Ο Παναθηναϊκός θα έχει μεγάλο μπάτζετ, αλλά αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό

Ο Βοτανικός ζυγώνει και ο πληγωμένος κόσμος θέλει να δελεαστεί, να πιστέψει ξανά, με μια ομάδα που θα “φυσάει”. Φυσικά, αν κάτι μας έχει διδάξει το άθλημα, είναι πως ακόμα και χωρίς φανταχτερό ρόστερ μπορείς να πετύχεις πολλά, αρκεί να έχεις σχέδιο, τρόπο, καλό κόουτς — βασικότατο στοιχείο — ξεκάθαρους ρόλους και σωστά αποδυτήρια. Αυτά είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζονται οι ομάδες που αντέχουν, που εμπνέουν και που τελικά δικαιώνουν τις προσδοκίες.

Ο Παναθηναϊκός του Κυράστα το 1999-2000, του Γιώργου Δώνη με τους πιτσιρίκους, του Γιάννη Αναστασίου το 2013-2014, του Ζεσουάλδο Φερέιρα το 2011-2012 είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ομάδες που μπορεί να μην είχαν πάντα το πιο λαμπερό περιτύλιγμα, είχαν όμως ουσία, αγωνιστική ταυτότητα και ανθρώπους που ήξεραν τι ήθελαν να παρουσιάσουν μέσα στο γήπεδο. Και αυτό, πολλές φορές, μετρά περισσότερο από ένα βαρύ πορτοφόλι.

Μάλιστα, επί Δώνη σου είχε επιβληθεί απαγόρευση μεταγραφών και -6 στο πρωτάθλημα. Πολλοί φαντάζονταν ακόμα και τα χειρότερα, όμως η ομάδα μια χαρά τα πήγαινε στον πρώτο γύρο, μέχρι να πέσουν οι διακόπτες από τον χειμώνα και μετά, όπως μας είχε ενημερώσει και το “τρένο”, δίχως όμως να προχωρήσει σε λεπτομέρειες. Εκείνη η περίοδος, πάντως, έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο ότι όταν λείπουν τα μέσα, πολλές φορές ενεργοποιούνται πιο έντονα η δουλειά, η επιμονή και η τεχνογνωσία.

Υπολειπόμενοι σε… παράδες από τον ανταγωνισμό, στον Παναθηναϊκό επένδυσαν σε τεχνογνωσία, σε καλύτερο και πιο λεπτομερές σκάουτινγκ, αναγκάστηκαν να βελτιώσουν παίκτες που θεωρούνταν αμφίβολο ότι θα “σήκωναν” τη φανέλα, πήραν περισσότερο χρόνο και υπομονή από κόσμο και Τύπο, έγινε πιο λεπτομερής δουλειά σε τακτική και προπόνηση.

Και πολλές φορές, ακριβώς μέσα από τέτοιες συνθήκες, αναδεικνύονται οι πιο καθαρές αλήθειες του ποδοσφαίρου: ποιος ξέρει να δουλεύει, ποιος μπορεί να διαβάσει σωστά την κατάσταση, ποιος είναι ικανός να εξελίξει ένα σύνολο και όχι απλώς να διαχειριστεί ονόματα.

Η ιστορία έδειξε πολλές φορές ότι στον Παναθηναϊκό χάθηκαν μεγάλες ευκαιρίες και ότι σε κρίσιμες καμπές δεν έφτανε μόνο η αγωνιστική προσπάθεια.

Αυτό, όμως, κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρο το συμπέρασμα: τα λεφτά είναι μεν χρησιμότατα, απαραίτητα σε έναν βαθμό και σαφώς βοηθούν, αλλά από μόνα τους δεν αρκούν αν δεν τα ακουμπήσεις πάνω σε σωστά στελέχη.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι αποφάσεις των ανθρώπων είναι αυτές που καθορίζουν αν ένα μεγάλο μπάτζετ θα γίνει πραγματική προοπτική ή αν θα μείνει απλώς ένα εντυπωσιακό νούμερο για συζήτηση.

Δημήτρης Στρατής