Παναθηναϊκός: Οι μεταγραφές μπροστά, τα κενά πίσω και το πρόβλημα ισορροπίας

Ο Κάτρης δείχνει ενδιαφέρον πρότζεκτ, οι Μπράουν και Ίνγκασον είναι ΟΚ, αλλά κανείς τους δεν συνιστά κάτι τρομερό, ενώ για τον Λαφόν ας κρατήσουμε καλύτερα την κουβέντα ανοιχτή.

Όντας αδύναμος πίσω, γι’ αυτό και ο Ράφα παίζει με τριπλέτα μήπως περιορίσει κινδύνους, δεν γίνεται να βγεις στο ξέφωτο και να πεις ότι παίζεις θέλοντας την μπάλα μόνιμα στα δικά σου πόδια. Γιατί αν τη χάσεις, ποιος θα κόψει τον αντίπαλο, ειδικά στον άξονα;

Ο Παναθηναϊκός έφτασε να παίζει το πιο σημαντικό ευρωπαϊκό ματς των τελευταίων δεκαετιών απέναντι στη Μπέτις χωρίς να έχει “εξάρι”. Το διανοείστε; Τα έσοδα από τις πωλήσεις των Μαξίμοβιτς, Βαγιαννίδη και Ιωαννίδη, μαζί με όσα προέκυψαν από την πορεία στην Ευρώπη, επιτρέπουν στο κλαμπ να πάρει αξιόπιστους παίκτες στις θέσεις 5 και 6 σε λίγο καιρό, χωρίς να ματώσει η τσέπη του.

Είναι αμαρτία να διαθέτεις παιδιά με ταλέντο μπροστά, που μπορείς να βάλεις μαζί στο αρχικό σου σχήμα “δένοντας” καλύτερα την ανασταλτική σου συμπεριφορά, και να μην το κάνεις, αγωνιζόμενος με σύστημα ανάγκης.

Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, αυτό είναι ξεκάθαρο, αλλά οι καλοθελητές τον χτυπούν επειδή παίζει 3-4-2-1, λες και ο Ισπανός εισηγήθηκε ο ίδιος τις κινήσεις του περασμένου καλοκαιριού. Δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς πως, αν μείνει, δεν θα ξεκινήσει το χτίσιμο από την πίσω ζώνη από τον Ιούνιο κι έπειτα.