Ανδρέας Τετέη: Ο δύσκολος δρόμος ενός παίκτη που μπήκε νωρίς σε βαριές συγκρίσεις

Για οποιονδήποτε άλλο παίκτη, μια τέτοια πίεση σε τόσο πρώιμο στάδιο θα μπορούσε να αποδειχθεί δυσβάσταχτη. Θα μπορούσε να λυγίσει, να κλατάρει, να χαθεί μέσα στις υπερβολικές προσδοκίες.

Ο Τεττέη, όμως, δείχνει να έχει νεύρα ατσάλινα. Φαίνεται από τον τρόπο που έχει μετατραπεί σε μαραθωνοδρόμο για να πάρει μια μπαλιά της προκοπής, από τον τρόπο που παλεύει ασταμάτητα, από τη μεθοδολογία με την οποία παίζει ξύλο με τους αντιπάλους του όταν χρειάζεται. Δείχνει παίκτης που δεν φοβάται τη δουλειά, ούτε το βάρος της ευθύνης.

Έχουν γραφτεί χιλιάδες λέξεις για την απόφασή του να έρθει στον Παναθηναϊκό, παρότι τον ήθελε και ο ανταγωνισμός. Η επιλογή αυτή παρουσιάστηκε από ορισμένους ακόμη και ως δήθεν αδυναμία συνύπαρξης με Σφιντέρσκι και Ντέσερς. Άλλοι στάθηκαν στη δυσκολία του να εξελιχθεί σε μπροστάρη μιας ομάδας της οποίας τα χαφ δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα ούτε στην επίθεση ούτε στην άμυνα.

Όμως όλα αυτά, στην πραγματικότητα, είναι κυρίως οπαδικές και δημοσιογραφικές κουταμάρες, που ελάχιστα αγγίζουν τον ίδιο τον αθλητή. Ο Τετέη δείχνει να μην ασχολείται ιδιαίτερα με όσα λέγονται ή γράφονται.

Προχωράει στον δρόμο του, δουλεύει και περιμένει να βρει το περιβάλλον που θα τον αναδείξει στο επίπεδο που μπορεί. Το ερώτημα είναι πότε θα αποφασίσει να τον βοηθήσει πραγματικά και η ίδια η ομάδα, φέρνοντας πίσω του μέσους που θα τον υποστηρίξουν και θα του επιτρέψουν να γίνει ακόμη πιο ουσιαστικός.