Παναθηναϊκός: Η μεγάλη σπαζοκεφαλιά του Νίστρουπ για την ενδεκάδα

Σε ένα παιχνίδι όπου ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη από προσωπικότητα στα μετόπισθεν, υπήρχαν παίκτες που ανταποκρίθηκαν.

Ατυχία αποτελεί φυσικά ο τραυματισμός του Ίνγκασον. Από την άλλη υπάρχει η γνωστή ευπάθεια του Πάλμερ Μπράουν, ενώ ο Τουμπά δεν έχει δείξει ότι μπορεί να αποτελέσει λύση για αυτό το επίπεδο σε μόνιμη βάση. Ο Αμερικανός μαζί με τον Γιώργο μπορούν να συνθέσουν ένα καλό δίδυμο πίσω από Ντε Φράι και Φαν Ντρόγκελεν. Το ερώτημα όμως παραμένει: το ρισκάρεις, δεδομένου ότι ο Πάλμερ έχει παρουσιάσει προβλήματα στο μυϊκό κομμάτι;

Για να πας μακριά στα ευρωπαϊκά κύπελλα χρειάζεται πίσω να «δαγκώνεις». Δεν γίνεται διαφορετικά. Και από τη στιγμή που δεν έχεις αμυντικά χαφ που «τρώνε» αντιπάλους, επιβάλλεται οι οπισθοφύλακές σου να είναι κυρίαρχοι, να βγαίνουν πρώτοι στην μπάλα και να μη χάνουν εύκολα προσωπικές μονομαχίες. Δεν σημαίνει ότι πρέπει η ομάδα να παίζει φοβισμένα. Το ακριβώς αντίθετο. Η καλή άμυνα είναι εκείνη που σου επιτρέπει να παίξεις με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση μπροστά.

Ως τώρα ο Παναθηναϊκός παίζει πάντα αντίπαλος ΚΑΙ με τον εαυτό του. Βρίσκει απέναντί του κλαμπ τα οποία, αν δεν δουν αντιστάσεις και «μυρίσουν» φόβο, θα… ορμήσουν. Είναι νόμος στα ευρωπαϊκά 90λεπτα ότι, αν κάνεις τα παιχνίδια εύκολα για τους αντιπάλους, ουδείς πρόκειται να σου χαριστεί. Είτε ο αντίπαλος λέγεται Μπάρτσα είτε λέγεται Πάξι. Στην Ευρώπη η αυτοπεποίθηση αλλάζει πλευρά μέσα σε λίγα λεπτά και δεν επιτρέπεται να τη χαρίζεις.

Όταν το τριφύλλι δέχεται γκολ, πολλές φορές τα χάνει, ειδικά αν αυτό συμβεί νωρίς. Εκεί χρειάζεται περισσότερη ψυχραιμία και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο πλάνο. Ο σύλλογος πρέπει να παίξει άμυνα της προκοπής απέναντι στους Τσέχους, κάτι που ως τώρα δεν έχει κάνει σε σταθερή βάση.

Πώς παίζει μια ομάδα καλή άμυνα; Η μία περίπτωση είναι να προσθέσει ο προπονητής στην άμυνα ένα μπακ παραπάνω και να παίξει πίσω με τρεις. Με αυτόν τον τρόπο κλείνει περισσότερο τον άξονα, εξασφαλίζει καλύτερες καλύψεις και μειώνει τα μέτρα που καλούνται να υπερασπιστούν οι στόπερ.

Ένας άλλος τρόπος είναι να προστατευτούν οι κεντρικοί αμυντικοί με τρεις μέσους και ο προπονητής να στοχεύσει συγκεκριμένους παίκτες του αντιπάλου που έχουν την υποχρέωση να κατεβάσουν την μπάλα και να δημιουργήσουν. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τρία χαφ με ενέργεια, τρεξίματα και ένταση. Καμαρά, Τσιριβέγια και Τσέριν δεν το «έχουν» στον απόλυτο βαθμό ως χαρακτηριστικό. Κι εδώ βρίσκεται η σπαζοκεφαλιά για τον Νίστρουπ.

Ανακεφαλαιώνουμε. Ο Παναθηναϊκός απέναντι στη Χράντετς χρειάζεται πρώτα απ’ όλα την άμυνά του, ένα καλό παιχνίδι από τον έμπειρο τερματοφύλακά του και χαφ με όρεξη για τρέξιμο. Αν βρει αυτά τα τρία, θα έχει βάλει γερά θεμέλια για να κάνει το παιχνίδι του πολύ πιο απλό και, κυρίως, να πάρει αυτό που πραγματικά χρειάζεται: την πρόκριση.