέλει τους ακραίους να συγκλίνουν αρκετά, να εμφανίζονται ανάμεσα στις γραμμές και πολλές φορές να λειτουργούν σαν επιπλέον «δεκάρια».

Αυτό έχει δύο σημαντικές συνέπειες.

Η πρώτη είναι ότι ο Παναθηναϊκός αποκτά περισσότερους παίκτες στον κεντρικό διάδρομο και μπορεί να δημιουργεί υπεραριθμίες εκεί όπου παραδοσιακά μία άμυνα αισθάνεται πιο ασφαλής.

Η δεύτερη είναι ότι απελευθερώνονται οι χώροι για τα ανεβάσματα των ακραίων μπακ, που μπορούν να δώσουν το πραγματικό πλάτος της επίθεσης.

Ο Βισέντε Ταμπόρδα είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα αυτής της ιδέας. Παρότι δεν πρόκειται για κλασικό εξτρέμ, μέσα σε αυτόν τον ρόλο μπορεί να έρχεται πιο κοντά στον άξονα, να δημιουργεί, να αλλάζει πλευρά και κυρίως να πατάει περιοχή.

Απέναντι στον ΠΑΟΚ το γκολ του ήταν σχεδόν ολόκληρη η φιλοσοφία του Νίστρουπ σε μία φάση: συμμετοχή στην ανάπτυξη, μεταφορά παιχνιδιού, κίνηση χωρίς την μπάλα και παρουσία στην περιοχή για το τελείωμα.

Ο Παναθηναϊκός αρχίζει έτσι να αποκτά μία επιθετική ταυτότητα λιγότερο προβλέψιμη και πολύ πιο δύσκολη στην αντιμετώπιση.