Από τον τερματοφύλακα μέχρι το φορ: Το μεταγραφικό παζλ του Παναθηναϊκού

Ο Παναθηναϊκός κινήθηκε μαζικά στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, προχωρώντας σε οκτώ προσθήκες, όμως το βασικό κενό της μεσαίας γραμμής δεν καλύφθηκε στον βαθμό που θα μπορούσε να αλλάξει επίπεδο την ομάδα. Οι περισσότερες κινήσεις έγιναν είτε με έμφαση στην ελληνική αγορά είτε με προοπτική για το μέλλον, ενώ αρκετοί από τους παίκτες που αποκτήθηκαν είχαν περισσότερο συμπληρωματικό παρά πρωταγωνιστικό ρόλο.

Την ίδια ώρα, οι αποχωρήσεις ήταν πολλές, αλλά από κορμό με σταθερή επιρροή χάθηκε ουσιαστικά μόνο μία βασική μονάδα. Το καλοκαίρι, πάντως, το σκηνικό είναι διαφορετικό. Η αγορά ανοίγει περισσότερο, οι επιλογές αυξάνονται και στον Παναθηναϊκό καλούνται να πάρουν αποφάσεις που θα επηρεάσουν άμεσα το επίπεδο της ομάδας για τη νέα σεζόν.

Στόχος δεν είναι μόνο η ενίσχυση σε αριθμό, αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση σε θέσεις που χρειάζονται παίκτες έτοιμους να μπουν αμέσως στην ενδεκάδα. Με αυτό το σκεπτικό, ο σχεδιασμός δείχνει να ξεκινά από την εστία και να φτάνει μέχρι την κορυφή της επίθεσης, με αρκετά μέτωπα να παραμένουν ανοικτά.

Στη θέση του τερματοφύλακα, ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως χρειάζεται έναν βασικό γκολκίπερ που θα δώσει μεγαλύτερη ασφάλεια. Ο Αλμπάν Λαφόν δεν έπεισε σε σταθερή βάση, ενώ ο Τσάβες δεν έχει καταφέρει να μπει ουσιαστικά στην εξίσωση. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο Κώστας Κότσαρης μπορεί να παραμείνει ως δεύτερη λύση, με τον σύλλογο να ψάχνει τον παίκτη που θα πάρει τη φανέλα του βασικού.

Στα άκρα της άμυνας, η ανάγκη είναι διπλή. Στα δεξιά, ο Τριαντάφυλλος Τσάπρας προορίζεται να προσθέσει ανταγωνισμό και λύσεις δίπλα στον Ντάβιντε Καλάμπρια. Στα αριστερά, όμως, το ζητούμενο είναι πιο σύνθετο, καθώς ο Παναθηναϊκός θέλει έναν παίκτη που θα σταθεί δίπλα στον Γιώργο Κυριακόπουλο σε υψηλό επίπεδο και θα προσφέρει μεγαλύτερη αμυντική σταθερότητα από τον Χάβι Ερνάντεθ.

Στο κέντρο της άμυνας, το υπάρχον υλικό δίνει αριθμό, αλλά όχι απαραίτητα την ιδανική ισορροπία. Αν υπάρξουν αποχωρήσεις, όπως για παράδειγμα του Τιν Γεντβάι ή του Έρικ Πάλμερ-Μπράουν, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για προσθήκη στόπερ με ταχύτητα, σωστή πρώτη πάσα και μεγαλύτερη άνεση στο χτίσιμο από πίσω. Αν ο Ράφα Μπενίτεθ επιλέξει πιο συχνά σχήμα με τρεις στόπερ, τότε η ανάγκη μπορεί να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.

Η μεγαλύτερη ανάγκη, πάντως, μοιάζει να βρίσκεται στη μεσαία γραμμή. Εκεί ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτες που θα ανεβάσουν την ένταση, την ταχύτητα και την επιρροή του στον άξονα. Το πλάνο δείχνει να ζητά έναν πιο ισχυρό «6άρι» από τον Πέδρο Τσιριβέγια, αλλά και δύο ποδοσφαιριστές για τον ρόλο του «8», με χαρακτηριστικά που λείπουν από το τωρινό σύνολο. Σε ένα τέτοιο μοντέλο, οι Σιώπης και Κοντούρης θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως λύσεις βάθους, ενώ η περίπτωση του Άνταμ Τσέριν είναι από εκείνες που μπορεί να μπουν στο τραπέζι για πώληση.

Στα άκρα της επίθεσης, η εικόνα είναι πιο περίπλοκη. Υπάρχουν επιλογές, όμως λείπει ο ακραίος που θα δώσει με συνέπεια γκολ και ασίστ σε υψηλό επίπεδο. Ο Φακούντο Πελίστρι είναι ένας παίκτης που μπορεί να φέρει πρόταση και να ανοίξει χώρο για νέα κίνηση, ενώ οι Αντίνο, Ζαρουρί και Παντελίδης συνθέτουν ένα γκρουπ με ταλέντο, αλλά όχι ακόμη ξεκάθαρη εγγύηση παραγωγής. Ο Βισέντε Ταμπόρδα έχει δώσει λύσεις, όμως δεν είναι καθαρός εξτρέμ.

Στην κορυφή της επίθεσης, το τοπίο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την κατάσταση του Σίριλ Ντέσερς και από το αν θα υπάρξει πρόταση για τον Κάρολ Σφιντέρσκι. Ο Ανδρέας Τεττέη αποτελεί μια επένδυση με προοπτική, όμως αν ο Παναθηναϊκός θέλει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο σκοράρισμα, τότε η απόκτηση ενός πιο αξιόπιστου φορ μοιάζει με σοβαρό ενδεχόμενο. Ειδικά αν προκύψει αποχώρηση, η γραμμή κρούσης θα χρειαστεί παίκτη που θα δώσει πιο σταθερούς αριθμούς.