Παναθηναϊκός: Η μεγάλη απάντηση του Νίστρουπ με το 4-4-2

Υπάρχουν νίκες που σου δίνουν τρεις βαθμούς και υπάρχουν παιχνίδια που σου δείχνουν προς ποια κατεύθυνση μπορεί να πάει μία ομάδα. Για τον Παναθηναϊκό, το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ ανήκει περισσότερο στη δεύτερη κατηγορία.

Το σημαντικότερο δεν ήταν μόνο το αποτέλεσμα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο εμφανίστηκαν οι «πράσινοι». Μπήκαν με ένταση, επιθετικότητα και κυρίως με τη νοοτροπία ομάδας που ήθελε από την πρώτη στιγμή να επιβάλει τους δικούς της όρους.

Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο κέρδος για τον Τζέικομπ Νίστρουπ και τον Στέφανο Κοτσόλη. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε προετοιμασμένος σαν να είχε μπροστά του παιχνίδι χωρίς αύριο. Και αυτή ακριβώς η διάθεση είναι που πρέπει πλέον να γίνει συνήθεια.

Παράλληλα, δόθηκε μία πρώτη σοβαρή απάντηση και στο ερώτημα του 4-4-2.

Όταν διαθέτεις μπροστά τον Ανδρέα Τεττέη και τον Λιβάι Γκαρσία, το συγκεκριμένο σχήμα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη αξία. Και οι δύο έχουν ταχύτητα, δύναμη και την ικανότητα να παίξουν ένας εναντίον ενός, αναγκάζοντας τα αντίπαλα στόπερ να αμύνονται συνεχώς με πρόσωπο προς τη δική τους εστία.

Το ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έπαιζε ένα στατικό 4-4-2.

Ο Βισέντε Ταμπόρδα ήταν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Ξεκινούσε από τα δεξιά, αλλά πολλές φορές ερχόταν στον άξονα, συμμετείχε στην ανάπτυξη, πατούσε περιοχή και ουσιαστικά μεταμόρφωνε τη διάταξη μέσα στο ίδιο το παιχνίδι.

Το ίδιο συνέβαινε και με τον Λιβάι, που μπορούσε να ανοίξει προς τα δεξιά, δημιουργώντας χώρο για τον Ταμπόρδα να γίνει επιπλέον χαφ ή ακόμη και παίκτης περιοχής.

Κάπου εκεί βρίσκεται και το πραγματικό ενδιαφέρον του νέου Παναθηναϊκού. Όχι στους αριθμούς του συστήματος, αλλά στους ρόλους και στις συνεχείς εναλλαγές.

Το ζητούμενο πλέον είναι ένα: αυτή η εικόνα να μην αποτελέσει μία μεγάλη βραδιά απέναντι στον ΠΑΟΚ, αλλά τη βάση πάνω στην οποία θα χτιστεί ο Παναθηναϊκός της σεζόν.